Gypsy punk
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0e/Accordion_Jam%2C_Gogol_Bordello_-_Fox_Theatre%2C_Boulder%2C_Colorado.jpg/220px-Accordion_Jam%2C_Gogol_Bordello_-_Fox_Theatre%2C_Boulder%2C_Colorado.jpg)
Gypsy punk është një zhanër muzikor hibrid që ndërlidh muzikën tradicionale rome me "punk rock". Një nga grupet e para rok që përfshinte elemente të muzikës pank dhe cigane ishte "Motherhead Bug", i cili ishte aktiv kryesisht në fillim të viteve 1990. Një audiencë më e gjerë u bë e vetëdijshme për zhanrin, pasi grupi "Gogol Bordello" publikoi albumin "Gypsy Punks: Underdog World Strike", me drejtuesin Eugene Hütz që e përshkruan performancën e tyre si një "Gypsy Punk Cabaret".
Grupet e pankut cigan zakonisht kombinojnë ritmet e rokut dhe instrumentet e tyre me instrumente më tradicionale cigane si daulle, dajre, fizarmonikë, fyell, trompeta dhe saksofon .
Origjina e termit "gypsy punk" mund të jetë jo e qartë, por është e aprovuar që falë kulturës rome filloi stili i saj. Populli rom, i cili është i përhapur në të gjithë botën, ka ndikuar në industrinë e muzikës në perëndim, siç shihet përmes grupeve të tilla si "Gogol Bordello". Instrumentimi i Evropës Lindore dhe tradicionale dhe tekstet shumëgjuhëshe janë karakteristika të përbashkëta të muzikës rome. Në rastin e Gogol Bordello-s, ritmi optimist dhe "këndimi i britmave punk" [1] së bashku me këto karakteristika të zakonshme "cigane" krijojnë një shembull konkret të asaj që njihet si gypsy punk. "Fjala "cigan" e shoqëruar me termin "punk" ka implikime interesante në atë që punk përmbledh një mënyrë të veçantë rebelimi, anarkie dhe rezistence në një kontekst perëndimor" [2] që është mirë të theksohet pasi në atë kohë Gogol Bordello dhe grupe të tjera po prezantonin këtë zhanër, "lëvizja punk u identifikua në kulturën masive si deklarata përfundimtare e asgjësimit të normave muzikore dhe shoqërore, duke refuzuar kolektivisht rregullat e së kaluarës për shkak të së tashmes dhe të ardhmes së zymtë dhe hipokrite që ato ofronin". Kjo do të thotë se romët që janë vendosur në perëndim kanë marrë elemente nga "muzika rome në një stil që i detyrohet punkut perëndimor" [3] Sepse gypsy punk është një përzierje e muzikës tradicionale dhe muzikës popullore për kulturën perëndimore., romët po kolonizohen dhe me sa duket po vendosen në një identitet të tyre të lirë. Vetë muzika "konsiderohet të jetë një lëvizje post-koloniale".
Që nga shpërnguljet e tyre nga vendlindja e tyre fillestare në Indi, romët kanë qenë aq të përhapur saqë atyre "u mungon një atdhe". Gypsy punk nuk është vetëm plot kulturë rome, por edhe mungesë e saj. Për romët, muzika është identifikuar si një "formë primare e shprehjes kulturore". Romët, nëpërmjet lidhjeve të tyre me ndikimin e punk-ut perëndimor, kanë krijuar muzikë që u lejon atyre që luajnë të shprehin veten dhe të krijojnë një identitet.
Gypsy punk nuk përdoret dhe interpretohet vetëm nga njerëzit e kulturës rome, ose "cigane". Punk përmbledh rebelimin, anarkinë dhe rezistencën. Këto mendime transferohen më pas në zhanrin hibrid të "Gypsy Punk". Kjo lë të kuptohet se shfaqjet cigane dhe vetë muzika promovojnë një liri për ata që marrin pjesë në zhanër. Është një version i romantizuar i jetës së një "cigani" aktual. Në vend që të jenë “rus”, “hebre”, “evropilindor” etj., ata mund të “artikulojnë identitetin e tyre, duke u bashkuar në shfaqjen e të qenit një cigan i egër dhe endacak”. Duke e bërë kulturën aktuale të ciganëve të duket si diçka që nuk është, “ajo nuk merr parasysh vërtetësinë e përfaqësimit të romëve, por përkundrazi përsërit një version të idealizuar dhe të ëndërruar të asaj që do të thotë të jesh cigan.
Grupe punk cigane
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]- Anti-popullore
- Kabare
- Punk popullor
Referime
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]- ^ Hajdu, David. “TRIUMPH OF THE GYPSIES.” New Republic 241, no. 7 (May 13, 2010): 27–30.
- ^ Jablonsky, Rebecca. “Russian Jews and ‘Gypsy Punks’: The Performance of Real and Imagined Cultural Identities Within a Transnational Migrant Group.” Journal of Popular Music Studies 24, no. 1 (2012): 3–24.
- ^ Alan Ashton-Smith (prill 2010). "Colonized Culture: The Emergence of a Romani Postcolonialism" (PDF). Journal of Post-Colonial Cultures and Socieites (në anglisht). 1: 73. Arkivuar nga origjinali më 15 janar 2016. Marrë më 2015-08-13.
{{cite journal}}
: Mirëmbajtja CS1: BOT: Gjendja e adresës origjinale është e panjohur (lidhja)