Amy Johnson
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
1 lipca 1903 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
5 stycznia 1941 |
Przyczyna śmierci |
utonięcie (katastrofa lotnicza) |
Zawód, zajęcie | |
Narodowość | |
Edukacja |
Boulevard Municipal Secondary School |
Alma Mater |
University of Sheffield |
Małżeństwo |
Jim Mollison (1932–1938) |
Odznaczenia | |
![]() |
Amy Johnson (ur. 1 lipca 1903 w Kingston upon Hull, zm. 5 stycznia 1941) – angielska pilotka[1].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodziła się w rodzinie zamożnego fabrykanta. Ukończyła ekonomię na uniwersytecie w Sheffield i podjęła pracę w Londynie jako sekretarka w kancelarii prawnej. Tam zainteresowała się też lotnictwem i w 1929 uzyskała licencję pilota w londyńskim aeroklubie (London Aeroplane Club). Ponadto jako pierwsza kobieta uzyskała kwalifikacje mechanika lotniczego.
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/63/Amy_Johnson_jason_india.jpg/220px-Amy_Johnson_jason_india.jpg)
Sławę przyniósł jej lot z Wielkiej Brytanii do Australii w 1930, którego podjęła się jako pierwsza kobieta. Wystartowała 5 maja 1930 z Croydon, a ukończyła rajd 24 maja, lądując w Darwin po przebyciu 11 tys. mil. Mimo że nie pobiła 15-dniowego rekordu tej trasy, witano ją jak gwiazdę, otrzymała też za ten lot nagrodę Harmon Trophy. Jej samolot De Havilland Gipsy Moth, o znakach G-AAAH i nazwie własnej „Jason”, znajduje się obecnie w Muzeum Nauki w Londynie.
W dniu 1 stycznia 1931 rozpoczęła lot z Londynu przez Berlin i Moskwę do Pekinu. W wyniku trudnych warunków pogodowych zabłądziła i 4 stycznia awaryjnie lądowała w miejscowości Amelin koło Krasnosielca. Stamtąd przewieziono ją do Warszawy, a do Londynu wróciła przez Moskwę[2].
Do pomysłu powróciła w lipcu 1931. Pobiła rekord przelotu na trasie z Anglii do Japonii, lecąc samolotem De Havilland Puss Moth z drugim pilotem Jackiem Humphreysem.
W lipcu 1932 ustanowiła rekord samotnego przelotu z Anglii do Kapsztadu w Południowej Afryce, także na DH Puss Moth. W maju 1936 ponownie pobiła ten rekord samolotem Percival Gull.
W 1933 z Mollisonem wykonała przelot bez międzylądowania z Pendine Sands w południowej Walii do USA samolotem De Havilland Dragon Rapide. Lot zakończył się rozbiciem samolotu z braku paliwa w Bridgeport w stanie Connecticut. W następnym roku Johnson i Mollison przelecieli bez międzylądowania w rekordowym czasie do Indii samolotem De Havilland DH.88 Comet.
Podczas II wojny światowej wstąpiła do kobiecej jednostki transportowej Air Transport Auxiliary, dostarczającej samoloty z fabryk do jednostek RAF[3]. W dniu 5 stycznia 1941, pilotując samolot Airspeed Oxford na lotnisko Kidlington koło Oksfordu, zaginęła. Okoliczności jej śmierci nie są do końca jasne. Ciała nigdy nie odnaleziono.
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]W 1932 poślubiła brytyjskiego lotnika Jima Mollisona, który oświadczył się jej po 8 godzinach od spotkania, w czasie wspólnego lotu. Para rozwiodła się w 1938.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Johnson Amy - SAMOLOTY.PL - wszystko o lataniu [online], www.samoloty.pl [dostęp 2020-05-15] .
- ↑ Maria Weronika Kmoch , MAŁA OJCZYZNA: Angielska lotniczka w północnomazowieckiej wsi [online] [dostęp 2020-05-06] .
- ↑ Janusz Ziółkowski , Te wspaniałe kobiety ..., Toruń, ISBN 83-7322-607-9, OCLC 53404480 [dostęp 2020-05-15] .