Mandy Bujold
![]() | |||||||||||||||||||||||||
Pełne imię i nazwisko |
Mandy Marie Brigitte Bujold | ||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia |
25 lipca 1987 | ||||||||||||||||||||||||
Obywatelstwo | |||||||||||||||||||||||||
Wzrost |
160 cm | ||||||||||||||||||||||||
Trenowany przez |
Rick Cadilha | ||||||||||||||||||||||||
Kategoria wagowa |
musza | ||||||||||||||||||||||||
Klub |
Waterloo Regional Boxing Academy | ||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Strona internetowa |
Mandy Marie Brigitte Bujold (ur. 25 lipca 1987 w Cobourgu) – kanadyjska bokserka, olimpijka.
Lata młodości
[edytuj | edytuj kod]Jest córką Rogera, pracownika budowy, i Brigitte[1]. Urodziła się w Cobourgu, lecz dorastała w Moncton. W 2002 wraz z rodziną przeprowadziła się do Kitchener.
Kariera
[edytuj | edytuj kod]W 2004 zaczęła trenować boks. W 2005 rozpoczęła treningi w Waterloo Regional Boxing Academy. W 2006 po raz pierwszy została mistrzynią kraju. Została również wybrana bokserem roku. Od 2007 jest członkinią kadry narodowej. W tym samym roku wygrała również mistrzostwa kraju. Osiągnięcie to powtarzała do 2011. W 2011 zdobyła złoty medal igrzysk panamerykańskich w wadze muszej (do 51 kg)[2]. Były to pierwsze zawody bokserskie na igrzyskach panamerykańskich, w których rywalizowały kobiety[3]. W 2012 po raz kolejny została mistrzynią kraju[4]. W tym samym roku wystąpiła na mistrzostwach świata, ale przegrała w pierwszej rundzie z Hye Song-Kim[5]. MŚ były turniejem eliminacyjnym na Letnie Igrzyska Olimpijskie 2012. Po nieudanych kwalifikacjach starała się uzyskać dziką kartę na zawody olimpijskie, ale kanadyjska federacja zdecydowała dać szansę na zdobycie dzikiej karty Mary Spencer[6]. W 2013 została srebrną medalistką memoriału Feliksa Stamma w tej samej wadze[7]. W tym samym roku po raz ósmy wywalczyła mistrzostwo kraju[8]. W 2014 zdobyła brązowy medal igrzysk Wspólnoty Narodów w wadze muszej[9][10][11] oraz dziewiąty tytuł mistrzyni Kanady[12][13]. W 2015 ponownie zdobyła złoty medal igrzysk panamerykańskich w wadze muszej (do 51 kg)[14], pokonując w finale Amerykankę Marlen Esparzę[15][16]. W 2016 wystartowała na igrzyskach olimpijskich w wadze muszej. Odpadła w ćwierćfinale po przegranej z Chinką Ren Cancan[17][18]. W 2017 zdobyła jedenasty tytuł mistrzyni kraju[19]. W lutym 2018 wycofała się z udziału w igrzyskach Wspólnoty Narodów w proteście przeciwko centralizacji wszystkich bokserów, zaplanowanej przez kanadyjski związek bokserski[20].
W 2021 roku MKOl zmienił zasady kwalifikacji na igrzyska olimpijskie dla bokserów z Ameryki Północnej i Południowej. Ze względu na odwołanie turnieju kwalifikacyjnego, miejsca w turnieju miały zostać przydzielone według rankingów za 2018 i 2019 rok. Z tego powodu, Bujold, która wówczas nie brała udziału w zawodach ze względu na ciążę i późniejszy powrót do formy, została pominięta[21]. Zawodniczka odwołała się do MKOl[22]. Po otrzymaniu negatywnej decyzji, odwołała się do Trybunału Arbitrażowego ds. Sportu[23], który nakazał dopuścić ją do zawodów[24]. Na igrzyskach odpadła w pierwszej rundzie po porażce z Serbką Niną Radovanović[25].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Ma dwóch starszych braci, Erica i Stephana. Studiowała psychologię na University of Waterloo. Mówi po francusku i angielsku oraz posiada podstawową znajomość hiszpańskiego.
Jest żoną strażaka Reida McIvera[26]. 5 listopada 2018 urodziła córkę Kate Olympię[27].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Greg Mercer: Olympic dream began in the basement. therecord.com, 2012-02-03. [dostęp 2014-02-20]. (ang.).
- ↑ Gregory Strong: Mandy Bujold wins Pan Am boxing gold. theglobeandmail.com, 2011-10-30. [dostęp 2014-02-20]. (ang.).
