Heike Kamerlingh Onnes
Izgled
Heike Kamerlingh Onnes | |
---|---|
![]() | |
Rođenje | |
Smrt | 21. februar 1926 Leiden, Holandija | (72 godine)
Poznat(a) po | tečni helij, superprovodljivost |
Heike Kamerlingh Onnes (21. septembar 1853 – 21. februar 1926) bio je nizozemski fizičar i dobitnik Nobelove nagrade. On je iskoristio Hampson-Lindeov ciklus kako bi istražio kako se materijali ponašaju kada su ohlađeni na skoro apsolutnu nulu, a kasnije da bi prvi put ukapnio helij, 1908. On je također otkrio superprovodljivost 1911.[1][2][3]
Dobitnik je Nobelove nagrade za fiziku 1913.[4]
Reference
[uredi | uredi izvor]- ^ Sengers, Johanna Levelt: How Fluids Unmix: Discoveries by the School of Van der Waals and Kamerlingh Onnes. (Edita—the Publishing House of the Royal, 2002, 318 pp)
- ^ van Delft, Dirk (2007) Freezing physics, Heike Kamerlingh Onnes and the quest for cold, Edita, Amsterdam, ISBN 9069845199.
- ^ Blundell, Stephen: Superconductivity: A Very Short Introduction. (Oxford University Press, 1st edition, 2009, p. 20)
- ^ "The Nobel Prize in Physics 1913".
Vanjski linkovi
[uredi | uredi izvor]- Nobelova nagrada, Fizika 1913—službeni sajt.
- About Heike Kamerlingh Onnes, Nobel-winners.com.
- J. van den Handel, Kamerlingh Onnes, Heike (1853–1926), u Biografisch Woordenboek van Nederland. (holandski).
- Leiden University historijska web stranica
- Correspondence with James Dewar, glavni takmac u trci za tečni helij.
- Razmjena informacija iz Kamerlingh Onnes laboratorije (1885–1898).
- Ph.D. students Kamerlingh Onnes-a (1885-1924).
Nedovršeni članak Heike Kamerlingh Onnes koji govori o dobitnicima Nobelove nagrade treba dopuniti. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.