Arcimoto
![]() logo firmy na Arcimoto Platform (2010) | |
Państwo | |
---|---|
Siedziba | |
Data założenia |
2007 |
Forma prawna | |
Prezes |
Mark Frohnmayer |
Zatrudnienie |
133 (2021)[1] |
Giełda | |
ISIN | |
Strona internetowa |
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c7/The_X-Ray_Car.jpg/220px-The_X-Ray_Car.jpg)
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/50/Arcimoto_SRK.jpg/220px-Arcimoto_SRK.jpg)
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/Key_West%2C_Florida_%28June_11%2C_2021%29_-_Arcimoto.jpg/220px-Key_West%2C_Florida_%28June_11%2C_2021%29_-_Arcimoto.jpg)
Arcimoto, Inc. – amerykański producent elektrycznych mikrosamochodów trójkołowych z siedzibą w Eugene działający od 2007 roku.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Początki
[edytuj | edytuj kod]Przedsiębiorstwo Arcimoto założone zostało w 2007 roku przez amerykańskiego inżyniera Marka Frohnmayera, za cel obierając rozwój niszowych trójkołowych pojazdów elektrycznych wyróżniających się zwężaną ku tyłowi sylwetką zwieńczoną pojedynczym kołem. Koncepcję tę rozpoczęto następnie rozwijać w fazach, prezentując systematycznie kolejne prototypy ukierunkowane na finalny, produkcyjny model[2]. Pierwszy prototyp o nazwie Vision wyróżniał się odkrytą karoserią pozbawioną szyby, dachu i drzwi, z kolei kolejny o przydomku Footprint zawierał już szkielet zabudowanego nadwozia z szybą oraz szerokoprofilowymi kołami[2]. Kolejną zaawansowaną fazą rozwoju był prototyp Pulse z 2009 roku[3] z pełną, zamkniętą karoserią i drzwiami, a także m.in. klasycznymi reflektorami zapożyczonymi z Toyoty Yaris.
Koncepcja przedstawiona za pomocą modelu Pulse nie spotkała się z powieleniem przy kolejnych fazach prac. Prototypy Platform z 2010 oraz SRK z 2011 roku odeszły od stylistyki nawiązującej do klasycznych samochodów osobowych, wyróżniając się specyficznym orurowaniem nadwozia o wąskiej, wysokiej strukturze z fotelami umieszczonymi jeden za drugim[2]. Model SRK stanowił podsumowanie dotychczasowych prac, wciąż nie będąc jednak ostatecznym modelem produkcyjnym[4].
FUV
[edytuj | edytuj kod]We wrześniu 2017 Arcimoto stało się spółką publiczną notowaną pod kodem FUV na nowojorskiej giełdzie NASDAQ[5]. Po tym jak w międzyczasie rozwinięto jeszcze dwa projekty Arcimoto o przydomkach The First Mule i The First Pilot będące finalnym etapem prac konstruktorów amerykańskiej firmy[2], ostateczny seryjny model o nazwie Arcimoto FUV zadebiutował w lutym 2019 roku[6]. Produkcja pojazdu rozpoczęła się w tym samym roku[7].
W 2021 roku ogłoszono rozbudowę oferty o kolejne warianty nadwoziowe FUV-a, obejmując także odmianę dostawczą o nazwie Deliverator, a także pozbawionego dachu Roadstera[8].
Modele samochodów
[edytuj | edytuj kod]Obecnie produkowane
[edytuj | edytuj kod]Studyjne
[edytuj | edytuj kod]- Arcimoto Vision (2007)
- Arcimoto Footprint (2008)
- Arcimoto Pulse (2009)
- Arcimoto Platform (2010)
- Arcimoto SRK (2011)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Arcimoto Number of Employees 2016-2021 FUV. [dostęp 2021-10-23]. (ang.).
- ↑ a b c d HISTORY. [dostęp 2021-10-23]. (ang.).
- ↑ Arcimoto Pulse: elektryczny trójkołowiec na rok 2010 rok. [dostęp 2021-10-23]. (pol.).
- ↑ “It’s like driving a shark!”. [dostęp 2021-10-23]. (ang.).
- ↑ Three-Wheeled EV Maker Arcimoto Completes IPO. [dostęp 2021-10-23]. (ang.).
- ↑ Arcimoto Unveils New Face Of Flagship FUV. [dostęp 2021-10-23]. (ang.).
- ↑ Let The FUV Begin: EV Startup Arcimoto Starts Retail Production Of All-Electric Three-Wheeler. [dostęp 2021-10-23]. (ang.).
- ↑ Arcimoto Demonstrates First Driverless FUV and Debuts New Vehicles. [dostęp 2021-10-23]. (ang.).