Ceramika bolesławiecka
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/18/2023_Ceramika_boles%C5%82awiecka_%283%29.jpg/240px-2023_Ceramika_boles%C5%82awiecka_%283%29.jpg)
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7b/2023_Ceramika_boles%C5%82awiecka_%282%29.jpg/240px-2023_Ceramika_boles%C5%82awiecka_%282%29.jpg)
Ceramika bolesławiecka (niem. Bunzlauer Keramik[a][b]) – ceramika produkowana w Bolesławcu i jego okolicach od XIV wieku, a po 1945 także w Niemczech przez wysiedlonych, np. w tzw. Wiosce garncarzy Fredersloh[1] w Moringen.
Rozwój produkcji ceramiki datuje się na II poł. XVIII w., a następnie na I poł. XIX w. Do 1850 produkowano metodą rzemieślniczą, a następnie przemysłową. Produkowano dzbany, wazy i kufle o charakterystycznej brunatno-szklistej barwie, polewane białym szkliwem skaleniowym, ich główny producent J.G. Altman uzyskał w 1844 złoty medal na wystawie w Londynie.
Po 1945 produkcję kontynuował zakład Cepelii dysponujący 8 piecami, produkował talerze, kufle, komplety do kawy[2].
Kolekcję ceramiki bolesławieckiej można oglądać m.in. w Muzeum Ceramiki w Bolesławcu.
Współcześni producenci i ich klienci
[edytuj | edytuj kod]Współcześnie produkcją ceramiki bolesławieckiej zajmują się różne lokalne firmy. W wystawie „Z bolesławieckiej gliny – prezentacja współczesnych zakładów ceramicznych działających na terenie Ziemi Bolesławieckiej” zorganizowanej w Muzeum Ceramiki w Bolesławcu i trwającej od sierpnia do października 2021 wzięło udział 30 producentów[3][4].
W lipcu 2017 Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Andrzej Duda i jego żona Agata Kornhauser-Duda podarowali księciu Williamowi i księżnej Kate m.in. serwis kawowy z Bolesławca[5].
Zamówienia w bolesławieckiej spółdzielni „Ceramika Artystyczna” realizowały m.in. Polskie Linie Lotnicze LOT (dla Jana Pawła II) oraz CIA[6]. Ponad 90% produkcji tej firmy trafia na eksport (z czego połowa do Stanów Zjednoczonych)[6].
Królewska Ceramiczna Szkoła Zawodowa Bolesławiec
[edytuj | edytuj kod]W 1897 roku powstała Królewska Ceramiczna Szkoła Zawodowa Bolesławiec (Königliche Keramische Fachschule Bunzlau)[7]. W 1922 roku przemianowano ją w Państwową Ceramiczną Szkołę Zawodową (Staatliche Keramische Fachschule)[7]. Funkcjonowała do lutego 1945[7]. Obecnie mieści się tam Zespół Szkół Elektronicznych im. Ignacego Domeyki[7].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ toepferdorf-fredelsloh – Touristik-Information Töpferdorf Fredelsloh e.V [online], www.toepferdorf-fredelsloh.de [dostęp 2017-11-22] (niem.).
- ↑ Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas , Dolny Śląsk - przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka, 1977, s. 338 .
- ↑ Producenci ceramiki bolesławieckiej. Muzeum Ceramiki w Bolesławcu. [dostęp 2024-06-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-06-09)].
- ↑ Z bolesławieckiej gliny – przedstawiamy lokalnych producentów. Muzeum Ceramiki w Bolesławcu, 2021-08-20. [dostęp 2024-06-09].
- ↑ Arek Durka: Wiemy co para prezydencka podarowała księżnej Kate i księciu Williamowi. wp.pl, 2017-07-18. [dostęp 2024-06-09].
- ↑ a b CIA zamówiło zastawę w Bolesławcu. Projekt odtajniony. rp.pl, 2018-08-13. [dostęp 2024-06-09].
- ↑ a b c d Łukasz Hałat: Historia Zespołu Szkół Elektronicznych im. Ignacego Domeyki W Bolesławcu. Zespół Szkół Elektronicznych im. Ignacego Domeyki w Bolesławcu, 2020-11-23. [dostęp 2024-06-09].