bitişik
Türkçe
[değiştir]Ad
[değiştir]bitişik (belirtme hâli bitişiği, çoğulu bitişikler) bitişik -ği
- [1] komşu olan, yandaki
Heceleme
[değiştir]- bi·ti·şik
Örnekler
[değiştir]- [1] "bitişikteki kadın,..."
Kaynakça
[değiştir]- Türk Dil Kurumuna göre "bitişik" maddesi
Çeviriler
[değiştir]çeviriler
Ön ad
[değiştir]bitişik (karşılaştırma daha bitişik, üstünlük en bitişik)
Örnekler
[değiştir]- [2] "bitişik odadaki kadın,..."
Çeviriler
[değiştir]çeviriler
|