costindje
Etimolodjeye
[candjî]Do viebe « coster », avou l’ cawete « -indje » (des sustantifs fwaits so des viebes)
Sustantif
[candjî]singulî | pluriyal |
---|---|
costindje | costindjes |
costindje femrin (pus sovint eployî å pluriyal)
- «cwårs» k' èn ovraedje, ene ocupåcion, ene fiesse… fwait dispinser.
- Ki c' est grand poenne d' inmer ces båsheles;
C' est pår totès costindjes k' i fåt mete åtoû d' zeles — Tchanson Decroyî (fråze rifondowe). - Tot ça, c' est des costindjes — Motî Alphonse Massaux (fråze rifondowe).
- N' åront waire di costindje avou lu — Motî Alphonse Massaux (fråze rifondowe).
- Mins cwand 'le ni nos ravizèt nén
C' est dvins l' costindje po les mousmints
Les båsheles!
— Camille Gaspard (fråze rifondowe).
- Ki c' est grand poenne d' inmer ces båsheles;
Parintaedje
[candjî]- costindjî, dicostindjî, ecostindjî
Loukîz a : « coster »