Gela
![Ziemia](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
gmina | |||
![]() | |||
| |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Region autonomiczny | |||
Prowincja | |||
Kod ISTAT |
085007 | ||
Powierzchnia |
276 km² | ||
Populacja (2004) • liczba ludności |
| ||
• gęstość |
262,5 os./km² | ||
Numer kierunkowy |
0933 | ||
Kod pocztowy |
93012 | ||
Położenie na mapie Sycylii ![]() | |||
Położenie na mapie Włoch ![]() | |||
![]() | |||
Strona internetowa |
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/57/Gela_Archaeologische_Museum.jpg/220px-Gela_Archaeologische_Museum.jpg)
Gela – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Sycylia, w prowincji Caltanissetta.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 72 444 osoby, 262,5 os./km²[1].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Założona w 688 p.n.e. przez kolonistów z Rodos i Krety, w pierwszej połowie V wieku p.n.e. była jednym z najpotężniejszych miast Sycylii. Miasto rozkwitło pod rządami tyranów: Kleandra, Hippokratesa i Gelona. W 405 p.n.e. zostało zdobyte i zburzone przez Kartagińczyków. W roku 338 p.n.e. Gela została odbudowana przez Timoleona. W 312 p.n.e. wojska Agatoklesa, tyrana Syrakuz, dokonały rzezi mieszkańców. Po kolejnych zniszczeniach w 284 p.n.e. i 282 p.n.e. miasto popadło w ruinę[2]. Dopiero Normanowie sycylijscy w 1230 na miejscu starożytnego miasta założyli nowe – Terranova. W 1927 Terranova przyjęła grecką nazwę Gela. W 1943 roku, podczas alianckiej inwazji na Sycylię, w rejonie Geli oddziały włosko-niemieckie przeprowadziły kontratak, który po ciężkich walkach został odparty przez amerykańską 1. Dywizję Piechoty.
Miasta partnerskie
[edytuj | edytuj kod]Galeria zdjęć
[edytuj | edytuj kod]-
Widok od strony morza
-
Kościół Sant'Agostino
-
Piazza Umberto I
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Źródło danych: Istituto Nazionale di Statistica
- ↑ Emanuele Zuppardo-Salvatore Piccolo: Terra Mater: sulle sponde del Gela greco. Betania Editrice, Caltanissetta (2005), s. 162-163.