- ↑ Jordan Ercit: Making history in the ring. kitchenerpost.ca, 2011-11-03. [dostęp 2014-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-27)]. (ang.).
- ↑ Mandy Bujold claims Canadian Boxing Championship. ctvnews.ca, 2012-01-13. [dostęp 2014-02-20]. (ang.).
- ↑ Canada’s Mandy Bujold, Bizier fail to qualify for Olympics in boxing. cbc.ca. [dostęp 2014-02-20]. (ang.).
- ↑ Greg Mercer: Bujold ‘let down’ by Olympic wild card snub. therecord.com, 2012-06-19. [dostęp 2014-02-20]. (ang.).
- ↑ Bujold takes silver at tourney in Poland. kitchenerpost.ca, 2013-05-01. [dostęp 2014-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-27)]. (ang.).
- ↑ Bujold claims eighth national boxing title. therecord.com, 2013-10-26. [dostęp 2014-02-20]. (ang.).
- ↑ Canadian boxer Fortin takes silver at Commonwealth Games. theglobeandmail.com, 2014-08-02. [dostęp 2014-09-01]. (ang.).
- ↑ Lori Ewing: Commonwealth Games: Canadian Ariane Fortin wins boxing silver, Samir El-Mais earns gold. thestar.com, 2014-08-02. [dostęp 2014-09-01]. (ang.).
- ↑ Canada’s Ariane Fortin takes boxing silver at Commonwealth Games. globalnews.ca, 2014-08-02. [dostęp 2014-09-01]. (ang.).
- ↑ Bujold, Kum repeat as Canadian boxing champions. therecord.com, 2014-11-02. [dostęp 2015-06-26]. (ang.).
- ↑ Pair of Kitchener boxers win national titles. 570news.com, 2014-11-03. [dostęp 2015-06-26]. (ang.).
- ↑ Boxing – Women’s Fly (48-51 kg) Medallists. toronto2015.org, 2015-07-25. [dostęp 2015-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-27)]. (ang.).
- ↑ Morgan Campbell: Mandy Bujold makes Pan Am Games history with split decision win. thestar.com, 2015-07-25. [dostęp 2015-08-10]. (ang.).
- ↑ Steve Buffery: Canadian boxer Mandy Bujold beats bitter American for gold at Pan Ams. torontosun.com, 2015-07-26. [dostęp 2015-08-10]. (ang.).
- ↑ Canadian boxer Mandy Bujold reveals illness after Olympic elimination. cbc.ca, 2016-08-16. [dostęp 2016-08-17]. (ang.).
- ↑ Doug Smith, Kerry Gillespie: Mandy Bujold falls ill, loses boxing quarter-final at Rio Olympics. thestar.com, 2016-08-16. [dostęp 2016-08-17]. (ang.).
- ↑ Bujold wins another title, sets new record. therecord.com, 2017-04-30. [dostęp 2017-12-28]. (ang.).
- ↑ Boxer Mandy Bujold won't be at 2018 Commonwealth Games. cbc.ca, 2018-03-01. [dostęp 2021-05-26]. (ang.).
- ↑ A Boxer May Miss the Olympics Because of Her Prepandemic Pregnancy. nytimes.com, 2021-05-09. [dostęp 2021-05-26]. (ang.).
- ↑ Canadian boxer Mandy Bujold asking IOC to change qualifying rules for pregnant women. cbc.ca, 2021-04-26. [dostęp 2021-05-26]. (ang.).
- ↑ Jean-François Chabot: « C'est mon plus gros combat » - Mandy Bujold. radio-canada.ca, 2021-05-05. [dostęp 2021-05-26]. (fr.).
- ↑ Canada’s Mandy Bujold wins battle to box in Tokyo Olympics. cbc.ca, 2021-06-30. [dostęp 2021-07-26]. (ang.).
- ↑ Boxer Mandy Bujold's Olympic fight comes to quick end after legal battle to reach Tokyo. cbc.ca, 2021-07-24. [dostęp 2021-07-26]. (ang.).
- ↑ Thinking outside the ring. therecord.com, 2018-07-24. [dostęp 2021-05-26]. (ang.).
- ↑ Mark Pare: Local boxing champion gives birth to girl. kitchenertoday.com, 2018-11-14. [dostęp 2021-05-26]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Mandy Bujold Biography. mandybujold.com. [dostęp 2014-02-19]. (ang.).
- Mandy Bujold. olympic.ca. [dostęp 2014-02-19]. (ang. • fr.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Strona oficjalna (ang.)