Kajm
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/13/Caim_in_bird_form.jpg/220px-Caim_in_bird_form.jpg)
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Caim_in_human_form.jpg/220px-Caim_in_human_form.jpg)
Kajm – w tradycji okultystycznej demon i zarazem upadły anioł, wielki przywódca piekła. Znany również pod imionami Kaim, Kamio, Camio i Caim. Rozporządza 30, a według Dictionnaire Infernal 300 legionami duchów. Kiedyś należał do chóru aniołów. W Lemegetonie jest pięćdziesiątym trzecim duchem.
W demonologii
[edytuj | edytuj kod]By go przywołać i podporządkować, potrzebna jest jego pieczęć, która według Goecji powinna być zrobiona z rtęci.
Pozwala zrozumieć śpiew ptaków, ryk bydła, szczekanie psów i szum fal. Bardzo dobrze zna przyszłość. Jest wspaniałym i utalentowanym rozmówcą. W piekle ma opinię najbieglejszego w posługiwaniu się sofizmatami. Przewyższa w tym najlepszych logików, których potrafi doprowadzić do rozpaczy.
Wezwany, ukazuje się pod postacią kosa, jednakże na rozkaz przyzywającego może przybrać postać człowieka z ostrą szablą, wówczas jest otoczony gorejącym żarem bądź płonącym popiołem. Czasami przybiera postać mężczyzny z pióropuszem i pawim ogonem.
Dodatkowe informacje
[edytuj | edytuj kod]Według Plancy'ego Marcin Luter toczył z nim niegdyś dysputę[1]. Z kolei Ernest Abel pisze o Caimie jako o jednym demonów w folklorze niemieckim[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Collin de Plancy: Słownik wiedzy tajemnej. Warszawa-Kraków: 1993, s. 88. ISBN 83-85272-11-9. (pol.).
- ↑ Ernest L. Abel , Przewodnik po świecie duchów i demonów, Warszawa: Bellona, 2013, s. 101, ISBN 978-83-111-2672-5 .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- MacGregor Mathers, Aleister Crowley: Goecja wg Aleistera Crowleya. Wrocław: FOX, 2000, s. 104. ISBN 83-913114-5-7.
- Collin de Plancy: Słownik wiedzy tajemnej. Warszawa-Kraków: Oficyna Wydawnicza POLCZEK Polskiego Czerwonego Krzyża, 1993, s. 87, 88. ISBN 83-85272-11-9.