Адыча
Адыча | |
---|---|
руск. Адыча, як. Адыаччы | |
![]() | |
Характарыстыка | |
Даўжыня | 715 км |
Басейн | 89 800 км² |
Расход вады | каля 500 м³/с |
Вадацёк | |
Выток | |
• Месцазнаходжанне | хрыбет Баронг |
• Вышыня | 1815[1] м |
• Каардынаты | 65°35′36″ пн. ш. 140°11′02″ у. д.HGЯO |
Вусце | Яна |
• Каардынаты | 68°13′02″ пн. ш. 134°46′13″ у. д.HGЯO |
Размяшчэнне | |
Водная сістэма | Яна → Мора Лапцевых |
|
|
Краіна | |
Рэгіён | Якуція |
Код у ДВР | 18040200112117700011357 |
![]() |
|
![]() ![]() |
|
![]() |
Адыча́ (руск.: Адыча́[2], якуцк.: Адыаччы) — рака ў Азіяцкай частцы Расіі, ва Усходняй Сібіры, у Рэспубліцы Саха (Якуція), правы прыток ракі Яна (басейн мора Лапцевых). У верхнім цячэнні мае назву Баронг (руск.: Боронг)[1].
Даўжыня ракі 715 км. Плошча вадазбору 89 800 км². Сярэдні расход вады каля 500[2] м³/с. Выток ракі знаходзіцца на вышыні 1815[1] м на паўднёвых схілах хрыбта Баронг[1] (сістэма хрыбта Чэрскага). У верхнім цячэнні рака мае горны характар. Прыкладна за 270 км ад вусця выходзіць на Талабахскую ўпадзіну і набывае раўнінны характар, у ніжнім цячэнні прарываецца праз горны масіў Кісілях. Упадае ў Яну двума рукавамі. Жыўленне ракі снегавое і дажджавое. Замярзае ў кастрычніку, вызваляецца ад лёду ў маі. У басейне Адычы больш за 4600 азёр і 19 000 вадатокаў, у т. л. 78 прытокаў даўжынёй больш за 10 км[1]. Рака суднаходная на адлегласці 223 км ад вусця[3].
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/45/Yana_river.png/220px-Yana_river.png)
Сярод прытокаў: Ненкат, Тангахчан, Сулакаг, Бургалі, Быінджа, Дарпір, Найгу, Эленджа, Ардылкан, Бурхат, Белка, Сентачан, Мэгэн-Ага, Нэлгэсэ (Нельгехе), Чырокы, Ёркёлю, Юёсээ-Бэлэхчээн, Буурдаах, Нэмніэ, Кэрбэнг, Ытаргалаах, Арыктаах, Бугутах, Туастаах, Кыра і іншыя рэкі і ручаі[3].
Зноскі
- ↑ а б в г д Коротаев В. Н., Повалишникова Е. С. Адыча // Научно-популярная энциклопедия «Вода России»
- ↑ а б Географический энциклопедический словарь: Географические названия / Гл. ред А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев, А. Г. Воронов и др.. — М.: Сов. энциклопедия, 1983. — С. 14. — 538 с. — 100 000 экз. (руск.)
- ↑ а б Река Адыча // Государственный водный реестр РФ (руск.)
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Географический энциклопедический словарь: Географические названия / Гл. ред А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев, А. Г. Воронов и др.. — М.: Сов. энциклопедия, 1983. — С. 14. — 538 с. — 100 000 экз. (руск.)
- Адыча // Большой энциклопедический словарь: В 2-х т. / Гл. ред. А. М. Прохоров. — М.: Сов. энциклопедия, 1991. — Т. 1. — С. 22. — 863 с. — 2 000 000 экз. — ISBN 5-85270-042-8 (т. 1.). (руск.)