Curtiss-Wright XF-87 Blackhawk
![]() | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Typ |
myśliwiec |
Konstrukcja |
metalowa |
Załoga |
2 |
Historia | |
Data oblotu |
5 marca 1948 |
Dane techniczne | |
Napęd |
4 × Silnik turboodrzutowy Westinghouse XJ34-WE-7 |
Ciąg |
13,3 kN każdy |
Wymiary | |
Rozpiętość |
18,3 m |
Długość |
19,15 m |
Wysokość |
6,2 m |
Powierzchnia nośna |
55,7 m² |
Masa | |
Własna |
11 760 kg |
Startowa |
22 600 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. |
966 km/h |
Pułap |
12 500 m |
Zasięg |
1600 km |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
4 × 20 mm/12,7 mm | |
Użytkownicy | |
USA |
Curtiss-Wright XF-87 Blackhawk – amerykański nocny myśliwiec, zdolny do operowania w każdych warunkach pogodowych, wybudowany w drugiej połowie lat 40. przez wytwórnię Curtiss-Wright Corporation. Po wybudowaniu dwóch prototypów cały program został anulowany, a zadania, jakie miał pełnić Blackhawk, powierzono maszynie Northrop F-89 Scorpion. Był to ostatni projekt wytwórni, która po jego zakończeniu sprzedała część lotniczą firmie North American Aviation.
Historia
[edytuj | edytuj kod]W 1945 roku United States Army Air Forces ogłosiło konkurs na nowy myśliwiec nocny z napędem odrzutowym, zdolny do operowania w każdych warunkach pogodowych i wyposażony w radar do wykrywania celów powietrznych. Nowy samolot miał zastąpić maszynę z czasów II wojny światowej Northrop P-61 Black Widow. Wśród firm biorących udział w konkursie znalazła się wytwórnia Curtiss-Wright, która zdobyła kontrakt na wybudowanie dwóch prototypów. Wytwórnia wykorzystała projekt samolotu szturmowego XA-43, który pod nowym, zmienionym oznaczeniem XP-87 przystosowała do wymagań technicznych wymienionych w konkursie. Pierwotnie samolot miał być napędzany dwoma, nowymi silnikami turboodrzutowymi General Electric J47-GE-7 o ciągu 22,2 kN, które były dopiero w stadium budowy, dlatego też w ich zastępstwie pojawiły się cztery Westinghouse XJ34-WE-7 umieszczone w dwóch gondolach silnikowych po dwa. Pierwszy prototyp wzbił się w powietrze 15 marca 1948 roku, próby wypadły pomyślnie i pomimo osiągnięcia mniejszej prędkości maksymalnej niż wstępnie zakładana, siły powietrzne (od września 1947 roku US Air Force) zamówiły 58 (niektóre źródła podają 57) seryjnych egzemplarzy myśliwców F-87A i 30 sztuk samolotu w wersji rozpoznawczej RF-87A. Niestety, samolot okazał się za duży, za ciężki i za wolny w stosunku do swojego konkurenta F-89 Scorpion, który był tańszy i prostszy w eksploatacji. W tej sytuacji w październiku 1948 roku cały kontrakt na budowę wersji seryjnej został anulowane a obydwa wybudowane prototypy złomowane.
Konstrukcja
[edytuj | edytuj kod]XF-87 był dwumiejscowym, czterosilnikowym, wolnonośnym średniopłatem o konstrukcji całkowicie metalowej. Skrzydła o trapezowym obrysie i niewielkim wzniosie wyposażone w lotki, czteroczęściowe klapy i hamulce aerodynamiczne. Pilot i drugi członek załogi siedzieli w dużej przeszklonej kabinie obok siebie. Usterzenie klasyczne, wolnonośne, podwozie trójzespołowe, przednie dwukołowe, chowane do wnęki w kadłubie i główne również dwukołowe (dwa zespoły) chowane do wnęk w gondolach silnikowych.
Uzbrojenie
[edytuj | edytuj kod]Samolot miał być uzbrojony w cztery działka kalibru 20 mm lub cztery karabiny maszynowe 12,7 mm. Wybudowane prototypy nie były uzbrojone.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jerzy Świdziński, Curtiss-Wright XP-87 (CW-29A) Blackhawk, "Skrzydlata Polska", nr 1 (1990), s. 11, ISSN 0137-866x.