indje
Etimolodjeye
[candjî]Sibetchaedje di «nindje», adon vinant do bodje «ingenerare» (fé des efants, des djonnes), foirdjî come noûmot po on sincieus uzaedje, nén veyou d' on mwais costé (come «nindje», e 20e sieke), (noûmot eplaidî pol prumî côp diviè 2005).
Sustantif
[candjî]singulî | pluriyal |
---|---|
indje | indjes |
indje femrin
- (biyolodjeye) trope des biesses ou plantes k' ont l' minme sincieus no, djinre et espece, et ki plèt si rprodure inte did zeles.
- Li poere di cwin n' est nén del minme indje kel poere.
Mots d’ aplacaedje
[candjî]Sinonimeye
[candjî]espece (k' aveut eto on mwais uzaedje e 20e sieke)