کلروفرم
کلروفرم | |||
---|---|---|---|
| |||
Trichloromethane | |||
دیگر نامها Formyl trichloride Methane trichloride Methyl trichloride Methenyl trichloride TCM Freon 20 R-20 UN 1888 | |||
شناساگرها | |||
شماره ثبت سیایاس | ۶۷-۶۶-۳ ![]() | ||
پابکم | ۶۲۱۲ | ||
کماسپایدر | ۵۹۷۷ ![]() | ||
UNII | 7V31YC746X ![]() | ||
شمارهٔ ئیسی | 200-663-8 | ||
KEGG | C13827 ![]() | ||
ChEBI | CHEBI:35255 ![]() | ||
ChEMBL | CHEMBL۴۴۶۱۸ ![]() | ||
شمارهٔ آرتیئیسیاس | FS9100000 | ||
جیمول-تصاویر سه بعدی | Image 1 | ||
| |||
| |||
خصوصیات | |||
فرمول مولکولی | C۱H۱Cl۳ | ||
جرم مولی | ۱۱۹٫۳۸ g mol−1 | ||
شکل ظاهری | مایع بیرنگ | ||
چگالی | 1.483 g/cm3 | ||
دمای ذوب | −۶۳٫۵ درجه سلسیوس (−۸۲٫۳ درجه فارنهایت؛ ۲۰۹٫۷ کلوین) | ||
دمای جوش | ۶۱٫۲ درجه سلسیوس (۱۴۲٫۲ درجه فارنهایت؛ ۳۳۴٫۳ کلوین) | ||
انحلالپذیری در آب | 0.8 g/100 mL (20 °C) | ||
ضریب شکست (nD) | 1.4459 | ||
ساختار | |||
شکل مولکولی | Tetrahedral | ||
خطرات | |||
کدهای ایمنی | R۲۲, R۳۸, R40, R48/20/22 | ||
شمارههای نگهداری | S۲, S36/37 | ||
خطرات اصلی | Harmful (Xn), Irritant (Xi), Carc. Cat. 2B | ||
لوزی آتش | ![]() | ||
نقطه اشتعال | |||
آمریکا Permissible exposure limit (PEL) |
50 ppm (240 mg/m3) (OSHA) | ||
به استثنای جایی که اشاره شدهاست در غیر این صورت، دادهها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شدهاند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa) | |||
![]() ![]() ![]() | |||
Infobox references | |||
|
کلروفرم مایعی بیرنگ با بویی بسیار تند و زننده است. بخار آن سمی و بسیار خطرناک است و تنفس طولانی آن میتواند کشنده باشد. فرمول شیمیایی این ترکیب شیمیایی CHCl3 است. کلروفرم، یک حلال قطبی است و کاربرد فراوانی در سنتز ترکیبات آلی دارد.
کاربرد
[ویرایش]در گذشته از کلروفرم به عنوان ماده بیهوشکننده بیمار در اتاق عمل استفاده میشد. از این ماده هزاران تن در صنایع یخچالسازی و ساخت تفلون تولید و در طبیعت رها میشود. همچنین برای تهیه فلوروکربن، ۲۲ سردکننده، چاشنی و تهیه تترافلورواتیلن و پلی تترافلورواتیلن و سایر مواد شیمیایی به کار برده میشود. همچنین به عنوان حلال، تهیه عصاره، حشره کش، مواد نگهدارنده و شیرینکننده محصولات داروئی مورد استفاده قرار میگیرد.
تاریخچه
[ویرایش]کلروفرم توسط سه محقق مستقل از یکدیگر کشف شد. کلروفرم در سال ۱۸۳۱ توسط شیمیدان فرانسوی اوژن سوبرن کشف شد که آن را از استون (2-propanone) و همچنین اتانول از طریق اثر پودر سفیدکننده کلر (هیپوکلریت کلسیم) تولید نمود. پزشک آمریکایی ساموئل گوتری نیز این ترکیب را تولید کرد. بهطور مستقل، یوستوس فون لیبیش نیز به همین ترکیب دست یافت.
مضرات
[ویرایش]کلروفرم یکی از خطرناکترین هیدروکربنهای کلردار فرّار است. تنفس، بلع و تماس آن با پوست زیانآور اس�� ممکن است سبب بیهوشی، فلج دستگاه تنفسی، توقف ضربان قلب و مرگ دیر رس به علت ضایعات کبدی و کلیوی شود. گاهی به عنوان تدخین استفاده میشود. کلروفرم چربی پوست را میشوید و باعث تحریک آن میشود. در تماس حاد با کلروفرم علائم مشاهده شده عبارتند از: سر درد، تهوع، احساس مستی، خستگی، گیجی، اضطراب، التهاب، بیهوشی، افت تنفسی، انجماد و مرگ در حالت بیهوشی. مرگ ممکن است در اثر فلج شدن دستگاه تنفسی یا از کار افتادن قلب باشد. در اثر تماس مزمن علائم مشاهده شده عبارتند از: علائم عصبی و گوارشی شبیه افراد معتاد به الکل و همچنین بزرگ شدن کبد، التهاب سمی کبد و تجمع چربی در کبد.
منابع
[ویرایش]- ویکیپدیای انگلیسی
- آلایندههای خطرناک هوا
- بیهوشکنندههای عمومی
- ترکیبهای تریکلرومتیل
- تعدیلکنندههای آلوستریک مثبت گیرنده گابا A
- حلالهای هالوژنی
- داروهای بیهوشی عمومی استنشاقی
- سرطانزاهای گروه ۲بی پژوهشگاه بینالمللی سرطان
- فراوردههای طبیعی دارای هالوژن
- کلروآلکانها
- کلریدهای آلی
- مختلکنندههای غدههای درونریز
- هالومتانها
- هپاتوتوکسینها