Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Copa Libertadores 1996
XXXVII edycja
|
|
Szczegóły turnieju
|
Liczba drużyn
|
21
|
Mistrz
|
River Plate (2. tytuł)
|
Statystyki turnieju
|
Mecze
|
90
|
Strzelone gole
|
252 (2,8 na mecz)
|
W trzydziestej siódmej edycji Copa Libertadores udział wzięło 21 klubów reprezentujących wszystkie kraje zrzeszone w CONMEBOL. Każde z 10 państw wystawiło po 2 kluby, nie licząc broniącego tytułu brazylijskiego klubu Grêmio Porto Alegre, który awansował do 1/8 finału bez gry.
Grêmio nie obroniło tytułu, przegrywając w półfinale dwumecz z kolumbijskim klubem América Cali. Także pogromcy obrońcy tytułu nie zdobyli pucharu, przegrywając w finale z argentyńskim klubem River Plate.
W pierwszym etapie 20 klubów podzielono na 5 grup po 4 drużyny. Z każdej grupy do następnej rundy awansowały trzy najlepsze zespoły. Jako szesnasty klub do 1/8 awansował broniący tytułu klub Grêmio.
W 1/8 finału wylosowano osiem par, które wyłoniły ośmiu ćwierćfinalistów. W ćwierćfinale wylosowano cztery pary, które wyłoniły czterech półfinalistów. W półfinale dwie pary wyłoniły dwóch finalistów.
Nadal bardzo wysoki poziom prezentowały kluby kolumbijskie, a jeden z ich przedstawicieli dotarł aż do finału. Do półfinału dotarł także rewelacyjnie spisujący się chilijski klub Club Universidad de Chile, który w walce o finał uległ późniejszemu triumfatorowi, klubowi River Plate.
Nadal bardzo słabo grały kluby z Urugwaju, wskazując, że kryzys klubowej piłki urugwajskiej wciąż trwa. Poniżej oczekiwań wypadły też kluby z Peru i Paragwaju. Jedynym klubem, który nie wygrał żadnego meczu, był wenezuelski klub Caracas FC.
CD San José – Barcelona SC 1:0 i 1:2, karne 2:4
|
San Lorenzo de Almagro – CA Peñarol 3:2 i 5:1
|
Minerven Puerto Ordaz – América Cali 1:1 i 1:4
|
Espoli Quito – Corinthians Paulista 1:3 i 0:2
|
Club Sporting Cristal – River Plate 2:1 i 2:5
|
Cerro Porteño – Atlético Junior 0:0 i 0:1
|
Club Universidad de Chile – Defensor Sporting 3:2 i 1:2, karne 7:6
- 01.05 Leonardo Adrian Rodríguez k, Marcelo Salas, Esteban Andrés Valencia – Sebastián Abreu (2)
- 09.05 Leonardo Adrian Rodríguez k – Sebastián Abreu (2)
- Karne: Leonardo Adrian Rodríguez (+), Marcelo Salas (+), Víctor Castañeda (+), Patricio Mardones (+), Pablo Manuel Galdames (-), Walter Gustavo Silvani (+), Cristian Alberto Traverso (+), Ronald Hugo Fuentes (+) – Sebastián Abreu (+), José Chilelli (+), Leonardo Jorge Romay (+), Jorge da Silva (+), Vargas (-), Tabaré Silva (+), Andrés Fleurquín (+), Rubén Dos Santos (-)
|
Botafogo FR – Grêmio Porto Alegre 1:1 i 0:2
|
América Cali – River Plate 1:0 i 0:2
|
19 czerwca 1996 Cali Estadio Olímpico Pascual Guerrero (?)
América Cali – River Plate 1:0 (1:0)
Sędzia: Óscar Velásquez (Paragwaj)
Bramki: 1:0 Antony de Ávila 26
Corporación Deportiva América de Cali: Óscar Eduardo Córdoba – James Cardona (Giovanni Hernández), Jorge Hernán Bermúdez, Carlos Asprilla, Foad Maziri – Wilmer Cabrera, Alfredo Berti, Frankie Oviedo, Álex Escobar – Antony de Ávila, Henry Zambrano (Ricardo Pérez). Trener: Diego Edison Umaña.
Club Atlético River Plate: Germán Burgos – Hernán Edgardo Díaz, Celso Rafael Ayala, Guillermo Daniel Rivarola, Ricardo Daniel Altamirano – Matías Jesús Almeyda, Leonardo Rubén Astrada, Juan Pablo Sorín, Ariel Ortega (Marcelo Daniel Gallardo) – Enzo Francescoli (Juan Gómez), Hernán Jorge Crespo (Pablo Lavallén). Trener: Ramón Ángel Díaz.
|
26 czerwca 1996 Buenos Aires Estadio Monumental (?)
River Plate – América Cali 2:0 (1:0)
Sędzia: Júlio Matto (Urugwaj)
Bramki: 1:0 Hernán Jorge Crespo 6, 2:0 Hernán Jorge Crespo 59
Club Atlético River Plate: Germán Burgos – Hernán Edgardo Díaz, Celso Rafael Ayala, Guillermo Daniel Rivarola, Ricardo Daniel Altamirano – Matías Jesús Almeyda, Marcelo Alejandro Escudero (Juan Gómez), Gabriel Cedrés, Ariel Ortega (Juan Pablo Sorín) – Enzo Francescoli, Hernán Jorge Crespo (Marcelo Daniel Gallardo). Trener: Ramón Ángel Díaz.
Corporación Deportiva América de Cali: Óscar Eduardo Córdoba – Jorge Hernán Bermúdez, Carlos Asprilla, Arley Dinas – Wilmer Cabrera, Alfredo Berti, Foad Maziri, Frankie Oviedo, Álex Escobar – Antony de Ávila, Henry Zambrano. Trener: Diego Edison Umaña.
|
Poniższa tabela ma charakter statystyczny. O kolejności decyduje na pierwszym miejscu osiągnięty etap rozgrywek, a dopiero potem dorobek bramkowo-punktowy. W przypadku klubów, które odpadły w rozgrywkach grupowych o kolejności decyduje najpierw miejsce w tabeli grupy, a dopiero potem liczba zdobytych punktów i bilans bramkowy.