O-mamori
Wygląd
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/32/Amulette-japonaise.jpg/220px-Amulette-japonaise.jpg)
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8f/Toji_omamori_-_Kyoto_-_Nov_24_2019_21_28_26_132000.jpeg/220px-Toji_omamori_-_Kyoto_-_Nov_24_2019_21_28_26_132000.jpeg)
O-mamori (jap. 御守 lub お守り; dosł. szanowna ochrona)[1][2][a] – w Japonii amulet mający chronić swojego posiadacza przed nieszczęśliwymi wydarzeniami.
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]Kupowane w chramie sintoistycznym lub świątyni buddyjskiej o-mamori mogą być wykonane z drewna, ozdobnego papieru, metalu lub kolorowego materiału. Widnieją na nich nazwy sanktuariów, imiona bóstw kami w nich czczonych oraz teksty odnoszące się do celów, którym mają służyć. Często są to małe torebki (np. zawierające zioła)[3].
Świątynie i chramy dysponują wieloma rodzajami o-mamori, ale najczęściej służą one następującym celom:
- bezpieczeństwu ruchu, obronie przed wypadkami;
- powodzeniu w nauce i zdawaniu egzaminów;
- odnoszeniu sukcesów w biznesie;
- znalezieniu właściwego partnera życiowego i powodzeniu w małżeństwie;
- zdrowej ciąży i lekkiemu porodowi;
- ogólnej ochronie przed złem i nieszczęściami;
- szczęściu, powodzeniu w życiu[4].
Współcześnie o-mamori są także popularną pamiątką turystyczną z Japonii.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ O → przedrostek grzecznościowy.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Introduction to Japanese Culture. edited by Daniel Sosnoski. Tokyo: Tuttle Publishing, 1996. ISBN 0-8048-2056-2.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Kenkyusha's New Japanese-English Dictionary. Tokyo: Kenkyusha Limited, 1991, s. 1295. ISBN 4-7674-2015-6.
- ↑ Anna Karpiuk: Jak przyciągnąć do siebie szczęście?. Japonia-Online, 2015-03-22. [dostęp 2019-01-21]. (pol.).
- ↑ Basic Terms of Shinto. Tokyo: Kokugakuin University, 1985, s. 44, 45.
- ↑ Eugene R. Swanger: A Preliminary Examination of the Omamori Phenomenon. Wittenberg University, Springfield. s. 238-240. [dostęp 2020-05-06]. (ang.).