Who Do We Think We Are
Who Do We Think We Are Studioalbum av Deep Purple | ||
Språk | engelsk | |
Utgjeve | 12. januar 1973 (USA)[1] | |
Innspelt | Juli 1972 i Roma i Italy og oktober 1972 i Frankfurt i Vest-Tyskland, med Rolling Stones Mobile Studio | |
Sjanger | ||
Lengd | 34:47 | |
Selskap | Purple | |
Produsent | Deep Purple | |
Deep Purple-kronologi | ||
---|---|---|
Made in Japan (1972) |
Who Do We Think We Are | Burn (1974)
|
Singlar frå Who Do We Think We Are | ||
|
Who Do We Think We Are er det sjuande studioalbumet til det engelske hardrockbandet Deep Purple, gjeve ut i 1973. Det var det siste albumet til Deep Purple Mark II-besetninga med songar Ian Gillan og bassist Roger Glover før Perfect Strangers frå 1984.
Musikalsk viste plata ein overgang til eit meir blues-basert lydbilete,[2] til og med med scat-song.[4] Sjølv om produksjonen av albumet og åtferda til bandet etter utgivinga viste at gruppa var i opprør, og frontmann Gillan notert at «me alle hadde hatt alvorlege sjukdommar» og kjende oss svært slitne, vart albumet ein kommersiell suksess. Deep Purple vart den mestseljande artisten i USA i 1973.[2] Albumet inneheldt den energiske hardrock-singelen «Woman from Tokyo», ein av dei faste live-låtane til bandet sidan albumet vart gitt ut.
Innspeling
[endre | endre wikiteksten]Who Do We Think We Are vart spelt inn i Roma i juli 1972 og i Walldorf nær Frankfurt i oktober 1972 med Rolling Stones Mobile Studio.
«Woman from Tokyo», det første sporet som vart spelt inn i juli, handlar om å turnera i Japan for første gong (t.d. teksten «Fly into the Rising Sun»). Det einaste andre sporet som vart gitt ut frå innspelingane i Roma, er det unytta sporet «Painted Horse». Resten vart spelt inn i Frankfurt etter fleire turnear (mellom anna i Japan, noko som resulterte i Made in Japan). Gruppa, som var prega av interne konfliktar, sleit med å finna ein låt dei kunne einast om. Medlemmene snakka ikkje med kvarandre, og mange songar vart først ferdige etter at dei hadde fått tid til å spela inn delar av dei kvar for seg.
Gillan sa følgjande om «Mary Long»: «Mary Whitehouse og Lord Longford var spesielt profilerte personar på den tida, med svært løfta peikefinger-haldningar... Det handla om standardane til den eldre generasjonen, heile det moralske rammeverket, intellektuell vandalisme - alle dei tinga som finst gjennom generasjonane... Mary Whitehouse og Lord Longford vart éin person som smelta saman for å representera hykleriet eg såg på den tida.»[5]
Ian Gillan forlét bandet etter dette albumet, med tilvising til interne spenningar - som mange meinte inkluderte ein feide med gitaristen Ritchie Blackmore. I eit intervju i samband med Mark II-comebackalbumet Perfect Strangers uttalte Gillan likevel at trøyttleik og management hadde mykje med saka å gjera:
« | Me hadde nettopp avslutta 18 månaders turnéverksemd, og me hadde alle hatt alvorlege sjukdommar på eit eller anna tidspunkt. Sett i ettertid, viss dei hadde vore anstendige managerar, ville dei ha sagt: «Ok, stopp. Eg vil at de skal ta tre månaders ferie. Eg vil ikkje eingong at de skal plukka opp eit instrument». Men i staden pressa dei oss til å fullføra albumet i tide. Me burde ha stoppa. Eg trur at viss me hadde gjort det, ville Deep Purple framleis ha eksistert den dag i dag.[2][6] | » |
Jerry Bloom, redaktør av boka More Black than Purple tilføydde:
