Paul Auster
![]() | Este artigo precisa de máis fontes ou referencias que aparezan nunha publicación acreditada que poidan verificar o seu contido, como libros ou outras publicacións especializadas no tema. Por favor, axude mellorando este artigo. (Desde maio de 2024.) |
Paul Auster, nado en Newark (Nova Jersey) o 3 de febreiro de 1947 e finado en Nova York o 30 de abril de 2024,[1] foi un escritor estadounidense. Parte da súa obra está ambientada na cidade de Nova York. Na súa mocidade traduciu poesía francesa, e foi tamén poeta antes de orientarse cara á novela. Ten traballado tamén para o cine; seus son os guións de Smoke, Blue in the Face e Lulu on the Bridge. Mentres residía en Brooklyn obtivo o Premio Médicis en 1993 pola novela Leviatán.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Seus pais naceran xa nos Estados Unidos, aínda que eran orixinarios da Europa Central. O seu contacto cos libros é bastante prematuro, grazas á biblioteca dun tío seu que era tradutor. Comeza a escribir aos 12 anos, antes mesmo de descubrir o béisbol, que tanto aparece nas súas novelas. Entre 1965 e 1967 estuda na Universidade de Columbia literatura francesa, italiana e inglesa. Empeza a traducir a autores franceses como Dupin e Du Buchet e viaxa a París. Volveu en 1967 para evitar ir á Guerra de Vietnam, tratará de traballar no cine a pesar de suspender o exame de ingreso ao IDHEC. Escribiu guións para películas mudas que nunca se rodaron, mais que descubriremos máis tarde na súa novela O libro das ilusións.
Durante os dez anos seguintes o traballo será duro. Escribiu artigos para revistas, comezou as primeiras versións de Viaxe de Ana Blume e d'O palacio da lúa; traballa nun petroleiro, e de volta a Francia vivirá tres anos, de 1971 a 1974, grazas ás súas traducións de Mallarmé, Sartre ou Simenon; tamén escribe poesías e obras de teatro dun acto.
En 1979, xusto despois de divorciarse e de tentar sen éxito de publicar unha novela policíaca baixo o pseudónimo de Paul Benjamin (Bala falsa), a morte do seu pai proporciónalle unha pequena herdanza que o saca de apuros e o inspira para escribir A invención da soidade. Coñece a novelista Siri Hustvedt, coa que casa en 1981.
Comézase a recoñecer a Paul Auster entre os escritores importantes. Entre 1986 (ano no que se publica Cidade de cristal) e 1994 (Mr. Vertigo), saen do prelo novelas maiores como O palacio da lúa e Leviatán. Volve ao cine e adapta xunto ao director Wayne Wang o seu relato curto de O conto de Nadal de Augie Wren. Smoke e Brooklyn Boogie estréanse en 1995. O mesmo Auster é quen dirixe Lulu on the bridge (1997), que é mal recibido pola crítica.
Volve á novela con Tombuctú (1999), O libro das ilusións (2002), A noite do oráculo (2004) e Brooklyn Follies (2005). No ano 2006 recibe o Premio Príncipe de Asturias das Letras. Un ano despois estrea a súa segunda película, The Inner Life of Martin Frost e publica o seu libro Viaxes no Scriptorium.
Obra
[editar | editar a fonte]Paul Auster é, por excelencia, o escritor do azar e da continxencia. Persegue, no cotián, as bifurcacións que nacen de acontecementos aparentemente anódinos. Isto sucede n'A música do azar, e sobre todo en Leviatán na súa excepcional escena central. O seu estilo é aparentemente sinxelo, grazas ao seu traballo e coñecemento da poesía, mais agocha unha complexa arquitectura narrativa, composta de digresións, de historias na historia e de espellismos (O conto de Nadal de Augie Wren).
Tamén describe a perda, o apego ao diñeiro, o vagabundeo (n'O palacio da lúa, cuxa personaxe central se chama Marco Stanley Fogg, nunha especie de unión destes tres grandes viaxeiros). Cuestiónase a identidade, en especial na Triloxía de Nova York na que unha das súas personaxes que non é o narrador) se chama coma el; en Leviatán, na que o narrador ten as súas iniciais (Peter Aaron) e coñece a unha muller chamada Iris, (anagrama da súa esposa Siri), ou n'A noite do oráculo, onde unha personaxe se chama Trause (anagrama de Auster).
