Fryderyk III Srogi
![]() Fryderyk III Srogi z żoną | |
margabia Miśni z braćmi Baltazarem i Wilhelmem I Jednookim | |
Okres |
od 1349 |
---|---|
Poprzednik | |
Następca | |
landgraf Turyngii z braćmi Baltazarem i Wilhelmem I Jednookim | |
Okres |
od 1349 |
Poprzednik | |
Następca | |
Dane biograficzne | |
Dynastia | |
Data i miejsce urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
Ojciec | |
Matka |
Matylda |
Żona |
Katarzyna z Hennebergu |
Dzieci |
Fryderyk III Srogi, niem. Friedrich III., der Strenge (ur. 14 października 1332 w Dreźnie, zm. 21 maja 1381 w Altenburgu) – margrabia Miśni i landgraf Turyngii od 1349 r. (wraz z braćmi) z dynastii Wettynów.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Był najstarszym synem margrabiego Miśni i landgrafa Turyngii Fryderyka II Poważnego. Po śmierci ojca w 1349 r., zgodnie z jego życzeniem niedzielenia jego dziedzictwa na części, przejął wraz z młodszymi braćmi Wilhelmem Jednookim i Baltazarem (miał jeszcze brata Ludwika, przeznaczonego do kariery duchownej, późniejszego arcybiskupa Moguncji i Magdeburga) rządy w Miśni i Turyngii. Współrządy początkowo były formalne, faktyczną władzę posiadał najstarszy Fryderyk, który jednocześnie sprawował kuratelę nad rodzeństwem. Musiał dopuścić swoich braci do faktycznej władzy dopiero w 1368 r. W 1371 r. bracia ustalili zasadę zmiany na czele rządów co dwa lata, w 1377 r. zmienili okres zmian na jeden rok, a w 1379 r. ostatecznie podzielili terytorium między siebie (Baltazarowi przypadła Turyngia, Wilhelmowi Miśnia, zaś Fryderykowi pozostałe części, w tym tzw. Osterland; jednak najważniejsze terytoria miały pozostawać pod wspólną kontrolą).
Fryderyk z jednej strony dążył do ochrony swego terytorium przed zakusami ze strony otaczających je z trzech stron Luksemburgów, z drugiej poszerzał zasięg terytorialny władztwa Wettinów – w drodze zbrojnej uzyskał dużą część wójtostwa Plauen a kilka innych (leżących pośrodku posiadłości Wettinów) zhołdował, przyłączył Koburg we Frankonii będący wianem jego żony Katarzyny z Hennebergu, a także przejął od Wittelsbachów Dolnych Łużyc. Dzięki zrzeczeniu się ich na rzecz Karola IV Luksemburskiego, z którym blisko zresztą współpracował, zdobył środki finansowe, dzięki którym wykupił Leisnig, dotąd dzielący domenę Wettinów.
Po śmierci Fryderyka jego bracia oraz synowie dokonali ponownego podziału Miśni i Turyngii między siebie. Przeżyło go trzech synów: Fryderyk I Kłótnik (późniejszy książę elektor saski), Wilhelm II Bogaty oraz Jerzy, którzy początkowo przejęli władzę na terytorium przyznanym w 1379 r. ojcu.
Wywód przodków
[edytuj | edytuj kod]Albrecht II Wyrodny | |||||||||||||
Fryderyk I Dzielny | |||||||||||||
Małgorzata Hohenstauf | |||||||||||||
Fryderyk II Poważny | |||||||||||||
NN | |||||||||||||
Elżbieta z Lodbeburg-Arnshaugk | |||||||||||||
NN | |||||||||||||
Fryderyk III Srogi | |||||||||||||
Ludwik II Bawarski | |||||||||||||
Ludwik IV Bawarski | |||||||||||||
Matylda Habsburg | |||||||||||||
Matylda | |||||||||||||
Bolko I Surowy | |||||||||||||
Beatrycze świdnicka | |||||||||||||
Beatrycze | |||||||||||||
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Harald Schieckel: Friedrich III. der Strenge. W: Neue Deutsche Biographie. T. 5. Berlin: Duncker & Humblot, 1961, s. 520–521. [dostęp 2009-12-15]. (niem.).
- Heinrich Theodor Flathe: Friedrich III. der Strenge. W: Allgemeine Deutsche Biographie. T. 7. Leipzig: Verlag von Dunckler & Humblot, 1878, s. 565–567. [dostęp 2009-12-15]. (niem.).