Hezjod
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7c/Moreau%2C_Gustave_-_H%C3%A9siode_et_la_Muse_-_1891.jpg/220px-Moreau%2C_Gustave_-_H%C3%A9siode_et_la_Muse_-_1891.jpg)
Hezjod i muza Melpomena w lesie, Gustave Moreau (1891)
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c1/Hesiodi_Ascraei_quaecumque_exstant.tif/lossy-page1-220px-Hesiodi_Ascraei_quaecumque_exstant.tif.jpg)
Hesiodi Ascraei quaecumque exstant, 1701
Hezjod z Beocji (ok. 790–730 p.n.e.) – epik grecki.
Narodziny bogów (Theogonia)
[edytuj](przeł. Jerzy Janowski, Warszawa 1999)
- Dziewięć nocy się łączył z nią [Mnemozyną] Dzeus o myśli rozumnej,
z dala od nieśmiertelnych do łoża świętego wstępując;
kiedy zaś rok przeminął i pory krąg zatoczyły,
gdy minęły miesiące i wiele dni upłynęło,
ona cór dziewięć zrodziła jednakiej myśli – w ich piersiach
troska tylko o pieśni, gdy serce wolne od strapień –
niemal u najwyższego wierzchołka śnieżnego Olimpu.
Tam są ich korowody błyszczące i piękne domostwa,
obok nich zaś Charyty i Himeros mają siedziby.
Pośród uczt głos pieszczony wydają one z ust swoich,
prawa wszystkim śpiewają, a także zacny obyczaj,
nieśmiertelnych chwalą pieszczony głos wydające.
- [Gaja] rodzi znowu Cyklopów o sercach gwałtownych;
są to: Brontes, Steropes i Arges hardej natury –
oni to dali Dzeusowi piorun i grom mu wykuli.
Byli pod każdym względem do bogów całkiem podobni,
tylko jedyne oko okrągłe tkwiło im w czołach:
Krągłoocy ich zwano, ponieważ oko okrągłe
jedno jedyne tkwiło u nich pośrodku czoła;
siła i przemoc, i sztuczki sprytne były w ich dziełach.- Źródło: s. 5.
- Zobacz też: cyklopi
- Mówią, że ona [Echidna] z Tyfonem się połączyła w miłości –
srogi zuchwały zbrodniarz z dziewczyną o skrzących się oczach –
z nim brzemienna wydała na świat potomstwo gwałtowne:
psa pierwszego – Orthosa powiła dla Geryjona,
zaś drugiego zrodziła potwora, strach imię wymówić,
mięso surowe żrącego – Kerbera o głosie spiżowym,
psa okrutnego Podziemia, głów mającego pięćdziesiąt;
trzecią zaś urodziła Hydrę dzieł strasznych świadomą,
z Lerny – ją to chowała Hera o białych ramionach
w swej nienawiści ogromnej do potężnego Herakla.
Ale ją zgubnym spiżem syn Dzeusa życia pozbawił,
syn Amfitriona, z pomocą kochanka Aresa, Jolaja,
i rad Ateny, co zdobycz zabrała sobie – Herakles.
Tamta też urodziła Chimerę ogniem ziejącą
nie do zgaszenia, ogromną i szybkonogą, i silną.
- Nadszedł wielki Uranos wraz z nocą i objął Ziemię,
pragnąc związku miłości i przykrył sobą ją całą.
Syn zaś z zasadzki swą rękę lewą zaraz wyciągnął,
prawą zaś ujął ogromny sierp z ostrymi zębami,
ojca miłego jądra gwałtownie urżnął i cisnął
poza siebie, gdzie padnie. Nie darmo mu z ręki umknęły,
bowiem te krwawe krople, które trysnęły i spadły,
wszystkie przyjęła Ziemia i – kiedy lata minęły –
rodzi z nich mocne Erynie oraz ogromnych Gigantów,
w zbrojach błyszczących, w ręku dzierżących długie oszczepy,
oraz Nimfy – zwą je melijskie – na ziemi niezmiernej.
- Tam też z przodu się wznosi dom dźwięczny boga Podziemi,
potężnego Hadesa i Persefony straszliwej.
Przed nim straż swoją pełni pies straszny, nielitościwy,
zna złośliwe podstępy – do takich, którzy tu wchodzą,
łasi się, macha ogonem i uszy kładzie po sobie,
ale wyjść stąd na powrót nie da nikomu, czatuje
i pożera każdego, co poza bramę wychodzi
potężnego Hadesa i Persefony straszliwej.- Źródło: s. 19-20.
- Zobacz też: Cerber
- Urodziła Alkmena potęgę Heraklesową,
łącząc się w miłości z Dzeusem, co chmury gromadzi.
(…)
Hebe o pięknych włosach Alkmeny syn wziął odważny —
moc Heraklesa, gdy skończył jęki niosące trudy,
córę Dzeusa wielkiego i Hery o złotych sandałach –
za małżonkę czcigodną na śniegiem pokrytym Olimpie;
szczęsny, bo wielkich czynów wśród nieśmiertelnych dokonał,
żyje po wszystkie czasy wolny od strapień, starości.- Źródło: s. 24.
- Zobacz też: Herakles
Inne
[edytuj]- Bezmyślny dzień to stracony dzień.
- Co masz dziś zrobić, nie odkładaj na jutro.
- Człowiek przezorny ma w domu kobietę kupioną, ale nie poślubioną.
- Głos ludu głosem Boga.
- Kobieta jest plagą o mózgu suki.
- Kobiety chętnie dzielą z nami słodycze życia, ale niechętnie dzielą smutek i ubóstwo.
- Zobacz też: kobieta
- Kobiety są tak fatalne dla rodu ludzkiego, że uczciwe nawet są nieszczęściem mężów swoich.
- Na błędach człowiek uczy się rozumu.
- Zobacz też: człowiek
- Na każdą kobietę, która robi z mężczyzny durnia, przypada kobieta, która z durnia zrobi mężczyznę.
- Na początku był chaos.
- Najlepszy jest ten, co zdrowe zdanie sam posiada.
- Najpierw stworzyli na ziemi szerokiej niebiescy bogowie
To pokolenie, co złotym ludzkości okresem się zowie.
(...) Żyli zaś niby bogowie nie będąc nigdy w potrzebie,
Pracy ni trudów nie znając, ni cierpień przykrej starości,
Ani w nogach ni w rękach nie tracąc młodzieńczej świeżości.
Żyli w dostatku radośnie, od wszelkich cierpień z daleka.- Źródło: Prace i dnie, tłum. Wiktor Steffen
- Największym skarbem człowieka jest powściągliwy język, a największa przyjemność to posługiwanie się nim z umiarem.
- Zobacz też: człowiek
- Nie praca jest hańbą, ale próżnowanie.
- Zobacz też praca
- Po szkodzie nawet i głupiec jest mądry.
- Praca nie hańbi.
- Źródło: Przykazania etyki prawniczej: księga myśli, norm i rycin, oprac. Roman Tokarczyk, wyd. Wolters Kluwer Polska, s. 31.
- Żadna plotka nie umiera do końca, jeżeli powtórzy ją wielu ludzi: to też jest rodzaj nieśmiertelności.
- Źródło: Cecily von Ziegesar, Plotkara, wstęp do V t.