« | På dette tidspunktet hadde Deep Purple vorte ein enorm suksess. Suksess avlar etterspurnad, etterspurnad avlar meir arbeid, og meir arbeid betyr at ein bruker meir tid saman. Og når ein bruker meir tid saman, går ein som regel kvarandre på nervane.[7] | » |
Den siste Mark II-konserten på 1970-talet før Gillan og Glover forlét bandet var i Osaka i Japan 29. juni 1973.[2]
Albumtittel og plateomslag
[endre | endre wikiteksten]Det originale albumcoveret har mange sitat frå avisartiklar. Eit av dei er frå magasinet Melody Maker frå juli 1972 der trommeslagaren Ian Paice uttaler seg:
« | Deep Purple får haugevis av lidenskapelige brev som enten er kraftig mot eller for gruppa. Dei sinte breva byrjar som regel med «Kven trur Deep Purple at de er...» | » |
. Eit anna utklipp har berre Paice-sitatet «Eg har kjøpt det, så eg kan då for faen sparke til det», som var svaret hans på eit sint brev som formante trommeslagaren for å ha sparka til trommesettet sitt på slutten av ein liveopptreden i TV-programmet South Bank Pops frå 1970.
På baksida av omslaget til tidlegare utgivingar er opningssporet oppført som «Woman from Tokayo». Tilfeldigvis liknar Ian Gillans uttale av «Tokyo» på denne feilstavinga.
Utgiving
[endre | endre wikiteksten]Trass i den kaotiske tilbliinga av albumet vart «Woman from Tokyo» ein hitsingel og dei andre låtane fekk mykje radiospeling. I USA selde albumet ein halv million eksemplar dei tre første månadene, og oppnådde ei gullplate raskare enn noko anna Deep Purple-album som hadde vorte gitt ut fram til då.[2].
Albumet nådde fjerdeplassen på den britiske hitlista[8] og 15. plassen på dei amerikanske hitlistene.[9] Desse tala bidrog til å gjera Deep Purple til den bestseljande artisten i USA i 1973 (med utgivinga av Made in Japan og den tidlegare Machine Head bidrog betrakteleg.
I 2000 vart Who Do We Think We Are ommastra og gitt ut på nytt med bonusspor. Det siste bonussporet er ein lang instrumental jam kalla «First Day Jam» med Ritchie Blackmore på bass. Roger Glover, den vanlege bassisten i gruppa, var fråverande, truleg fordi han hadde køyrt seg bort i trafikken.
I 2005 gav Audio Fidelity ut sin eigen ommastring av albumet på 24 karats gull-CD.
Mottaking
[endre | endre wikiteksten]Meldingar | |
---|---|
Karakter | |
Kjelde | Karakter |
AllMusic | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
The Daily Vault | A−[10] |
Albumet fekk blanda meldingar. Ann Cheauvy frå Rolling Stone melde albumet negativt, og samanlikna Who Do We Think We Are med gjennombrotsalbumet deira In Rock og skreiv at førstnemnde «høyrest så jævlig trøytt ut enkelte stader at det er direkte forvirrande», og «bandet ser ut til å berre så vidt samla nok energi til å leggja ned rytmesporet, langt mindre improvisera.»[11] I ei retrospektiv melding uttrykkjer Eduardo Rivadavia i AllMusic den same oppfatninga og skriv at bortsett frå «Woman from Tokyo» er låtane på albumet «veldig inkonsekvent og synest at bandet berre gjer akkurat det dei skal», sjølv om han rosar «Rat Bat Blue».[4]
Tvert imot skriv meldaren David Bowling på nettstaden Blogcritics at Who Do We Think We Are «er eit av dei sterkaste albuma til bandet og ligg kvalitetsmessig i toppen av Deep Purple-katalogen», med «noko av den beste hardrocken frå den epoken».[12]
Innhald
[endre | endre wikiteksten]Alle songar er skrivne av Ritchie Blackmore, Ian Gillan, Roger Glover, Jon Lord og Ian Paice.
