clokî
clokî | ![]() |
clotchî |
Etimolodjeye
[candjî]Bodje «cloke» avou l’ cawete « -î »
Prononçaedje
[candjî](clotchî et clokî)
- AFE :
- diferins prononçaedjes : /klɔ.t͡ʃiː/ /klɔ.kiː/ /klɔ.t͡ʃjɛ/ (cåzu k’ deus prononçaedjes)
- prononçaedje zero-cnoxheu : /klɔ.t͡ʃiː/
- Ricepeures : clo·kî
Sustantif
[candjî]singulî | pluriyal |
---|---|
clokî | clokîs |
clokî omrin
Loukîz a : «clotchî».
- Di dzeu les toets
Si bleus
Bleuwès foumires
Viè l’ hôt clokî
Si vî,
Montèt ledjires. — Jules Claskin, « Airs di flûte et autres poèmes wallons », édition critique de Maurice Piron, 1956, « Payîs walon », 1922, p.91-92 (fråze rifondowe). - Li loumîre dè solo droûve li dièrin boton.
Al dilongue dès pîssintes i ploût dès rèspleûs d’ djôye…
Èt lès vîs clokîs d’ pîre dispårdèt d’zeû lès vôyes
Totes lès tchansons qu’on tchante è nosse payîs walon. — Joseph Mignolet, Li sondje dè mèstré, 1925.
- Di dzeu les toets
Sipårdaedje do mot
[candjî]w. do Coûtchant (Bijhe), w. do Levant; miersipepieuzmint e l’ notule ALW 1.20 (pus stroet spårdaedje ki l' ci di «cloke»).