Maciej Nowicki (minister)
Data i miejsce urodzenia |
28 września 1941 |
---|---|
Minister środowiska | |
Okres |
od 16 listopada 2007 |
Poprzednik | |
Następca | |
Minister ochrony środowiska, zasobów naturalnych i leśnictwa | |
Okres |
od 12 stycznia 1991 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
![]() | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Maciej Władysław Nowicki (ur. 28 września 1941 w Warszawie) – polski ekolog, profesor nauk technicznych, działacz społeczny, w latach 1989–1991 wiceminister ochrony środowiska, w 1991 minister ochrony środowiska, zasobów naturalnych i leśnictwa, a w latach 2007–2010 minister środowiska.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu, następnie w 1964 studia na Wydziale Inżynierii Środowiska Politechniki Warszawskiej. W latach 1964–1970 był pracownikiem naukowym Polskiej Akademii Nauk, później do 1986 Politechniki Warszawskiej. Doktorat obronił w 1972 na Politechnice Warszawskiej, habilitował się na tej uczelni w 1976 z zakresu ochrony atmosfery. Tytuł profesora uzyskał w 1992.
W latach 1989–1991 zajmował stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. W 1991 pełnił urząd ministra tego resortu w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego. Należał wówczas do Ruchu Obywatelskiego Akcji Demokratycznej i następnie do Unii Demokratycznej.
W 1992 założył Fundację EkoFundusz, zajmującą się ekokonwersją polskiego długu. Do października 2007 nieprzerwanie był prezesem zarządu tej organizacji. Pierwsze próby jego odwołania podjęte w marcu 2006 przez ministra skarbu państwa Wojciecha Jasińskiego spotkały się z negatywną reakcją wielu środowisk politycznych i ekologicznych[1].
W latach 1994–1995 był wiceprzewodniczącym Komisji Narodów Zjednoczonych ds. Zrównoważonego Rozwoju w Nowym Yorku. Od 1996 do 1997 pełnił funkcję doradcy sekretarza generalnego OECD w Paryżu. Uzyskał członkostwo w Europejskiej Akademii Nauk i Sztuk Pięknych z siedzibą w Salzburgu, radzie patronackiej Instytutu Jagiellońskiego, Komitecie Naukowym PAN „Człowiek i Środowisko”, Państwowej Radzie Ochrony Środowiska oraz Komitecie Narodowym do Spraw Współpracy z Międzynarodowym Programem Zmiany Globalne Geosfery i Biosfery (IGBP Global Change).
W 1996 został laureatem prestiżowej nagrody ekologicznej „Der Deutsche Umweltpreis” w ochronie środowiska za całokształt dokonań jako naukowiec, polityk i działacz ekologiczny. Pieniądze z tej nagrody (350 tys. DM) przeznaczył na założenie fundacji mającej na celu wspieranie rozwoju najlepszych absolwentów polskich uczelni w ochronie środowiska. W latach 1997–2007 wielomiesięczne stypendia zagraniczne we współpracy z niemiecką fundacją Deutsche Bundesstiftung Umwelt (DBU) otrzymało ponad 160 osób.
W 2007, po wygranych przez Platformę Obywatelską wyborach parlamentarnych, został ogłoszony kandydatem tej partii na stanowisko ministra środowiska w nowym rządzie[2]. 16 listopada 2007 został ministrem środowiska w pierwszym rządzie Donalda Tuska. W latach 2008–2009 był przewodniczącym konferencji stron UNFCCC. Pełniąc tę funkcję, zorganizował i był prezydentem 14. Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu (odbytej w grudniu 2008 w Poznaniu)[3].
