Ma Ying-jeou
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Prezydent Republiki Chińskiej | |
Okres | |
Przynależność polityczna | |
Wiceprezydent | |
Poprzednik | |
Następca | |
Burmistrz Tajpej | |
Okres |
od 25 grudnia 1998 |
Poprzednik | |
Następca | |
Przewodniczący Kuomintangu | |
Okres | |
Poprzednik | |
Następca | |
Przewodniczący Kuomintangu | |
Okres |
od 12 sierpnia 2009 |
Poprzednik | |
Następca | |
Minister Sprawiedliwości | |
Okres |
od 27 lutego 1993 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca |
Ma Ying-jeou (wym. [mɑ̀ íŋtɕjòʊ]; chiń. upr. 马英九; chiń. trad. 馬英九; pinyin Mǎ Yīngjiǔ; pe̍h-ōe-jī Má Eng-kiú; ur. 13 lipca 1950 w Hongkongu) – polityk Republiki Chińskiej, minister sprawiedliwości w latach 1993–1996, burmistrz Tajpej w latach 1998–2006, przewodniczący Kuomintangu od 2005 do 2007 i ponownie od 2009 do 2014, prezydent państwa w latach 2008–2016.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Edukacja
[edytuj | edytuj kod]Ma urodził się w 1950 w Hongkongu w Koulun, wówczas brytyjskim terytorium zamorskim. Kiedy miał rok, jego rodzina przeniosła się na Tajwan. W 1972 ukończył prawo na Narodowym Uniwersytecie Tajwańskim. Naukę kontynuował w USA na Uniwersytecie Nowojorskim oraz Uniwersytecie Harvarda. W 1981 powrócił na Tajwan, gdzie kontynuował pracę naukową.
Początki kariery politycznej
[edytuj | edytuj kod]Ma Ying-jeou rozpoczął pracę w pałacu prezydenckim za kadencji prezydenta Chiang Ching-kuo, zostając początkowo jego osobistym tłumaczem. Następnie Ma awansował na stanowisko szefa Departamentu Badań i Rozwoju w Yuanie Wykonawczym (rządzie), zostając w wieku 38 lat najmłodszym członkiem gabinetu.
Od 1984 do 1988 był zastępcą sekretarza generalnego Kuomintangu (KMT). W 1993 prezydent Lee Teng-hui mianował go ministrem sprawiedliwości. Jako minister sprawiedliwości, Ma sprzeciwił się zniesieniu artykułu 100 prawa karnego, pozwalającego na zatrzymywanie dysydentów przed zniesieniem stanu wojennego w 1987. Sprzeciwił się także reformie wprowadzającej bezpośredni wybór prezydenta Republiki Chińskiej. Poprzez swoje działanie zyskał w niektórych kręgach opinię przeciwnika pełnej demokracji. W czasie urzędowania jako minister, Ma walczył szczególnie mocno ze zjawiskiem korupcji, określanym na Tajwanie jako czarne złoto (pieniądze uzyskiwane dzięki czarnym, brudnym metodom). Urząd ministra przestał pełnić w 1996. Powrócił wówczas do działalności akademickiej i naukowej.
Burmistrz Tajpej
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/01/Taipei_City_Hall_face_20050531.jpg/230px-Taipei_City_Hall_face_20050531.jpg)
Ma Ying-jeou 25 grudnia 1998 został burmistrzem Tajpej, pokonując w wyborach rywala z Demokratycznej Partii Postępowej, Chen Shui-biana, który ubiegał się o reelekcję.
W grudniu 2002 ponownie wygrał wybory burmistrza Tajpej zdobywając 64% głosów. Za jego rządów w mieście w 2003 wybuchła epidemia SARS, a w 2004 miała miejsce poważna powódź. Burmistrzem stolicy Ma pozostał do 25 grudnia 2006.
Przewodniczący Kuomintangu
[edytuj | edytuj kod]Pozycja Ma Ying-jeou wewnątrz Kuomintangu wzrosła po przegranej dotychczasowego przewodniczącego Lien Chana w wyborach prezydenckich w 2004. Ma był wówczas postrzegany jako jego naturalny sukcesor. W kwietniu 2005 Ma ogłosił swój udział w wyborach przewodniczącego partii. 16 lipca 2005 na kongresie Kuomintangu pokonał swego rywala, Wanga Jin-pynga zdobywając 72% głosów poparcia.
Kuomintang pod jego przywództwem odniósł przytłaczające zwycięstwo w wyborach lokalnych w grudniu 2005.
