Azido akriliko
Azido akriliko | |
---|---|
![]() | |
Formula kimikoa | C3H4O2 |
SMILES kanonikoa | 2D eredua |
MolView | 3D eredua |
Konposizioa | oxigeno eta karbono |
Base konjokatua | acrylate (en) ![]() |
Mota | Gantz-azido asegabe |
Ezaugarriak | |
Dentsitatea | 1,05 g/cm³ (20 °C) |
Azidotasuna (pKa) | 4,25 |
Fusio-puntua | 13 °C 13 °C 12,3 °C |
Irakite-puntua | 141 °C (760 Torr) 141 °C (101,325 kPa) |
Formazio entalpia estandarra | −384,09 kJ/mol |
Lurrun-presioa | 3 mmHg (20 °C) |
Masa molekularra | 72,021 Da |
Erabilera | |
Rola | tissue adhesive (en) ![]() |
Arriskuak | |
NFPA 704 | |
Lehergarritasunaren beheko muga | 2,4 vol% |
Lehergarritasunaren goiko muga | 8,02 vol% |
Gutxieneko dosi hilgarria | ikusi
|
Batezbesteko dosi hilgarria | ikusi
|
Denboran ponderatutako esposizio muga | 6 mg/m³ (10 h, baliorik ez) 2 ppm (, Australia, Belgika, Danimarka, Frantzia, Herbehereak, Zeelanda Berria) 30 mg/m³ (, Alemania) 10 ppm (, Hego Korea, Norvegia, Suedia, Suitza) 5 mg/m³ (, Errusia) |
Denbora laburreko esposizio muga | 15 mg/m³ (Errusia) 15 ppm (Suedia) |
Flash-puntua | 49 °C |
Eragin dezake | acrylic acid exposure (en) ![]() |
Identifikatzaileak | |
InChlKey | NIXOWILDQLNWCW-UHFFFAOYSA-N |
CAS zenbakia | 79-10-7 |
ChemSpider | 6333 |
PubChem | 6581 eta 19966351 |
Reaxys | 635743 |
Gmelin | 18308 |
ChEBI | 1817 |
ChEMBL | CHEMBL1213529 |
NBE zenbakia | 2218 |
RTECS zenbakia | AS4375000 |
ZVG | 14360 |
DSSTox zenbakia | AS4375000 |
EC zenbakia | 201-177-9 |
ECHA | 100.001.071 |
CosIng | 89223 |
MeSH | C036658 |
RxNorm | 1368626 |
Human Metabolome Database | HMDB0031647 |
KNApSAcK | C00034423 |
UNII | J94PBK7X8S |
KEGG | D03397 |
PDB Ligand | AKR |
- Artikulu hau azidoari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «akriliko».
Azido akrilikoa edo azido propenoikoa CH2=CHCO2H formula duen konposatu organikoa da. Azido karboxiliko asegabe sinpleena da. Bere egoera puruan, likido korrosibo, koloregabe eta usain sarkorrekoa da. Uretan, alkoholetan, eterretan eta kloroformon disolbagarria da[1][2].
Alkoholekin esterrak eratzen ditu, akrilato izena hartzen dutenak
Sintesia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Azido akrilikoa propilenoaren oxidazioaz lortzen da,[3]
- CH2=CHCH3 + 1.5 O2 → CH2=CHCO2H + H2O
Erabilera
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Azido akrilikoak eta bere esterrek beren buruarekin edo beste monomero batzuekin, estirenoarekin esaterako, erreakzionatzeko joera dute lotura bikotza baliatuz eta ondorioz, polimeroak eta kopolimeroak eratzen dituzte erabilera zabala dutenak polimeroen industrian.
Azido akrilikoa erabilera asko ditu esaterako pixohialen fabrikazioan, uren tratamenduan edo ehungitzan[4].
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ (Ingelesez) Ohara, Takashi; Sato, Takahisa; Shimizu, Noboru; Prescher, Günter; Schwind, Helmut; Weiberg, Otto; Marten, Klaus. (2003-01-15). Wiley-VCH Verlag GmbH & Co. KGaA ed. «Acrylic Acid and Derivatives» Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry (Wiley-VCH Verlag GmbH & Co. KGaA): a01_161. doi: . ISBN 978-3-527-30673-2. (Noiz kontsultatua: 2023-01-21).
- ↑ (Ingelesez) PubChem. «Acrylic acid» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (Noiz kontsultatua: 2023-01-21).
- ↑ Takashi Ohara, Takahisa Sato, Noboru Shimizu, Günter Prescher Helmut Schwind, Otto Weiberg, Klaus Marten, Helmut Greim “Acrylic Acid and Derivatives” in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry 2003, Wiley-VCH, Weinheim. Txantiloi:DOI
- ↑ «Acrylic acid market» www.openpr.com (Noiz kontsultatua: 2023-01-21).
Kanpo estekak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]
![]() |
Artikulu hau kimikari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz. |