1221
< XII век | XIII век | XIV век > | |||||||
01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |
Грегоријански календар | 1221 MCCXXI |
Ab urbe condita | 1974 |
Ерменски календар | 670 ԹՎ ՈՀ |
Асирски календар | 5971 |
Балиски календар | 1142–1143 |
Бенгалски календар | 628 |
Берберски календар | 2171 |
Будистички календар | 1765 |
Бурмански календар | 583 |
Византиски календар | 6729–6730 |
Кинески календар | 庚辰年 (мет. змеј) 3917 или 3857 — до — 辛巳年 (мет. змија) 3918 или 3858 |
Коптски календар | 937–938 |
Етиопски календар | 1213–1214 |
Еврејски календар | 4981–4982 |
Хиндуистички календари | |
- Викрамска ера | 1277–1278 |
- Сачка ера | 1142–1143 |
- Кали-југа | 4321–4322 |
Холоценски календар | 11221 |
Игбоански календар | 221–222 |
Ирански календар | 599–600 |
Исламски календар | 617–618 |
Јапонски календар | Џокју 3 (承久3年) |
Јавански календар | 1129–1130 |
Јулијански календар | 1221 MCCXXI |
Корејски календар | 3554 |
Мингуо-календар | 691 пред Р. Кина 民前691年 |
Нанакшахи | −247 |
Тајландски сончев календар | 1763–1764 |
Тибетски календар | 阳金龙年 (машко железо-змеј) 1347 или 966 или 194 — до — 阴金蛇年 (женско железо-змија) 1348 или 967 или 195 |
1221 (MCCXXI) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1221 година од новата ера, 221. од вториот милениум, 21. од XIII век и втора од 1220-тите.
Други календари
[уреди | уреди извор]Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6729 и 6730 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5971 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4981 и 4982 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1974.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1221 година се протега во 3857 и 3858, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3917 и 3918 кинеска година. Будистичкиот календар запо��нува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1764. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 617 и 618 исламска година.
Настани
[уреди | уреди извор]![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/74/Silk_route.jpg/300px-Silk_route.jpg)
- јануари - Монголската армија на чело со Џучи го освојува денешниот град градот Кенеургенч во Туркменистан) и ги масакрира жителите.
- февруари - Островот Мерв на Патот на свилата е освоен од страна на монголските сили на чело со Толуј по наредба на Џингис Кан. Современите научници сметаат дека над еден милион луѓе систематски биле убиени.
- 16 јуни - Евреите од Ерфурт, Германија се масакрирани.
- 29 јули - 10-годишниот Цар Го-Хорикава се искачува на престолот на Јапонија[1]
- декември - Јован III Дука Ватац станува византиски цар (Никејско Царство[2]
- Голема и мошне ефикасна монголска армија, испратена под Субутај од Џингис Кан во Грузија, поразува две грузиски војски околу Тбилиси.
- Џингис Кан влегува во долината на Инд во денешен Пакистан[3][4]
- Маџд ел-Мулк ал-Музафар, големиот везир на Голем Корасан, е убиен од монголските освојувачи.
- Маите од Јукатан започнуваат револт против владетелите на Чичен Ица.[5][6]
- Султан ел-Камил, син на ел-Адил, кој бил брат на Саладин, го понудил Ерусалим на Крстоносците за десет години во замена за Дамиета, но крстоносците на крајот се откажале, во замена за безбедно повлекување од делот на Нил.
- Основан е градот Нижни Новгород, Русија.
Родени
[уреди | уреди извор]- 9 октомври - Салимбене ди Адам, италијански хроничар[7]
- 23 ноември - Алфонсо Х Кастилски (1284)[8]
- Бонавентура, италијански теолог и светец[9]
- Маргарет Француска, кралица на Франција (п. 1295)
- Болеслав Побожниот
Починале
[уреди | уреди извор]Надворешни врски
[уреди | уреди извор]- ↑ Perkins, George W. „Mourning Attire“. The Clear Mirror: A Chronicle of the Japanese Court During the Kamakura Period (1185-1333). Stanford University Press. стр. 59. ISBN 0804763887.
- ↑ George Akropolites. The History. Trans. Ruth Macrides. New York: Oxford University Press, 2007, p. 160.
- ↑ Jeune, Sir Francis Henry (1867). The Mahometan Power in India: The Arnold Prize Essay for 1867. стр. 20.
- ↑ Lindsay Brown; Paul Clammer; Rodney Cocks (2008). „North-west Frontier Province“. Pakistan and the Karakoram Highway. Lonely Planet. стр. 189. ISBN 1741045428.
- ↑ Richard Bodley Scott; Graham Briggs; Rudy Scott Nelson (2009). Blood and Gold: The Americas at War. Osprey Publishing. стр. 35. ISBN 1846036917.
- ↑ Bancroft, Hubert Howe (1883). The native races. 1882-86. British Columbia: History Company.
- ↑ Rayborn, Tim (9 October 2014). „Popular Religion, Heresy and Mendicancy“. Against the Friars: Antifraternalism in Medieval France and England. McFarland. стр. 17. ISBN 0786468319.
- ↑ Francisco Márquez Villanueva; Carlos Alberto Vega (1990). Alfonso X of Castile, the learned king, 1221-1284: an international symposium, Harvard University, 17 November 1984. Dept. of Romance Languages and Literatures of Harvard University. стр. 165. ISBN 0940940434.
- ↑ M. Walsh, уред. (1991). Butler's Lives of the Saints. New York: HarperCollins. стр. 216.