โกน
ภาษาไทย
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | โกน | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | goon |
ราชบัณฑิตยสภา | kon | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /koːn˧/(สัมผัส) |
รากศัพท์ 1
[แก้ไข]เทียบภาษาเขมรกลาง កោរ (โกร), កោ (โก, “โกน, ถาก”); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ໂກນ (โกน)
คำกริยา
[แก้ไข]โกน (คำอาการนาม การโกน)
คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]ขูดผมหรือขนด้วยคมมีด
คำนาม
[แก้ไข]โกน
- (ศาสนาพุทธ) ชื่อวันที่พระสงฆ์ในเมืองไทยปลงผม ตรงกับวันขึ้น 14 ค่ำ หรือ แรม 14 ค่ำ ถ้าเป็นเดือนขาดก็เป็นแรม 13 ค่ำ, คู่กับ วันพระ
- (ศาสนาพุทธ, ภาษาปาก) ชื่อวันก่อนวันพระวันหนึ่งได้แก่วันขึ้น 7 ค่ำ ขึ้น 14 ค่ำ แรม 7 ค่ำ และแรม 14 ค่ำ ถ้าเป็นเดือนขาดก็แรม 13 ค่ำ
คำพ้องความ
[แก้ไข]- (1, 2) วันโกน
รากศัพท์ 2
[แก้ไข]ยืมมาจากเขมรเก่าสมัยก่อนอังกอร์ កោន៑ (โกนฺ), កោន្ន៑ (โกนฺนฺ), កុន៑ (กุนฺ), ក្វន៑ (กฺวนฺ, “ลูก”); เทียบภาษาเขมร កូន (กูน), ภาษามอญ ကောန် (โกน์); ร่วมรากกับ กูน
คำนาม
[แก้ไข]โกน
ภาษาเขมรเหนือ
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]- สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /koːn/
คำนาม
[แก้ไข]โกน
ภาษาอีสาน
[แก้ไข]รากศัพท์ 1
[แก้ไข]ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ໂກນ (โกน)
คำนาม
[แก้ไข]โกน
รากศัพท์ 2
[แก้ไข]คำกริยา
[แก้ไข]โกน (คำอาการนาม การโกน)
หมวดหมู่:
- สัมผัส:ภาษาไทย/oːn
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำกริยาภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- จีนกลาง terms with redundant transliterations
- หน้าที่มีลิงก์แดงภาษาไทลื้อ/t+
- อังกฤษ translations
- คำนามภาษาไทย
- th:ศาสนาพุทธ
- ศัพท์ภาษาไทยที่เป็นภาษาปาก
- ศัพท์ภาษาไทยที่ยืมมาจากเขมรเก่าสมัยก่อนอังกอร์
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากเขมรเก่าสมัยก่อนอังกอร์
- ศัพท์ภาษาไทยที่ร่วมราก
- ศัพท์ภาษาไทยที่ใช้ในบทร้อยกรอง
- ศัพท์ภาษาเขมรเหนือที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาเขมรเหนือ
- คำนามภาษาเขมรเหนือ
- คำหลักภาษาอีสาน
- คำนามภาษาอีสาน
- คำกริยาภาษาอีสาน