Sezon Rajdowych Mistrzostw Świata 2021 jest 49. sezonem Rajdowych Mistrzostw Świata (FIA World Rally Championship). Mistrzostwa składały się z dwunastu rajdów, rozgrywanych na dwóch kontynentach. Mistrzem świata po raz ósmy w karierze został Francuz Sébastien Ogier, w klasyfikacji producentów wygrał zespół Toyoty, który po raz trzeci w historii zapewnił sobie komplet tytułów mistrzowskich (kierowcy, pilota i producenta), a jako producent tryumfował po raz piąty[1].
Mapa przedstawiająca kraje w których są planowane rundy WRC w roku 2021 (zaznaczone na zielono) i rundy, które zostały odwołane (zaznaczone na niebiesko).
Począwszy od tego sezonu dostawcą opon dla zespołów fabrycznych zostaje firma Pirelli, która zastępuje firmę Michelin[12].
Na ostatnim odcinku rajdu, oprócz pięciu najlepszym zawodnikom, dodatkowe punkty za Power Stage będą przyznawane również producentom. Będą zdobywane przez dwóch najlepszych kierowców nominowanych przez zespół, finiszujących w pierwszej piątce na ostatnim oesie rajdu, zmiana dotyczy kategorii WRC, WRC2, WRC3[13].
Punkty otrzymuje 10 pierwszych zawodników, którzy ukończą wyścig według klucza:
Miejsce
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
Punkty
25
18
15
12
10
8
6
4
2
1
W tabeli uwzględniono miejsce, które zajął zawodnik w poszczególnym rajdzie, a w indeksie górnym umieszczono miejsce uzyskane na ostatnim odcinku specjalnym tzw. Power Stage, w którym punkty przyznawane są według porządku:
W tabeli uwzględniono miejsce, które zajął zawodnik w poszczególnym rajdzie. W klasyfikacji zespołowej każdy producent może nominować trzy załogi do zdobywania punktów, ale na mecie tylko dwie najlepsze je zdobywają. Pozostałe samochody "nie blokują" punktów innym ekipom. Dodatkowo z w indeksie górnym umieszczono miejsce uzyskane na ostatnim odcinku specjalnym tzw. Power Stage. Tu inaczej niż w klasyfikacji zespołowej punkty zdobywają również dwie najlepsze ekipy zespołu, ale trzecia już "blokuje" punkty innym. Klucz przyznawania punktów za poszczególne miejsca (w klasyfikacji generalnej jak i za odcinek Power Stage) jest taki sam jak w klasyfikacji indywidualnej[32].
Do końcowej klasyfikacji liczone jest sześć najlepszych wyników spośród siedmiu wskazanych rajdów. Dodatkowe punkty są przyznawane za odcinek Power Stage[33].
Do końcowej klasyfikacji liczone jest pięć najlepszych wyników spośród siedmiu wskazanych rajdów. Dodatkowe punkty są przyznawane za odcinek Power Stage[34].
↑ abcAleksiej Łukjaniuk jest Rosjaninem, ale startuje pod neutralną flagą, ponieważ Sportowy Sąd Arbitrażowy utrzymał w mocy zakaz startowania Rosji na Mistrzostwach Świata. Zakaz został NWrożony przez Światową Agencję Antydopingową w odpowiedzi na sponsorowany przez państwo program antydopingowy rosyjskich sportowców.
↑ abcNikołaj Griazin jest Rosjaninem, ale startuje pod neutralną flagą, ponieważ Sportowy Sąd Arbitrażowy utrzymał w mocy zakaz startowania Rosji na Mistrzostwach Świata. Zakaz został NWrożony przez Światową Agencję Antydopingową w odpowiedzi na sponsorowany przez państwo program antydopingowy rosyjskich sportowców.
↑ abHiszpańską rundę WRC3 wygrali Emil Lindholm i Reeta Hämäläinen. Punkty do klasyfikacji sezonu zdobędzie jednak pilotka, która została oficjalnie zgłoszona jako kierowca (Lindholm wyczerpał limit 7 rund w sezonie do zdobywania punktów]).