ahouwer
Etimolodjeye 1
[candjî]Loukîz a : « houwer »
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ae/Question_mark_3d.png/20px-Question_mark_3d.png)
ahouwer 1 (1ire troke) (codjowaedje)
I. [v.c.] mete a houte (del plouve, di l' aiwe). Les violîs ahouwént les amours des lurteas — Albert Lovegnée (fråze rifondowe). F. protéger, abriter, sauvegarder.
II. s' ahouwer [v.pr.] si waeranti. Si nos nos volans siervi di l' infôrmatike po s' atôtchî avou l' keur å lådje, nén racatuzer meye côps çou k' on pout u n' pout nén dire, i fåt mete inte di nozôtes, noer so blanc, les bårires po s' ahouwer des dandjirs (Y. Paquet). F. se préserver, se protéger, se garantir, se soustraire, se garder.
Parintaedje
[candjî]Etimolodjeye 2
[candjî]Viebe
[candjî]ahouwer (1ire troke) (codjowaedje) (viebe å coplemint) criyî waeraxhmint so (ene sakî, ene biesse). Il ahouwe tot l' monde. I m' ahouwa come on tchén.
- F. injurier, insulter, invectiver, engueuler.