Sebeș
![Ziemia](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() | |||
| |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Okręg | |||
Zarządzający |
Dorin Gheorghe Nistor↗ | ||
Powierzchnia |
115,54 km² | ||
Wysokość |
248 m n.p.m. | ||
Populacja (2011) • liczba ludności • gęstość |
| ||
Nr kierunkowy |
02-58 | ||
Kod pocztowy |
515800 | ||
Tablice rejestracyjne |
AB | ||
Położenie na mapie okręgu Alba ![]() | |||
Położenie na mapie Rumunii ![]() | |||
![]() | |||
Strona internetowa |
Sebeș (węg. Szászsebes, niem. Mühlbach) – miasto w środkowej Rumunii; w okręgu Alba; w południowym Siedmiogrodzie, w dolinie rzeki Maruszy. Liczy 27 019 mieszkańców[1] (2011). Merem miasta jest Dăncilă Adrian Alexandru.
Historia
[edytuj | edytuj kod]W przeszłości Sebeș było jednym z siedmiu głównych miast Siedmiogrodu, założonych w XII w. przez osadników z Niemiec na terenie ówczesnego Królestwa Węgier. W rynku zachowany jest gotycki kościół z XIII-XV w., od XVI w. – ewangelicki (rum. Biserica Evanghelică-Lutherană) z największym ołtarzem renesansowym na terenie Rumunii.
Struktura narodowościowa
[edytuj | edytuj kod]Pomimo że obecnie (2011) Niemcy stanowią zaledwie niespełna 1 % ludności[1], w Sebeș obowiązują dwujęzyczne – rumuńskie i niemieckie nazwy ulic. Skład etniczny według spisu z 2011 r. jest następujący:
- Rumuni – 22 429 (83,0 %)
- Romowie – 1106 (4,09 %)
- Niemcy – 255 (0,94 %)
- Węgrzy – 112 (0,41 %)
- Włosi – 11 (0,04 %)
- Chińczycy – 3 (0,01 %)
- nieokreślona przynależność – 3094 (11,45 %)
Gospodarka
[edytuj | edytuj kod]W mieście rozwinął się przemysł włókienniczy, drzewny, papierniczy, skórzany, futrzarski oraz spożywczy[2].
Miasta partnerskie
[edytuj | edytuj kod]Galeria
[edytuj | edytuj kod]-
Mury miejskie
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Populaţia stabilă pe județe, municipii, oraşe și localităti componenete la RPL_2011. Institutul Național de Statistică. [dostęp 2021-05-12]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (rum.).
- ↑ Sebeș, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-08-10] .