13 lutego 2007 Ma został oskarżony przez prokuraturę o defraudację prawie 340 tys. USD, zapisanych jako wydatki specjalne w okresie, kiedy był burmistrzem Tajpej. Prokuratura zarzuciła mu użycie państwowych funduszy w celach prywatnych, takich jak na przykład pokrycie kosztów studiów zagranicznych córki czy bieżące wydatki domowe. W tym samym dniu zrezygnował ze stanowiska przewodniczącego partii, zaprzeczając jednocześnie wszelkim zarzutom i deklarując swoją niewinność. Tłumaczył, iż specjalne fundusze były częścią jego wynagrodzenia, jednak zostały wydane wyłącznie na cele publiczne i charytatywne. 14 sierpnia 2007 urząd skarbowy uznał, iż Ma jest niewinny i oczyścił jego osobę spod wszystkich zarzutów[1].
Prezydent
[edytuj | edytuj kod]13 lutego 2007 wraz z rezygnacją ze stanowiska szefa Kuomintangu, Ma zadeklarował zamiar startu w wyborach prezydenckich 22 marca 2008[2][3]. Oficjalnie swoją kandydaturę zgłosił 2 maja 2007. 23 czerwca 2007 w czasie kongresu partii został oficjalnie mianowany kandydatem Kuomintangu[4].
22 marca 2008 został wybrany nowym prezydentem Republiki Chińskiej, zdobywając 58,45% głosów; 20 maja 2008 oficjalnie objął stanowisko prezydenta[5]. Zarówno w trakcie kampanii prezydenckiej, jak i w przemówieniu inauguracyjnym proponował przywrócenie dialogu z Chińską Republiką Ludową, jednocześnie zastrzegając niemożliwość zjednoczenia Chin w obecnych warunkach[6].
12 sierpnia 2008 Ma Ying-jeou udał się w pierwszą swoją podróż zagraniczną, odwiedzając trzy państwa w Ameryce Łacińskiej. Celem podróży był udział w inauguracji prezydentury Fernanda Lugo w Paragwaju, Leonela Fernándeza w Dominikanie oraz spotkanie z prezydentem Martinem Torríjosem w Panamie. Ma zatrzymał się także w Los Angeles i w San Francisco w USA[7].
11 sierpnia 2008 między Tajwanem a Chinami uruchomiono pierwsze w historii bezpośrednie połączenie lotnicze[8].
W wyborach prezydenckich w 2012 roku ubiegał się z powodzeniem o reelekcję, pokonując kandydatkę Demokratycznej Partii Postępowej Tsai Ing-wen[9]. 3 grudnia 2014 roku, w związku z porażką Kuomintangu w wyborach samorządowych, zrezygnował z funkcji przewodniczącego partii[10]. W listopadzie 2015 roku podczas wizyty w Singapurze jako pierwszy w historii przywódca Tajwanu spotkał się z przewodniczącym ChRL Xi Jinpingiem[11].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Ma Ying-jeou jest żonaty, ma dwie córki. Przez ponad 30 lat był gorliwym biegaczem, przez 6 pływakiem, przez 3 uprawiał triatlon. Wiele razy deklarował swoją pasję do literatury i muzyki, jest fanem azjatyckiej aktorki i piosenkarki Faye Wong. Ma jest również regularnym dawcą krwi (ponad 160 razy) i członkiem wielu organizacji charytatywnych. Mówi po mandaryńsku, angielsku oraz tajwańsku.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ „Taiwan court clears presidential candidate Ma of corruption”. channelnewsasia.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-01)]., Channel NewsAsia, 14 sierpnia 2007.
- ↑ „Ma Ying-jeou indicted, resigns as KMT chairman”, Taipei Times, 13 lutego 2007.
- ↑ „KMT rejects, then accepts chairman’s resignation”. taiwanheadlines.gov.tw. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-28)]., Taiwan Headlines, 14 lutego 2007.
- ↑ „Ma said to pick Siew for 2008 race”, The China Post, 23 czerwca 2007.
- ↑ „New Taiwan president offers China dialogue”, International Herald Tribune, 20 maja 2008.
- ↑ Powrót Kuomintangu do władzy na Tajwanie – q&a, stosunkimiedzynarodowe.info, 20 maja 2008. stosunkimiedzynarodowe.info. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-22)]..
- ↑ „Taiwan’s President Ma departs for three-country Latin America tour”, The Earth Time, 12 sierpnia 2008.
- ↑ „Talking to Taiwan’s New President”. time.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-09-17)]., TIME, 11 sierpnia 2008.
- ↑ Tsai steps down as DPP chair after election defeat. Focus Taiwan, 2012-01-14. [dostęp 2012-01-14]. (ang.).
- ↑ Taiwan President Ma Ying-jeou quits as Kuomintang chief. BBC, 2014-12-03. [dostęp 2016-01-18]. (ang.).
- ↑ President Ma to meet China’s Xi in Singapore Saturday. Focus Taiwan, 2015-11-04. [dostęp 2016-01-18]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona Ma Ying-jeou
- Oficjalna strona Kuomintangu
- Oficjalna strona miasta Tajpej
- „Dr Ying-jeou Ma former Mayor of Taipei”, CityMayors.