Antimonovo bjelilo
Antimonovo bjelilo Sb2O3 | |||||
---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||
IUPAC nomenklatura | Antimonov(III) oksid | ||||
Ostala imena | Antimonovo bjelilo | ||||
Identifikacijski brojevi | |||||
CAS broj | 1309-64-4 ✓ | ||||
RTECS broj | CC5650000 ✓ | ||||
EC broj | 215-175-0 X | ||||
PubChem broj | 14794 ✓ | ||||
Osnovna svojstva | |||||
Molarna masa | 291,518 g·mol−1 | ||||
Izgled | Bijela krutina | ||||
Gustoća |
5,2 g·cm−3 α-oblik | ||||
Talište | 656 °C | ||||
Vrelište | 1 425 °C | ||||
Topljivost u vodi |
370 ± 37 µg/L (između 20,8°C i 22,9°C) | ||||
Struktura | |||||
Oblik molekule | Kubični kristalni sustav (α) < 570 °C Ortorompski kristalni sustav (β) > 570 °C | ||||
Sigurnosne upute | |||||
| |||||
Međunarodni sustav mjernih jedinica primijenjen je gdje god je to bilo moguće. Ako nije drugačije naznačeno, upisane vrijednosti izmjerene su pri standardnim uvjetima. | |||||
Portal:Kemija |
Antimonovo bjelilo ili antimonov(III) oksid, Sb2O3, pojavljuje se kao mineral valentinit (antimonov cvijet) i senarmontit, služi u proizvodnji emajla, bijelog stakla, kao bijeli pigment i u galvanotehnici.[1]
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cc/Valentinite-155153.jpg/300px-Valentinite-155153.jpg)
Antimon(III) oksid Sb4O6 može se dobiti prženjem rude antimona uz ograničen pristup zraka ili djelovanjem pregrijane pare na rudu. Međutim, antimon(III) oksid u obliku finog praha, koji može služiti kao pigment (antimonovo bjelilo), proizvodi se oksidacijom rastaljenog metalnog antimona na zraku ili kisiku. Tako dobiveni tehnički proizvod sadrži obično oko 99% antimon(III) oksida uz primjese drugih antimonovih oksida, te oksida željeza, olova, arsena i tako dalje. To je bijeli kristalni prah gustoće od 5 200 do 5 800 kg/m3, koji grijanjem požuti, a hlađenjem opet poprima bijelu boju. Kiseline i alkalije otapaju ga uz stvaranje soli.
Antimon(III) oksid upotrebljava se u manjem obujmu kao bijeli pigment, većinom u smjesi s titanijevim dioksidom kojemu poboljšava svojstva. Služi i u industriji stakla, keramike i emajla. Međutim, najvažnije je svojstvo antimon(III) oksida da u prisutnosti klora guši plamen i sprječava gorenje. To se svojstvo ispoljuje prilikom izgaranja materijala koji sadrže klorne spojeve i kojima je antimon(III) oksid primiješan ili je na njih nanesen. Zbog toga se on primjenjuje u pripravi sredstava otpornih prema vatri koja služe za ličenje drva i metala. Kao veziva u tim sredstvima služe sintetske smole koje sadrže klor (klorkaučuk, klorirani alkidi, PVC). Osim toga, antimon(III) oksid dodaje se i drugim materijalima (gumi, plastičnim masama, tekstilu) pri izradi proizvoda otpornih prema vatri, što je posebno izraženo u vojnoj industriji (na primjer za negorive cerade i slično).[2]
![]() |
![]() |
![]() |