Kotaka (1888)
![]() | |
Historia | |
Stocznia | |
---|---|
Położenie stępki |
1887 |
Wodowanie |
10 października 1888 |
![]() | |
Wejście do służby |
19 sierpnia 1890 |
Wycofanie ze służby |
1908/1927 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność |
203 t |
Długość |
50,3 m |
Szerokość |
5,8 m |
Zanurzenie |
1,7 m |
Napęd | |
maszyna parowa 1400 hp | |
Prędkość |
19 węzłów |
Uzbrojenie | |
4 armaty 37 mm 6 wyrzutni torped 360 mm |
Kotaka (小鷹, jap. „Sokół”) – unikatowy torpedowiec pełnomorski Marynarki Wojennej Imperium Japońskiego, wyprzedzający o prawie dekadę późniejsze okręty tego typu.
Zamówiony w 1885 w brytyjskiej stoczni Yarrow Shipbuilders „Sokół” został przetransportowany w częściach do Japonii gdzie budowę ukończono w stoczni w Yokosuka w 1888. W momencie wejścia do służby „Kotaka” była największym torpedowcem na świecie. Uzbrojona w cztery armaty 1-funtowe (37 mm) i o stosunkowo dużej żeglowności (w porównaniu z kilkudziesięciotonowymi torpedowcami) w czasie późniejszych manewrów udowodniła użyteczność tego typu okrętów do działań pełnomorskich. W późniejszym czasie marynarka japońska zamówiła szereg innych torpedowców typu francuskiego, ale były to znacznie mniejsze okręty i „Kotaka” pozostała jednostką jedyną w swoim typie.
Okręt wziął udział w wojnie chińsko-japońskiej i rosyjsko japońskiej, wycofany z aktywnej służby w 1908 służył jako okręt szkoleniowy do 1 marca 1916. W 1917 na „Kotace” ponownie podniesiono banderę i okręt ostatecznie zakończył służbę w styczniu 1927.
W 1904 „Kotaka” został wyposażony w eksperymentalny węglowo-ropny system napędowy.
Kotaka był okrętem wyprzedzającym swoją epokę, następny okręt tej klasy, o podobnej wielkości i z podobnymi osiągami powstał dopiero w 1893, był to angielski HMS „Havock” uważany powszechnie za pierwszy kontrtorpedowiec. W stoczni Yarrow, w której zbudowano „Havocka”, a wcześniej zamówiono „Kotakę” panuje opinia, „że praktycznie rzecz biorąc koncepcja niszczyciela jako okrętu powstała w Japonii”[1].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- „Destructor” – hiszpański okręt także uważany za protoplastę niszczycieli
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ David Evans, Mark R. Peattie: Kaigun: strategy, tactics, and technology in the Imperial Japanese Navy, 1887-1941. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1997. ISBN 0-87021-192-7.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Christopher Howe: The origins of Japanese trade supremacy: development and technology in Asia from 1540 to the Pacific War. Chicago: University of Chicago Press, 1996. ISBN 0-226-35485-7.