Jeorjos Romeos
Data i miejsce urodzenia |
14 kwietnia 1934 |
---|---|
Data śmierci |
24 lutego 2023 |
Zawód, zajęcie |
polityk, dziennikarz |
Stanowisko |
poseł do Parlamentu Europejskiego II i III kadencji (1984–1993), poseł do Parlamentu Grecji (1996–2000), minister porządku publicznego (1996–1998) |
Partia | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() | |
Strona internetowa |
Jeorjos Romeos (gr. Γεώργιος Ρωμαίος; ur. 14 kwietnia 1934 w m. Pagi na Korfu, zm. 24 lutego 2023[1]) – grecki polityk i dziennikarz, parlamentarzysta, eurodeputowany II i III kadencji, w latach 1996–1998 minister porządku publicznego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Studiował w Wyższej Szkole Ekonomii i Biznesu w Atenach, rozpoczął jednocześnie karierę dziennikarską w lokalnych periodykach z Korfu. Od 1958 do 1981 publikował w działach parlamentarnym i politycznym gazety „To Wima”, doszedł do stanowiska jej redaktora naczelnego. Był także redaktorem gazet „Wimatos” i „Neon” oraz korespondentem zagranicznym. Zyskał rozpoznawalność dzięki dziennikarskiemu śledztwu dotyczącemu zamordowania lewicowego polityka Grigorisa Lambrakisa w 1963. Podczas rządów junty czarnych pułkowników w 1971 więziony przez siedem miesięcy ze względu na przynależność do podziemnego Ogólnogreckiego Ruchu Wyzwolenia Andreasa Papandreu. Od 1981 do 1984 pozostawał dyrektorem generalnym Ellinikí Radiofonía Tileórasi. Opublikował kilka książek[2][3].
Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Panhelleńskiego Ruchu Socjalistycznego, od 1994 wchodził w skład komitetu centralnego partii. W 1984 i 1989 wybierany na posła do Parlamentu Europejskiego. Został wiceprzewodniczącym frakcji socjalistycznej, a od 1987 do 1992 pozostawał wiceprzewodniczącym PE. Zrezygnował z mandatu w 1993[4], następnie zajmował stanowiska wiceministra gospodarki narodowej (1993–1995) i spraw zagranicznych (1995–1996). W 1996 wszedł w skład Parlamentu Hellenów[5], następnie od stycznia 1996 do października 1998 wykonywał obowiązki ministra porządku publicznego[6]. Odszedł ze stanowiska wkrótce po nieudanej akcji policji, w trakcie której przetrzymujący zakładników Sorin Matei zdetonował granat. W 2000 powrócił do dziennikarstwa[2].
Odznaczany Krzyżem Wielkim Orderem Zasługi Cywilnej (1998)[7] i Orderu Honoru IV klasy (2015)[2], wyróżniony nagrodami dziennikarskimi. Żonaty z Marią Chadzopulu.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Πέθανε ο Γιώργος Ρωμαίος σε ηλικία 89 ετών. kathimerini.gr, 24 lutego 2023. [dostęp 2023-02-24]. (gr.).
- ↑ a b c ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΩΜΑΙΟΥ. giorgos-romaios.gr. [dostęp 2022-10-13]. (gr.).
- ↑ Γιώργος Ρωμαίος. biblionet.gr. [dostęp 2022-10-13]. (gr.).
- ↑ Jeorjos Romeos. europarl.europa.eu. [dostęp 2022-10-13].
- ↑ Romaios Georgios. hellenicparliament.gr. [dostęp 2022-10-13]. (gr.).
- ↑ Rulers: Greece: Ministries, etc.. rulers.org. [dostęp 2022-10-13]. (ang.).
- ↑ Real Decreto 1001/1998, de 22 de mayo, por el que se concede la Gran Cruz de la Orden del Mérito Civil al Señor George Romaios, Ministro de Orden Público de la República Helénica. boe.es, 23 maja 1998. [dostęp 2022-10-13]. (hiszp.).
- Absolwenci uczelni w Grecji
- Greccy dziennikarze
- Greccy menedżerowie
- Greccy ministrowie
- Greccy pisarze
- Greccy posłowie do Parlamentu Europejskiego
- Odznaczeni Orderem Honoru (Grecja)
- Odznaczeni Orderem Zasługi Cywilnej (Hiszpania)
- Politycy Panhelleńskiego Ruchu Socjalistycznego
- Posłowie do Parlamentu Grecji (od 1974)
- Urodzeni w 1934
- Zmarli w 2023