44. pne.
Prijeđi na navigaciju
Prijeđi na pretragu
Godina 44. pne. bila je redovna godina koja počinje u nedjelju prema julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Cezara i Antonija ili, rjeđe godina 710. Ab urbe condita. Oznaka 44. pne. za ovu godinu je ušla u upotrebu od ranog srednjeg vijeka, kada je u Evropi kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda imenovanja godina.
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/71/Extent_of_the_Roman_Republic_and_the_Roman_Empire_between_218_BC_and_117_AD.png/220px-Extent_of_the_Roman_Republic_and_the_Roman_Empire_between_218_BC_and_117_AD.png)
Gregorijanski | 44. pne. |
Olimpijada | 183:4.–184:1. |
Ab urbe condita | 710. |
Seleukidski | 268–269. |
Islamski | 685–684. BH |
Hebrejski | 3717–3718. |
Bizantski | 5465–5466. |
Koptski | -327–-326. |
Iranski | -665–-664. BP |
Hindu kalendari | |
• Vikram Samvat | 13–14. |
• Shaka Samvat | N/D |
• Kali Yuga | 3058–3059. |
Kineski | 2593–2594. |
Holocenski kalendar | 9957. |
Podrobnije: Kalendarska era |
- 1.1. - Rimskom Republikom formalno počinju kao konzuli upravljati Gaj Julije Cezar i Marko Antonije.
- februar - U Rimu, prilikom proslave Luperkalija Marko Antonije Cezaru kao poklon daje nudi kraljevsku dijademu tražeći da je stavi na glavu i tako sebe proglasi kraljem. Cezar to odbija i umjesto toga daje krunu pohraniti u Jupiterov hram.
- 15.3. (Martovske ide) — Atentat na rimskog diktatora Julija Cezara koji je noževima izboden na smrt od strane grupe rimskih senatora koje vode Gaj Kasije Longin, Marko Junije Brut i Cezarov admiral Decim Brut. Prema predaji - koju je William Shakespeare iskoristio za svoju dramu Julije Cezar - Cezarove posljednje riječi su bile "Et tu, Brute?"
- 20.3. — U Rimu je održan Cezarov pogreb. Tom prilkikom Marko Antonije drži posmrtno slovo - govor koji će kasnije postati poznat po Shakespeareovoj frazi Friends, Romans, countrymen, lend me your ears - u kojoj zavjerenike protiv Cezara proglašava ubicama i zločincima. Kada prilikom govora pokaže Cezarovu grimiznu togu s tragovima krvi, razbješnjeli građani demoliraju Forum i prave improviziranu lomaču kako bi, suprotno običajima, Cezara sahranili unutar rimskih zidina. Nakon što je potpirio taj izraz narodnog nezadovoljstva Antonije postaje najpopularniji i najmoćniji čovjek u Rimu.
- početak aprila — Mladi Oktavijan se iz Apolonije u Dalmaciji, gdje ga je zatekla vijest o Cezarovoj smrti, vraća u Rim, usprkos odgovaranja od strane majke Acije i Antonija.
- 18.4. - 21.4. — Oktavijan u nekoliko navrata posjećuje Cicerona, znajući za njegovo neprijateljstvo prema Antoniju, te nastoji da od njega stvori svog glavnog političkog saveznika.
- jun— Antoniju je na pet godina predana prokonzularna uprava nad Transalpinskom (današnja Francuska) i Cisalpinskom Galijom (današnja Sjeverna Italija).
- 2.9. — Egipatska kraljica (faraon) Kleopatra VII proglašava svog sina Cezariona suvladarom davši mu službeno ime Ptolemej XV.
- 2.9. — Ciceron objavljuje prvu od svojih Filipika - govora/pamfleta čija je meta Antonije. U sljedećih nekoliko mjeseci će Ciceron objaviti njih 14.
- decembar - Antonije na čelu sebi vjernih legija pod opsadu stavlja Mutinu (današnja Modena) gdje se nalazi sjedište Bruta Albina, guvernera Cisalpinske Galije i jednog od Cezarovih ubica. Time započinje Mutinski rat, prvi građanski rat nakon Cezarovog ubistva. Mladi Oktavijan diže legije pod izlikom kako bi podržao Decima.
- Napravljen rimski denar s prikazom lica Julija Cezara, koji se danas čuva u Američkom numizmatičkom društvu u New Yorku.
- Komosik nasljeđuje Burebistu kao kralj Dacije.
- Gnej Kalpurnije Pizon, rimski državnik i guverner Sirije (u. 20. n.e.)
- 15.3. — Julije Cezar, rimski vojskovođa i državnik (atentat u zgradi Senata) (u. 100. pne.)
- 26.7. — Faraon Ptolemej XIV od Egipta (posljednji spomen kao žive ličnosti) (r. 60. pne./59. pne.)
- Burebista, kralj Dacije (vladao 82. pne. – 44. pne.)
- Antipater Idumejac, prokurator Judeje i otac Heroda Velikog