Laffly 50 AM
![]() | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent |
Atelier de Fabrication de Vincennes w Vincennes |
Typ pojazdu | |
Trakcja |
kołowa |
Załoga |
4 |
Historia | |
Prototypy |
1932 |
Produkcja |
1932-1934 |
Wycofanie |
1943 |
Egzemplarze |
98 |
Dane techniczne | |
Silnik |
silnik gaźnikowy, 4-cylindrowy, chłodzony cieczą Laffly o mocy 50 KM (36,7 kW) |
Pancerz |
grubość: 8 mm |
Długość |
5,60 m |
Szerokość |
2,10 m |
Wysokość |
2,75 m |
Rozstaw osi |
3,90 m |
Prześwit |
0,40 m |
Masa |
6 200 kg (bojowa) |
Osiągi | |
Prędkość |
60 km/h |
Zasięg pojazdu |
300 km |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
1 armata Puteaux SA 18 kal. 37 mm 1 karabin maszynowy Hotchkiss Mle 14 kal. 8 mm | |
Użytkownicy | |
Francja | |
Rzuty | |
![]() |
Samochód pancerny Laffly 50 AM – francuski samochód pancerny z okresu II wojny światowej.
Historia
[edytuj | edytuj kod]W 1932 roku we francuskiej firmie Atelier de Fabrication de Vincennes w Vincennes zbudowano rozpoznawczy samochód pancerny, który uzyskał oznaczenie AMD 50 AM (inne nazwy White-Laffly-50 lub Laffly-White). Jego konstrukcję oparto na podwoziu samochodu ciężarowego Laffly LC 2, które wzmocniono, zastosowano mocniejszy silnik, dodano dodatkowe zbiorniki paliwa. Dodano także dodatkowe stanowisko kierowcy z tyłu pojazdu. Konstrukcja nadwozia oparto na nadwoziu samochodu pancernego White TBC z okresu I wojny światowej. Pojazd uzbrojono w działko kal. 37 mm i karabin maszynowy kal. 8 mm umieszczone w obrotowej wieży.
W latach 1932 – 1934 zbudowano 98 samochodów tego typu.
Użycie
[edytuj | edytuj kod]Samochody te wprowadzono do użytku w armii francuskiej, 49 użytkowane były w francuskich wojskach kolonialnych w Afryce Północnej. Natomiast 49 (z tego 6 w rezerwie) użytkowano w jednym szwadronie 5 Zmotoryzowanej Dywizji Piechoty, która znajdowała się we Francji, gdzie wzięły udział w kampanii francuskiej II wojny światowej.
Po klęsce Francji pojazdy pozostały w oddziałach francuskich podporządkowanych rządowi francuskiem podporządkowanemu Niemcom. Użytkowane były do 1943 roku.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Геннадий Холявский: Энциклопедия Бронетанкового Вооружения и Техники. Колесные и полугусеничные бронеавтомобили. Mińsk: Харвест, 2004, s. 382-384. ISBN 985-13-1765-9. (ros.).
- М. Коломиец, И. Мощанский. Бронетанковая техника Франции и Италии 1939-1945. „Бронеколлекция”. 4(19), s. 11, 1998. Moskwa: «Моделист-конструктор». (ros.).