Nr. | Tittel | Lengd |
---|---|---|
1. | «Woman from Tokyo» | 5:48 |
2. | «Mary Long» | 4:23 |
3. | «Super Trouper» | 2:54 |
4. | «Smooth Dancer» | 4:08 |
Nr. | Tittel | Lengd |
---|---|---|
1. | «Rat Bat Blue» | 5:23 |
2. | «Place in Line» | 6:29 |
3. | «Our Lady» | 5:12 |
Nr. | Tittel | Lengd |
---|---|---|
8. | «Woman from Tokyo» ('99 Remix) | 6:37 |
9. | «Woman from Tokyo» (alternativt mellomspel) | 1:24 |
10. | «Painted Horse» (unytta studioopptak) | 5:19 |
11. | «Our Lady» ('99 Remix) | 6:05 |
12. | «Rat Bat Blue» (låtskrivarprosess) | 0:57 |
13. | «Rat Bat Blue» ('99 Remix) | 5:49 |
14. | «First Day Jam» (instrumental) | 11:31 |
Medverkande
[endre | endre wikiteksten]- Deep Purple
- Ritchie Blackmore – gitar
- Ian Gillan – vokal
- Roger Glover – bass
- Jon Lord – klaverinstrument
- Ian Paice – trommer, perkusjon
- Andre medverkande
- Produsert av Deep Purple
- Martin Birch – lydteknikar
- Jeremy Gee, Nick Watterton – Rolling Stones Mobile Unit-operatørar
- Ian Paice og Roger Glover – miksing
- Ian Hansford, Rob Cooksey, Colin Hart, Ron Quinton – utstyr
- Roger Glover og John Coletta – design
- Peter Denenberg med Roger Glover – bonus spor-miksing (2000 utgåva)
- Peter Mew – ommastring (originalalbum) og mastering (bonusspor) i Abbey Road Studios, London (2000-utgåva)
Salslister
[endre | endre wikiteksten]
Vekeslister[endre | endre wikiteksten]
Årslister[endre | endre wikiteksten]
|
|
Salstrofé og salstal
[endre | endre wikiteksten]Region | Salstrofé | Salstal |
---|---|---|
Frankrike (SNEP)[32] | Gull | 100 000* |
Sweden | 25,000[33] | |
USA (RIAA)[34] | Gull | 500 000^ |
*salstala er basert på sertifiseringa aleine |
Kjelder
[endre | endre wikiteksten]- Denne artikkelen bygger på «Who Do We Think We Are» frå Wikipedia på engelsk, den 10. juli 2023.
- Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:
- ↑ Popoff, Martin (2016). The Deep Purple Family (2nd utg.). Wymer Publishing. s. 129. ISBN 978-1-908724-42-7.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Stan Cornyn. «Stay Tuned By Stan Cornyn: Loudest Purple». Rhino.com. Henta 20. januar 2015.
- ↑ «Deep Purple-singlar».
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Rivadavia, Eduardo. «Deep Purple - Who Do We Think We Are review». AllMusic. All Media Network. Henta 5. mars 2017.
- ↑ Jeffries, Neil: «Historiene bak låtane»; Classic Rock. #138, 2009. november s. 34
- ↑ Deep Purple: The Interview. Biletskive med intervju, 1984, Mercury Records.
- ↑ «Deep Purple - A Critical Retrospective/Rock Review». Henta 25. juli 2018.
- ↑ «Deep Purple Official Charts». Official Chart Company. Henta 5. februar 2017.
- ↑ «Deep Purple Chart History: Billboard 200». Billboard. Henta 5 February 2017.
- ↑ Bowling, David (2019). «The Daily Vault Music Reviews : Who Do We Think We Are». dailyvault.com. Henta 17. februar 2019.
- ↑ Cheauvy, Ann (12. april 1973). «Deep Purple: Who Do We Think We Are». Rolling Stone. Henta 7. mars 2017.
