Anastasia (film, 1956)
Anastasia | |
![]() | |
Yönetmen | Anatole Litvak |
---|---|
Yapımcı | Buddy Adler |
Senarist | Arthur Laurents |
Oyuncular | Ingrid Bergman Yul Brynner Helen Hayes |
Müzik | Alfred Newman |
Görüntü yönetmeni | Jack Hildyard |
Kurgu | Bert Bates |
Stüdyo | 20th Century-Fox |
Dağıtıcı | 20th Century-Fox |
Çıkış tarih(ler)i | 13 Aralık 1956 |
Süre | 105 dakika |
Ülke | ABD |
Dil | English French |
Bütçe | $3.52 milyon[1] |
Hasılat | $4.3 milyon (US and Canada rentals)[2] |
Anastasia, 1956 yapımı Amerikan dönem draması filmidir. Başrollerinde Ingrid Bergman, Yul Brynner ve Helen Hayes yer alıyor. Film Anatole Litvak ve Arthur Laurents tarafından yönetilmiş ve yazılmıştır. Guy Bolton ve Marcelle Maurette tarafından yazılan 1952 yapımı oyunu uyarlamıştır. İmparatorluk ailesi Temmuz 1918'de öldürüldükten sonra ortaya çıkmaya başlayan birçok Romanov sahtekarının en bilinenlerinden biri olan Anna Anderson'un hikayesinden esinlenmiştir.
Anastasia 29. Akademi Ödülleri'nde iki adaylık aldı ve Bergman En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü'nü kazandı. 14. Altın Küre Ödülleri'nde, Bergman ve Hayes her ikisi de En İyi Kadın Oyuncu Sinema Filmi - Drama kategorisinde adaylık aldı ve Bergman bu kategoriyi kazandı.
Olay Örgüsü
[değiştir | kaynağı değiştir]Rus İmparatorluğu'nun son Çar'ı, Nicholas II ve Romanov Hanedanı Temmuz 1918'de Romanov ailesinin öldürülmesi idam edilmesine rağmen, Nicholas'ın en küçük kızı Büyük Düşes Anastasia'nın bir şekilde kaçarak kurtulduğu söylentileri yayılır.
1928 yılında Paris, Fransa'da Anastasia'ya benzeyen Anna Anderson adında hasta bir kadın, eski bir Beyaz Rus olan ve Rus temalı başarılı bir gece kulübünün sahibi General Sergei Bounine'in dikkatini çeker. Bounine, Anna'nın hafıza kaybı tedavisi gördüğü bir mental asylum'dayken oradaki bir rahibe'ye Anastasia olduğunu söylediğini bilmektedir. Bounine'in kendisine yaklaşıp Büyük Düşes diye hitap etmesi üzerine dehşete kapılan Anna Seine Nehri'ne kaçar ve kendini nehre atmaya çalışır, ancak durdurulur.
Bounine daha sonra ortakları Boris Andreevich Chernov ve Poitr Ivanovich Petrovin ile buluşur; daha önce İngilizler'den defalarca fon toplamıştı. Hissedarlar, Anastasia'ya ait olan ve İngiltere Bankası tarafından tutulan 10 milyon sterlinlik mirası elde etmeye heveslidirler - Bounine'in Anastasia'yı bulduğuna dair iddiasına dayanarak, ki bunun bir yalan olduğunu kendisi de kabul etmektedir. Gecikmelerden dolayı hayal kırıklığına uğrayan hissedarlar Bounine'e karşı sabırlarını yitirmiş ve Anastasia'yı getirmesi için ona sekiz gün süre vermiştir.
Bounine, Anna'nın Anastasia kılığına girmesi için yoğun bir eğitim almasını sağlar. Bu süre zarfında ikili birbirlerine karşı hisler geliştirmeye başlar. Daha sonra, eski aileleri ve İmparatorluk sarayının üyeleriyle dikkatlice düzenlenmiş bir dizi karşılaşmada Anna, kendisinden şüphe duyan insanları şaşırtacak bir güven duygusu ve tarz sergilemeye başlar. Ancak Anna'yı tanıyan kişilerden yeterli teyit alamazlar ve Bounine başka bir plan yapar.
Kısa bir süre sonra Anna ve Bounine, Büyük Düşes'in baba tarafından büyükannesi olan şüpheci Düşkün İmparatoriçe Maria Feodorovna'yı Anna'nın Anastasia olduğuna ikna etmek için Kopenhag, Danimarka'ya gelirler, çünkü kimse onun kararını sorgulamayacaktır. Bu arada Bounine, bir başka Dolandırıcı Talih Avcısı ve Dul İmparatoriçe'nin yeğeni olan Prens Paul von Haraldberg'in Anna'ya gösterdiği ilgiyi kıskanmaya başlar. Başlangıçta Anna'nın bir başka imposter olacağını düşünen Dul İmparatoriçe, Anna'nın Anastasia olduğuna inanmaya ikna olur.
Daha sonra, Dowager İmparatoriçe'nin torununu takdim edeceği ve muhtemelen Anna ile Prens Paul'ün nişanlandığını da duyuracağı bir balo'da, Dowager İmparatoriçe onunla son bir özel konuşma yapar. Bounine'in niyetinin farkında olmasına rağmen, Dul İmparatoriçe Anna'ya onun gerçekten Anastasia olduğuna inandığını ve geleceğe kendisinin karar vereceğini söyler. Anna ve Bounine'in birbirlerine aşık olduklarını anlayan Dowager İmparatoriçesi, birlikte kaçmalarına izin verir. Bounine ve Anna'nın gittiği söylendiğinde Paul diğerlerine genç kadının Anastasia olmadığını açıklar. Ancak Dowager İmparatoriçesi "Öyle değil miydi?" diye cevap verir ve konuklarla konuşmaya gider. Paul onlara ne söyleyeceğini sorduğunda, Dowager İmparatoriçesi şöyle cevap verir: "Oyun bitti diyeceğim. Evinize gidin."
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Solomon, Aubrey. Twentieth Century Fox: A Corporate and Financial History (The Scarecrow Filmmakers Series). Lanham, Maryland: Scarecrow Press, 1989. 978-0-8108-4244-1. p250
- ^ Cohn, Lawrence (15 Ekim 1990). "All-Time Film Rental Champs". Variety. s. M144.
Dış bağlantılar
[değiştir | kaynağı değiştir]- 1950'lerde İngilizce filmler
- 1956 çıkışlı dramatik filmler
- 1956 çıkışlı filmler
- 20th Century Fox filmleri
- Amerika Birleşik Devletleri dramatik filmleri
- Tiyatro oyunlarından uyarlanan Amerika Birleşik Devletleri filmleri
- Amnezi hakkında filmler
- Anatole Litvak'ın yönettiği filmler
- Alfred Newman'ın müziğini yaptığı filmler
- 1928'de geçen filmler
- Konusu Kopenhag'da geçen filmler
- Konusu Fransa'da geçen filmler