Kumano (1936)
![]() | |
Klasa | |
---|---|
Typ | |
Historia | |
Stocznia |
Kawasaki Kobe |
Położenie stępki |
4 kwietnia 1934 |
Wodowanie |
15 października 1936 |
![]() | |
Wejście do służby |
31 października 1937 |
Zatopiony |
25 listopada 1944 w porcie Santa Cruz |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność |
13 400 t |
Długość |
201 m |
Szerokość |
18 m |
Zanurzenie |
5,5 m |
Napęd | |
turbiny parowe o mocy 150 000 KM napędzające 4 śruby o średnicy 3,8 m | |
Prędkość |
35 węzłów |
Zasięg |
8000 mil morskich przy prędkości 14 węzłów |
Uzbrojenie | |
10 dział 203 mm 8 dział 127 mm 4 działa 40 mm 12 wyrzutni torped kaliber 610 mm[1] | |
Wyposażenie lotnicze | |
3 samoloty rozpoznawcze Aichi E13A | |
Załoga |
850 |
Kumano (jap. 熊野) – japoński krążownik z okresu II wojny światowej, ostatnia z czterech jednostek typu Mogami. Zbudowany jako krążownik lekki, w 1939 roku przebudowany na krążownik ciężki. Okręt nazwano imieniem rzeki płynącej na wyspie Honsiu.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Stępkę pod „Kumano” położono 4 kwietnia 1934 roku w stoczni Kawasaki w Kobe. Wodowanie okrętu miało miejsce w październiku 1936 roku, a oddanie do służby w październiku 1937 roku. Okręt projektowano w zgodzie z postanowieniami Traktatu Waszyngtońskiego, który ograniczał wyporność budowanych okrętów. Aby zmniejszyć wyporność okrętu, w konstrukcji nadbudówki zastosowano aluminium, a do łączenia niektórych części kadłuba wykorzystano spawanie zamiast nitowania. W 1939 roku zamiast 5 wież z 15 działami kaliber 155 mm zamontowano 5 wież z 10 działami kaliber 203 mm[2].
Pierwszą misją okrętu po wybuchu walk na Pacyfiku w grudniu 1941 roku, było wsparcie dla japońskich sił inwazyjnych mających zaatakować Malaje. Jeden z wodnosamolotów „Kumano” próbował w tym czasie namierzyć zespół brytyjskich okrętów „Force Z”. 6 kwietnia 1942 roku, biorąc udział w japońskim rajdzie na Oceanie Indyjskim, wraz z dwoma innymi okrętami zatopił cztery alianckie jednostki.
W czerwcu 1942 roku podczas bitwy pod Midway, obserwatorzy na jego pokładzie wykryli wynurzony okręt podwodny USS „Tambor”. Wydano ostrzeżenie dla innych okrętów grupy, które manewrami próbowały uniknąć spodziewanego ataku torpedowego. Niewłaściwe wykonanie tego manewru doprowadziło do kolizji krążownika „Mogami” z „Mikumą”.
W sierpniu 1942 roku wraz z bliźniaczą „Suzuyą” został przydzielony do sił operujących w rejonie wyspy Guadalcanal. Po modernizacji, którą przeszedł w czerwcu 1943 roku powrócił w rejon Guadalcanal. 18 lipca osłaniając transport prowadzony w ramach akcji Tokyo Express, został uszkodzony przez amerykańskie samoloty i musiał powrócić do Japonii na remont.
W październiku 1944 roku „Kumano” wziął udział w bitwie o Leyte. Podczas bitwy został ciężko uszkodzony przez torpedę wystrzeloną z niszczyciela USS „Johnston”. Ciężko uszkodzony okręt został następnie trafiony przez trzy bomby zrzucone przez amerykańskie samoloty pokładowe.
25 listopada, będąc w trakcie napraw po kolejnych uszkodzeniach, został zatopiony przez samoloty pokładowe startujące z lotniskowca USS „Ticonderoga”.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Grzegorz Bukała, Krążowniki, które zmieniły kły, Morza, Statki i Okręty, nr 3/1996, ISSN 1426-529X.
- John Campbell: Naval Weapons of World War Two. 1985, seria: Naval Institute Press. ISBN 0-87021-459-4.
- Eric Lacroix: Japanese Cruisers of the Pacific War. 1997, seria: Naval Institute Press. ISBN 0-87021-311-3.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- www.combinedfleet.com (ang.)