- ↑ Bowling, David (30. november 2011). «Music Review: Deep Purple – Who Do We Think We Are». Blogcritics. Henta 7. mars 2017.
- ↑ Kent, David (1993). Australian Chart Book 1970–1992 (illustrated utg.). St Ives, N.S.W.: Australian Chart Book. ISBN 0-646-11917-6.
- ↑ "Deep Purple - Who Do We Think We Are" (På tysk). Austriancharts.at. Hung Medien. Henta 10. juli 2023.
- ↑ "Top RPM Albums: Nummer 4791". RPM. Library and Archives Canada.
- ↑ «Danske Hitliter: Who Do We Think We Are - Deep Purple» (på dansk). Royal Library, Danmark. Arkivert frå originalen 9. april 2016. Henta 6. mars 2017.
- ↑ "Deep Purple – Who Do We Think We Are". Dutchcharts.nl. Hung Medien. Henta 10. juli 2023.
- ↑ Pennanen, Timo (2006). Sisältää hitin – levyt ja esittäjät Suomen musiikkilistoilla vuodesta 1972 (på finsk) (1st utg.). Helsinki: Kustannusosakeyhtiö Otava. s. 166. ISBN 978-951-1-21053-5.
- ↑ "Offiziellecharts.de – Deep Purple – Who Do We Think We Are" (På tysk). GfK Entertainment Charts. Henta 9. juli 2023.
- ↑ Oricon Album Chart Book: Complete Edition 1970–2005 (på japansk). Roppongi, Tokyo: Oricon Entertainment. 2006. ISBN 4-87131-077-9.
- ↑ "Deep Purple – Who Do We Think We Are". Norwegiancharts.com. Hung Medien. Henta 8. juli 2023.
- ↑ «SwedishCharts 0969-0872» (PDF). Hitsallertijden.nl. Arkivert frå originalen (PDF) 14. oktober 2012. Henta 10. mars 2017.
- ↑ "Deep Purple | Artist | Official Charts". Den britiske albumlista. The Official Charts Company. Henta 8. juli 2023.
- ↑ "Deep Purple Album & Song Chart History" Billboard 200 for Deep Purple. Prometheus Global Media. Henta 8. juli 2023.
- ↑ «Top 100 Album-Jahrescharts» (på tysk). GfK Entertainment Charts. 1973. Arkivert frå originalen 23. mai 2021. Henta 2. april 2022.
- ↑ «Deep Purple - Woman from Tokyo». Dutchcharts.nl (på nederlandsk). Media Control Charts. Henta 6. mars 2017.
- ↑ «Single – Deep Purple, Woman from Tokyo». Charts.de (på tysk). Media Control Charts. Henta 6. mars 2017.
- ↑ «Deep Purple - Woman from Tokyo». Ultratop.be (Flandern) (på nederlandsk). Media Control Charts. Henta 6. mars 2017.
- ↑ «infodisc.fr Note : You must select Deep Purple». infodisc.fr. Henta 10. mars 2017.
- ↑ «Deep Purple Chart History: The Hot 100». Billboard. Henta 2. mars 2017.
- ↑ «Top Singles - Volume 19, No. 13, 12. mai 1973». Library and Archives Canada. 12. mai 1973. Henta 6. mars 2017.
- ↑ «French album salstrofé – Deep Purple – Who Do We Think We Are» (på fransk). Syndicat National de l'Édition Phonographique.
- ↑ «From Music Capitals of the World - Stockholm» (PDF). Billboard. 29. desember 1973. s. 36. ISSN 0006-2510. Henta 16. april 2022.
- ↑ «American album salstrofé – Deep Purple – Who Do We Think We Are». Recording Industry Association of America. If necessary, click Advanced, then click Format, then select Album, then click SEARCH
Føregangar Don't Shoot Me I'm Only the Piano Player Elton John |
Toppen av VG-lista Deep Purple 1 veke, Veke 12–1973 |
Etterfylgjar Norsk på topp Ymse artistar |