Fragmenty ochrydzkie
Wygląd
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9a/Ochrfol.jpg/220px-Ochrfol.jpg)
Fragmenty ochrydzkie – dwie zapisane głagolicą karty z XI wieku, będące fragmentem niezachowanego do czasów współczesnych ewangeliarza[1][2]. Zaliczane są do kanonu tekstów staro-cerkiewno-słowiańskich[3]. W wydaniach krytycznych oznaczane są symbolem Achr[2]. Obecnie znajdują się w zbiorach Biblioteki im. A.M. Gorkiego w Odessie[1].
Zabytek został odkryty w 1845 roku w jednym z monasterów w Ochrydzie przez Wiktora Grigorowicza[2]. Zawiera lekcje ewangeliczne od Wtorku Wielkanocnego do poniedziałku następnego tygodnia[2]. Tekst rękopisu ogłosił jako pierwszy w 1866 roku w Petersburgu Izmaił Sriezniewski. Za najlepszą pod względem redakcji naukowej uznawana jest edycja Grigorija Iljinskiego z 1915 roku[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Фразеологический словарь старославянского языка. Москва: Флинта, 2011, s. 11.
- ↑ a b c d A selection of ancient Slav literary monuments, incorporating monumenta minora palaeobulgaricae. compiled by Thomas A. Lysaght. Vienna: E. Becvar, 1982, s. 13.
- ↑ Leszek Moszyński: Wstęp do filologii słowiańskiej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2006, s. 132.