8 grudnia 2009 podał się do dymisji, motywując to zakończeniem zaplanowanych zadań i zamiarem przejścia na emeryturę[4]. Dymisja została przyjęta. 1 lutego 2010 został odwołany ze stanowiska[5]. Za swoje najważniejsze osiągnięcia jako ministra uznał rozwiązywanie konfliktów z Unią Europejską (w szczególności problemu obwodnicy Augustowa), wdrażanie środowiskowego prawa unijnego i poprzez powołanie Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska przyśpieszenie procedur środowiskowych, ustalenie sieci obszarów Natura 2000 oraz skuteczne wykorzystanie funduszy unijnych[6].
Autor lub współautor ponad 170 publikacji, w tym kilku książek poświęconych ochronie środowiska i ekorozwojowi. Uczestnik kilkuset konferencji krajowych i ponad stu konferencji zagranicznych, na których wygłaszał referaty.
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Żonaty, ma dwie córki.
Odznaczenia i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]- Ordery i odznaczenia
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2010)[7]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2002)[8]
- Złoty Krzyż Zasługi (1997)[9]
- Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec
- Nagrody i wyróżnienia
- Perła Honorowa Polskiej Gospodarki[10]
- „Zielone Serce Przyrodzie” (1999)[11]
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]- Stanisław Chróściel, Maciej Nowicki, Problemy obliczeniowe w ochronie atmosfery, Wydawnictwa Politechniki Warszawskiej, Warszawa 1977.
- Jan Juda, Maciej Nowicki, Urządzenia odpylające, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1986.
- Maciej Nowicki, Ministerstwo Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa 1993. Strategia ekorozwoju Polski, Agencja Reklamowo-Wydawnicza A. Grzegorczyk, Warszawa 1993.
- Maciej Nowicki, Lutz Ribbe, Problemy ekorozwoju Polski, Agencja Reklamowo-Wydawnicza A. Grzegorczyk, Warszawa 2001.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Skok PiS na EkoFundusz. gazeta.pl, 11 marca 2006. [dostęp 2010-02-01].
- ↑ Tusk o składzie rządu: Zostały jeszcze trzy nazwiska. gazeta.pl, 10 listopada 2007. [dostęp 2010-02-01].
- ↑ Prof. Maciej Nowicki. Ministerstwo Środowiska. [dostęp 2012-09-03].
- ↑ Minister środowiska zrezygnował. rp.pl, 8 grudnia 2009. [dostęp 2010-02-01].
- ↑ Zmiany w składzie Rady Ministrów. prezydent.pl, 1 lutego 2010. [dostęp 2010-02-01].
- ↑ Klimat, gospodarka odpadami i gospodarka wodna – to priorytety prof. Andrzeja Kraszewskiego, który od jutra zastąpi prof. Macieja Nowickiego na stanowisku ministra środowiska. Ministerstwo Środowiska, 1 lutego 2010. [dostęp 2010-02-01].
- ↑ M.P. z 2011 r. nr 20, poz. 206
- ↑ M.P. z 2003 r. nr 10, poz. 142
- ↑ M.P. z 1998 r. nr 5, poz. 77
- ↑ Laureaci z poprzednich edycji. polishmarket.com.pl. [dostęp 2015-12-04].
- ↑ Zielone Serce – Przyrodzie wręczone w Sanoku. „Tygodnik Sanocki”. nr 44 (416), s. 1, 29 października 1999.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Adam Wajrak: Maciej Nowicki. wyborcza.pl, 14 listopada 2007. [dostęp 2010-02-01].
- Maciej Nowicki, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2010-02-01] .
- Absolwenci Politechniki Warszawskiej
- Ludzie urodzeni w Warszawie
- Ministrowie środowiska III Rzeczypospolitej
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi
- Polacy odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec
- Politycy ROAD
- Politycy Unii Demokratycznej
- Polscy ekolodzy
- Wiceministrowie środowiska III Rzeczypospolitej
- Wykładowcy Wydziału Instalacji Budowlanych, Hydrotechniki i Inżynierii Środowiska Politechniki Warszawskiej
- Urodzeni w 1941
- Absolwenci I LO im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu