pikeure
Etimolodjeye
[candjî]Bodje « pcd- », bodje A do viebe « piker » (avou les rîles di scrijhaedje do son K), avou l’ cawete « -eure ».
Prononçaedje
[candjî]- AFE :
- diferins prononçaedjes : /pi.ˈkøːʀ/ /pi.ˈkɔʀ/ /pi.ˈkyʀ/ /pœ.ˈkœʀ/ /pi.ˈkyːʀ/ (oyon -eure).
- prononçaedje zero-cnoxheu : /pi.ˈkøːʀ/
- Ricepeures : pi·keure
Sustantif
[candjî]singulî | pluriyal |
---|---|
pikeure | pikeures |
pikeure femrin
- picaedje d’ ene sipene, d' ene sirinke, d’ ene biesse.
- (mot d’ medcén) riméde diné avou ene sirinke.
- El doctoresse m' a dmandé d' aprester ene pikeure po calmer l' doleur : l' ôte a co criyî k' i n' aveut pus må e veyant l' sirinke — Jean Goffart, Dji m’ lome Mèliye (fråze rifondowe).
Sinonimeye
[candjî]- (picaedje d' ene biesse) : hagneure
Ortografeyes
[candjî]Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
E rfondou walon :
Ratournaedjes
[candjî]riméde diné avou ene sirinke; dinaedje di ci rméde la