Faixa
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f8/Style4321girdlePink.jpg/220px-Style4321girdlePink.jpg)
Unha faixa é unha prenda de base que se adapta á forma que rodea a parte inferior do torso, que se estende por debaixo das cadeiras e que se usa a miúdo para dar forma ou como apoio. Pódese usar por motivos estéticos ou médicos. En deportes ou tratamentos médicos, pódese usar unha faixa como peza de compresión. Esta prenda base feminina substituíu o corsé en popularidade, e á súa vez foi superada en maior medida polas pantimedias nos anos 60.
Evolución do corsé
[editar | editar a fonte]Durante a década de 1890, a silueta e o uso do corsé comezaron a cambiar. Fíxose máis longo e en forma de S, con máis énfase no control da cintura e da parte superior das coxas. A roupa base máis nova estendeuse desde a cintura ata as cadeiras e o estómago. O termo faixa comezou a utilizarse para identificar este tipo de roupa interior na época da primeira guerra mundial.[1] Por esta época, introducíuse o elástico de goma. As mulleres agora modelaban os seus corpos con dous novos tipos de bases, a faixa elástica bidireccional e o apertador tipo copa, ambos máis cómodos que o seu predecesor, o corsé de varillas..[2]
As faixas estaban construídas con tecido elasticizado e ás veces suxeitabanse con peches de gancho e ollo. Na década de 1960, o modelo xa tradicional máis longo non se adaptaba aos novos estilos. Deseñouse unha faixa panty máis compacta para poñer coas saias máis curtas.
As pantimedias non só eran máis cómodas que as faixas, senón que non facían falta ligueiros para soster as medias.
1960 e posteriores
[editar | editar a fonte]En 1970, a faixa subtituíuse polo uso de pantimedias). Os pantys substituíron as faixas na maioría das mulleres que usaban a faixa como medio para soster as medias, porén, moitas usuarias de faixas continuaron usando unhas faixas curtas enriba das medias/pantimedias para estilizar a figura. A finais da década de 1970, aquelas que querían estilizar a figura tiñan a opción de "control superior" dos pantys, onde a sección superior dos pantys tiña unha maior proporción de licra de elastina para ofrecer certo control da figura.
En 1968, na protesta feminista contra Miss América, as manifestantes tiraron simbolicamente unha serie de produtos femininos nun "cubo de lixo da Liberdade". Estes incluíron faixas,[3] que estaban entre os elementos que os manifestantes chamaron "instrumentos de tortura feminina"[4] e equipamentos do que percibían como feminidade.
Roupa moldeadora hoxe
[editar | editar a fonte]As faixas e os "moldeadores de corpos" aínda son usados polas mulleres para dar forma á súa figura cunha prenda. De feito, o século XXI viu un gran rexurdir do uso de prendas moldeadoras, especialmente coa chegada de novos tecidos e o deseño sen costuras, de xeito que as prendas moldeadoras modernas son substancialmente máis cómodas que as prendas de corsetería do século anterior. Algunhas destas pezas de roupa poden incorporar un apertador, unha combinación coñecida tradicionalmente como corselet. Spanx é un exemplo de roupa moldeadora contemporánea.
Notas
[editar | editar a fonte]- Referencias
- ↑ Delory, Charlotte. "Brassieres, Girdles, Waspies and Cami-panties since 1900". En Bruna, Denis. Fashioning the body: An intimate history of the silhouette. CT: Yale University Press.
- ↑ Stone, Elaine; Farnan, Sheryl A. (2013). "Innerwear, Bodywear, Legwear.". The Dynamics of Fashion. New York: Fairchild Books. pp. 224–241.
- ↑ Dow, Bonnie J. (Spring 2003). "Feminism, Miss America, and Media Mythology". Rhetoric & Public Affairs 6 (1): 127–149. doi:10.1353/rap.2003.0028.
- ↑ Duffett, Judith (outubro de 1968). WLM vs. Miss America. Voice of the Women's Liberation Movement. p. 4.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]![]() |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Faixa ![]() |
Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Lim; Yu; Fan; Yip. "Innovation of Girdles". En Yu, W.; Fan, J.; Harlock, S.C; Ng, S.P. Innovation and Technology of Women's Intimate Apparel. Cambridge: Woodhead Publishing Limited. p. 114-131.