Wierchporoniec
![Ziemia](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() Widok z Rusinowej Polany | |
Państwo | |
---|---|
Pasmo | |
Wysokość |
1105 m n.p.m. |
Położenie na mapie Tatr ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
![]() |
Wierchporoniec, Wierch Poroniec (nazwa gwarowa Poroniec) – zalesiony grzbiet górski o wysokości 1105 m n.p.m., który według przyjętych przez większość geografów granic mezoregionów znajduje się na Pogórzu Bukowińskim (część Pogórza Spisko-Gubałowskiego), na jego granicy z Tatrami[1]. Przebiega przez niego droga Oswalda Balzera z Zakopanego do Morskiego Oka oraz droga przez Bukowinę Tatrzańską do polsko-słowackiego przejścia granicznego w Łysej Polanie. Odległość do Zakopanego – 17,6 km, do Łysej Polany – 3,7 km[2]. Znajduje się tutaj płatny parking dla samochodów osobowych. W lasach wokół wierchu występują jelenie, głuszce, czasami niedźwiedzie i wilki. w 1895 r. w polowaniu na niedźwiedzia na Wierchporońcu brał udział Henryk Sienkiewicz[3].
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5d/Rusinowa-Polana-pazdziernik-2012-tatry.jpg/220px-Rusinowa-Polana-pazdziernik-2012-tatry.jpg)
Dawniej na szczycie Wierchporońca i pod nim znajdowała się wypasana polana Poroniec. Właśnie od niej pochodzi nazwa szczytu. Według Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej Zofii i Witolda Henryka Paryskich podczas wymowy nie odmienia się pierwszego członu nazwy Wierch Poroniec. Prawidłowo mówi się: z Wierchporońca, na Wierchporońcu. Obydwa człony nazwy powinny być pisane razem[1]. Tej formy nazwy używa też w swoich przewodnikach Józef Nyka[3].
Szlaki turystyczne
[edytuj | edytuj kod]– zielony do Doliny Gąsienicowej przez Rusinową Polanę, Gęsią Szyję i Rówień Waksmundzką (odległość 11,5 km, czas przejścia ok. 4:15 h, suma wzniesień 670 m).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Witold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, ISBN 83-71-04-009-1
- ↑ Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000, Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” s.c., 2006, ISBN 83-89580-00-4
- ↑ a b Józef Nyka, Tatry Polskie. Przewodnik, wyd. XIII, Latchorzew: Wydawnictwo „Trawers”, 2006, ISBN 83-915859-1-3