język polski
język polski (Polnisch)
[Bearbeiten]Singular | Plural | |
---|---|---|
Nominativ | język polski | —
|
Genitiv | języka polskiego | —
|
Dativ | językowi polskiemu | —
|
Akkusativ | język polski | —
|
Instrumental | językiem polskim | —
|
Lokativ | języku polskim | —
|
Vokativ | języku polski | —
|
Worttrennung:
- ję·zyk pol·ski, kein Plural
Aussprache:
- IPA: [ˈjɛw̃zɨk ˈpɔlski], kein Plural
- Hörbeispiele:
język polski (Info), kein Plural
Bedeutungen:
- [1] Sprachwissenschaft: Polnisch
Herkunft:
- Wortverbindung aus dem Substantiv język → pl „die Sprache“ und dem Adjektiv polski → pl „Polnisch“ in KNG-Kongruenz
Synonyme:
- [1] polski, polszczyzna
Gegenwörter:
Oberbegriffe:
Beispiele:
- [1] Uczę się języka polskiego.
- Ich lerne Polnisch.
- [1] Język polski jest językiem urzędowym Polski.
- Polnisch ist die Amtssprache Polens.
Charakteristische Wortkombinationen:
- [1] Polska (Rzeczpospolita Polska)
Übersetzungen
[Bearbeiten] [*] Übersetzungen umgeleitet
Für [1] siehe Übersetzungen zu Polnisch1 n |
- [1] Polnischer Wikipedia-Artikel „język polski“
- [1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „język+polski“
- [1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „język+polski“