Philippe Chatrier
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
2 lutego 1928 |
Data i miejsce śmierci |
23 czerwca 2000 |
Gra pojedyncza | |
Roland Garros |
3R (1949) |
Wimbledon |
3R (1951) |
US Open |
1R (1955) |
Gra podwójna | |
Wimbledon |
2R (1950, 1953) |
Philippe Chatrier (ur. 2 lutego 1928[1] w Créteil, zm. 23 czerwca 2000 w Dinard[2]) – francuski działacz tenisowy, w młodości zawodnik.
W ciągu kariery zawodniczej osiągnął mistrzostwo Francji juniorów w grze pojedynczej i podwójnej w 1945 roku.
Reprezentował Francję w Pucharze Davisa w latach 1948–1950, a w 1969 roku był kapitanem drużyny.
Bardziej znany był jako wieloletni działacz sportowy. Przez 20 lat, w latach 1972–1992, kierował francuską federacją tenisa jako jej prezydent i to z jego nazwiskiem kojarzone jest przede wszystkim odrodzenie prestiżu turnieju French Open. Imię Chatriera nosi kort centralny obiektu Stade Roland Garros.
W latach 1977–1991 był jednocześnie prezydentem Międzynarodowej Federacji Tenisowej. Jego szczególną troską było wprowadzenie z powrotem tenisa do programu igrzysk olimpijskich, co nastąpiło w 1988 roku. Dbał także o wysoką jakość pozostałych turniejów wielkoszlemowych. W 1991 roku został mu nadany tytuł prezydenta honorowego federacji.
Jako dziennikarz był twórcą czołowego magazynu tenisowego we Francji – „Tennis de France”. Został wybrany członkiem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, a w latach 1979–1985 przewodniczył Międzynarodowej Radzie Męskiego Tenisa Zawodowego.
W 1992 roku został przyjęty w poczet członków Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Chatrier Philippe Georges Yves [online], deces.matchid.io [dostęp 2023-06-11] .
- ↑ Philippe Chatrier. olympedia.org. [dostęp 2023-06-11]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2020-01-29] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Davisa [online], Davis Cup [dostęp 2020-01-29] (ang.).
- Profil na stronie International Tennis Hall of Fame