Ryszard Shrewsbury
Ten artykuł od 2012-03 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
![]() Edward V York z bratem Ryszardem (obraz Paula Delaroche) | |
Książę Yorku | |
Okres |
od 1474 |
---|---|
Książę Norfolk | |
Okres |
od 1481 |
Dane biograficzne | |
Dynastia | |
Data i miejsce urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
Ojciec | |
Matka | |
Rodzeństwo |
Edward V, Elżbieta York, Maria, Cecylia, Małgorzata, Anna, Jerzy Plantagenet, książę Bedford, Katarzyna, Brygida |
Małżeństwo |
Anne de Mowbray |
Odznaczenia | |
![]() |
Ryszard Shrewsbury KG (ur. 17 sierpnia 1473 w Shrewsbury[1], zm. 1483 (?) w Tower (?)) – książę Yorku o 1474 r., książę Norfolk od 1481 r., drugi syn króla Anglii Edwarda IV i Elżbiety Woodville, młodszy brat króla Edwarda V.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Pochodzenie
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 17 sierpnia 1473 r. w Shrewsbury jako drugi syn króla Anglii Edwarda IV i jego żony Elżbiety Woodville. Miał dwóch braci: Edwarda, następcę tronu i Jerzego (który zmarł w wieku 2 lat) oraz siedem sióstr (m.in. Elżbietę)[2]. Jego przyrodnimi braćmi ze strony matki byli Thomas Grey i Richard Grey[3]. Dodatkowo Edward IV miał co najmniej dwoje dzieci urodzonych poza małżeństwem[4].
Tytuły
[edytuj | edytuj kod]W 1474 r. mianowany księciem Yorku, w 1481 r. otrzymał tytuł księcia Norfolk. Od 1476 r. pełnił również funkcję Lorda Marszałka (Earl Marshal), który odpowiadał za królewskie stajnie.
Śmierć ojca i uwięzienie
[edytuj | edytuj kod]Po śmierci ojca w 1483 r. i objęciu tronu przez brata stał się następcą tronu i razem z nim został umieszczony w Tower przez stryja Ryszarda, księcia Gloucester, Lorda Protektora.
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/75/Arms_of_Richard_of_Shrewsbury%2C_1st_Duke_of_York.svg/125px-Arms_of_Richard_of_Shrewsbury%2C_1st_Duke_of_York.svg.png)
25 czerwca 1483 r. Parlament uznał nieślubne pochodzenie Edwarda i Ryszarda (ich ojciec przed ślubem z królową Elżbietą miał poślubić lady Eleonorę Talbot) i oddał koronę księciu Gloucester, teraz Ryszardowi III. Ryszard Shrewsbury utracił wszystkie swoje dotychczasowe tytuły.
Nie wiemy jaką śmiercią umarł Ryszard i jego starszy brat, ani kiedy ona miała miejsce. Najpopularniejsza teoria głosi, iż zostali oni zamordowani na rozkaz Ryszarda III w 1483 r. Inni jako potencjalnych morderców wskazują Henryka VII Tudora, księcia Buckingham (męża jego ciotki Catherine Woodville[5]) i nowego księcia Norfolk, ale żadnemu z nich nie sposób jest udowodnić bezspornie winy. Uważa się, że to do Ryszarda może należeć mniejszy z dwóch szkieletów znalezionych podczas remontu Tower w 1674 r.
Samozwaniec
[edytuj | edytuj kod]W latach 90. XV w. za Ryszarda Shrewsbury podawał się Perkin Warbeck, który próbował objąć tron Anglii w 1497 r., ale został pokonany przez Henryka VII.
Małżeństwo
[edytuj | edytuj kod]15 stycznia 1478 r. w kaplicy Świętego Szczepana w Pałacu Westminsterskim niespełna 5-letni Ryszard poślubił starszą o rok Annę Mowbray, 8. hrabinę Norfolk, jedyną córkę i dziedziczkę Johna Mowbraya, 4. księcia Norfolk i Elizabeth Talbot, córki Johna Talbota, 1. hrabiego Shrewsbury[6][1]. Z uwagi na wiek małżonków oraz łączące ich pokrewieństwo[7] konieczna była dyspensa papieska, którą uzyskano w dniu 12 maja 1477 r.[8]
Umowa przedmałżeńska, którą zawarł król Edward IV z księżną-wdową Norfolk[9] zawierała postanowienia na mocy których Ryszard stał się dziedzicem całego majątku po śmierci swojej żony, nawet mimo zawarcia kolejnego małżeństwa[6]. Spotkało się to z rozczarowaniem pozostałych potencjalnych spadkobierców Anny Mowbray, w szczególności Williama wicehrabiego Berkeley'a[6].
Uczta weselna oraz wyprawiony tydzień później turniej, w którym brali udział m.in. Thomas Grey i Richard Grey oraz Anthony Woodville (wuj księcia) podkreśliła wpływy rodziny królowej Elżbiety[6][5].
Ryszard owdowiał 19 listopada 1481 r.[1] Majątek jego zmarłej żony stał się własnością króla Edwarda IV[6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c https://www.lamas.org.uk/images/documents/Transactions67/227_260_Anne_Mowbray.pdf s. 229
- ↑ Dan Jones , Wojna dwóch róż, 2014, s. 298, ISBN 978-83-65280-39-8 .
- ↑ Philippa Gregory , David Baldwin i Michael Jones , Kobiety wojny Dwu Róż: księżna, królowa i królowa matka, 2011, s. 136, ISBN 978-83-245-8088-0 .
- ↑ Dan Jones , Wojna dwóch róż, 2014, s. 315 .
- ↑ a b Dan Jones , Wojna dwóch róż, 2014, s. 307, ISBN 978-83-65280-39-8 .
- ↑ a b c d e David Baldwin , Philippa Gregory , Michael Jones , Kobiety Wojny Dwu Róż. Księżna, królowa i królowa matka, 2011, s. 156-157, ISBN 978-83-245-8088-0 .
- ↑ Babka Ryszarda Cecylia Neville oraz prababka Anny Catherine Neville były siostrami. Obie przeżyły Annę. Dodatkowo Catherine Neville była wdową po wuju Ryszarda - Johnie Woodville'u.
- ↑ https://www.lamas.org.uk/images/documents/Transactions67/227_260_Anne_Mowbray.pdf s. 229
- ↑ Elizabeth Talbot była rodzoną siostrą Eleanor Talbot, kochanki i rzekomej żony Edwarda IV.
.