Oessoerihert
Oessoerihert IUCN-status: Niet geëvalueerd | |||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
Ondersoort | |||||||||||||||||||
Cervus canadensis xanthopygus Erxleben, 1777 | |||||||||||||||||||
![]() | |||||||||||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||||||||||
Oessoerihert op ![]() | |||||||||||||||||||
|
Het oessoerihert (Cervus canadensis xanthopygus) is een ondersoort van de wapiti (Cervus canadensis) en komt uit de familie der hertachtigen (Cervidae). De wetenschappelijke naam van deze ondersoort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Johann C.P. Erxleben in 1872.[1]
Kenmerken
[bewerken | brontekst bewerken]Oessoeriherten bereiken een gemiddelde schofthoogte van 128 cm (♀♀) en 145 cm (♂♂) en een gewicht van 140 à 180 kg (♀♀) en 170 à 250 kg (♂♂). Het gewei van het mannetje is relatief klein in vergelijking tot andere ondersoorten van de wapiti. In het noordelijke deel van het verspreidingsgebied zijn de geweien echter groter dan in het zuiden. De vacht is over het algemeen grijsbruin, gemengd met rode haren. Op de stuit is een roodbruine "spiegel" te zien. In de nek zijn manen te zien, die dezelfde kleur als de rest van de vacht vertonen. De poten, buik, borst en het voorhoofd zijn over het algemeen donkerder dan de rest van de vacht. Jonge oessoeriherten zijn roodbruin met enkele witte vlekken op de rug.[2]
Verspreiding en leefgebied
[bewerken | brontekst bewerken]Het oessoerihert komt voor in Transbaikalië, het Russische Verre Oosten en het noorden van Mantsjoerije.[3]
Oessoeriherten hebben een voorkeur voor loof- en gemengde bossen. In Biosfeerreservaat Sichote-Alinski werd de soort het meest aangetroffen in bestanden met Mongoolse eik (Quercus mongolica) en Koreaanse den (Pinus koraiensis). Het is hier bovendien de belangrijkste prooisoort voor de Siberische tijger (Panthera tigris altaica).[4]
Taxonomie
[bewerken | brontekst bewerken]Het oessoerihert werd voorheen als ondersoort van het edelhert (Cervus elaphus) beschouwd, maar uit recente genetische studies blijkt dat de soort nauwer verwant is aan de wapiti.[5]
- ↑ (en) Global Biodiversity Information Facility (2011). Cervus canadensis subsp. xanthopygus (Erxleben, 1777). Geraadpleegd op 28 januari 2016.
- ↑ (en) Geist, V. (1998). Deer of the World: Their Evolution, Behaviour, and Ecology. Stackpole Books, Mechanicsburg (Verenigde Staten). ISBN 0-8117-0496-3
- ↑ (ru) Sachalinski Botanitsjeski Zoöpark (2016) Blagorodny olen (izjoebr) - Cervus elaphus xanthopygus. Geraadpleegd op 28 januari 2016.
- ↑ (en) Hojnowski, C.E., Miquelle, D.G., Myslenkov, A.I., Strindberg, S., Smirnov, E.N. & Goodrich, J.M. (2012). Article: Why do Amur tigers maintain exclusive home ranges? Relating ungulate seasonal movements to tiger spatial organization in the Russian Far East. Geraadpleegd op 28 januari 2016.
- ↑ (en) Li, Y., Ba, H. & Yang, F. (2014). Complete mitochondrial genome of Cervus elaphus songaricus (Cetartiodactyla: Cervinae) and a phylogenetic analysis with related species. Geraadpleegd op 28 januari 2016.