Przejdź do zawartości

Rzecz (prawo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Rzecz – w sensie prawnym i ekonomicznym istniejąca część przyrody, która występuje w stanie pierwotnym lub przetworzonym – bez względu na to, czy ma jakąś wartość majątkową. Na pojęcie rzeczy składają się dwie cechy:

  • materialny charakter – w szczególności tylko przedmioty materialne mogą być posiadane w sposób powszechnie widoczny;
  • wyodrębnienie z przyrody – jest niezbędną przesłanką tego, aby rzeczy mogły funkcjonować w obrocie cywilnoprawnym.

Wyodrębnienia

[edytuj | edytuj kod]

Wyodrębnione materialnie przedmioty mogą być wyjęte z obrotu cywilnoprawnego ze względów moralnych lub w interesie publicznym. Tracą wtedy właściwość „rzeczy” (res extra commercium). Rzeczami nie są:

Rodzaje

[edytuj | edytuj kod]

Rzeczy dzielą się na:

  • ruchomości i nieruchomości;
  • podzielne i niepodzielne;
  • indywidualnie oznaczone – to rzeczy posiadające cechy indywidualne, im tylko właściwe, np. obraz konkretnego malarza, samochód zarejestrowany na kogoś, gatunkowo oznaczone – to rzeczy określone jedynie przez wskazanie ich cech rodzajowych oraz oznaczenie ilości, miary i ciężaru, np. zboże, węgiel, kalendarz.

Do rzeczy mogą należeć także części składowe i przynależności.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz.U. z 2022 r. poz. 572).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Radwański Z., Prawo cywilne – część ogólna, Warszawa 2007.