Títulos publicados
[editar | editar a fonte]Ficción
[editar | editar a fonte]- Squeeze play (1976)
- The New York Trilogy (1987)
- In the Country of Last Things (1987)
- Moon Palace (1989)
- The Music of Chance (1990)
- Leviathan (1992)
- Auggie Wren's Christmas Story (1992)
- Mr. Vertigo (1994). Tradución galega de Xosé Antón López Dobao (1996, Sotelo Blanco)
- Timbuktu (1999)
- The Book of Illusions (2002)
- Oracle Night (2004)
- Brooklyn Follies (2005). Tradución galega de Eva Almazán (2006, Galaxia)
- Viaxes no Scriptorium (2006). Tradución galega de Eva Almazán (2007, Galaxia)
- Un Home na Escuridade (2008). Tradución galega de Eva Almazán (2008, Galaxia)
- Invisible (2009). Tradución galega de Eva Almazán (2009, Galaxia)
- Sunset Park (2010). Tradución galega de Eva Almazán (2010, Galaxia)
- 4 3 2 1 (2017)
Poesía
[editar | editar a fonte]- Disappearances: Selected Poems (1988)
- Ground Work (1990)
- Selected Poems (1998)
- Collected Poems (2004)
Guións de cine
[editar | editar a fonte]- Smoke (1995)
- Blue in the Face (1995)
- Lulu on the Bridge (1998)
- The Center of the World (2001), (con Siri Hustvedt e Miranda July)
- A vida interior de Martin Frost (2006). Tradución galega de Eva Almazán (2007)
- In the Country of Last things (2007)
Ensaios, memorias e autobiografías
[editar | editar a fonte]- The Art of Hunger (1982)
- The Invention of Solitude (1982)
- The Red Notebook (1995)
- Why Write (1996)
- Hand to Mouth (1997)
- Collected Prose: Autobiographical Writings, True Stories, Critical Essays, Prefaces, and Collaborations with Artists (2005) (inclúe The Invention of Solitude e Hand to Mouth)
Escolmas
[editar | editar a fonte]- The Random House Book of Twentieth-Century French Poetry (1982)
- True Tales of American Life (Publicado primeiramente co título I Thought My Father Was God, and Other True Tales from NPR's National History Project) (2001)
Traducións
[editar | editar a fonte]- Life/Situations, de Jean-Paul Sartre,1977 (en colaboración con Lydia Davis)
- A Tomb for Anatole, de Stéphane Mallarmé (1983)
- Chronicle of the Guayaki Indians (1998) (tradución do ensaio etnográfico de Pierre Clastres Chronique des indiens Guayaki)
- The Notebooks of Joseph Joubert (2005)
Miscelánea
[editar | editar a fonte]Influencias
[editar | editar a fonte]Nunha entrevista, a preguntas de Joseph Mallia, enumerou os escritores que lle influíron nos seus inicios como escritor, e a opinión que tiña sobre varios dos mesmos:
Kafka e Beckett. Ambos tiveron un grande impacto sobre min. A influencia de Beckett foi tan forte que case non podo saír dela. Entre os poetas sentíame moi atraído pola poesía contemporánea francesa e dos obxectivistas americanos, particularmente George Oppen, que se converteu no meu amigo. E o poeta alemán Paul Celan, que na miña opinión é o mellor poeta da post-guerra en calquera idioma. Dos poetas vellos, estaban Hölderlin e Leopardi, os ensaios de Montaigne e Don Quixote, de Cervantes, que segue sendo unha gran fonte para min”.
Notas
- ↑ Sánchez-Vallejo, María Antonia (1 de maio de 2024). "Muere a los 77 años el escritor estadounidense Paul Auster". elpais.com (en castelán). Consultado o 1 de maio de 2024.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- "Auster, Paul". Enciclopedia Galega Universal. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Escritores en lingua inglesa
- Escritores dos Estados Unidos de América
- Premios Princesa de Asturias das Letras
- Guionistas dos Estados Unidos de América
- Nados en Newark, Nova Jersey
- Nados en 1947
- Finados en 2024
- Finados por cancro de pulmón
- Tradutores do francés
- Poetas en lingua inglesa
- Poetas dos Estados Unidos de América
- Tradutores ao inglés
- Novelistas dos Estados Unidos de América
- Alumnos da Universidade de Columbia
- Membros da Academia Estadounidense das Artes e das Letras
- Ensaístas