Edward Downes
![]() | |
Imię i nazwisko |
Edward Thomas Downes |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Pochodzenie | |
Data śmierci | |
Przyczyna śmierci | |
Gatunki | |
Zawód | |
Odznaczenia | |
Sir Edward Thomas Downes[1] (ur. 17 czerwca 1924 w Birmingham[1][2], zm. 10 lipca 2009[3]) – brytyjski dyrygent.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Studiował filologię rosyjską na University of Birmingham (1941–1944), następnie uczył się gry na rogu w Royal College of Music w Londynie (1944–1946)[1][2]. W latach 1948–1950 przebywał na stypendium w Zurychu, gdzie pobierał lekcje dyrygentury u Hermanna Scherchena[1][2]. W latach 1950–1952 był zastępcą dyrygenta Carl Rosa Opera[2]. Od 1952 do 1969 roku dyrygował w londyńskim Covent Garden Theatre[1][2]. W 1963 roku dokonał pierwszego w zachodniej Europie wystawienia Katarzyny Izmajłowej Dmitrija Szostakowicza[1]. Poprowadził prapremierowe przedstawienia oper Victory Richarda Rodneya Bennetta (1970) i Taverner Petera Maxwella Daviesa (1972)[1]. Od 1972 do 1976 roku pełnił funkcję dyrektora muzycznego Australian Opera w Sydney[1][2]. W 1973 roku poprowadził wykonanie Wojny i pokoju Siergieja Prokofjewa na uroczystości otwarcia nowego gmachu Sydney Opera House[1][2]. W latach 1980–1991 dyrygował BBC Northern Symphony Orchestra w Manchesterze[1]. W 1991 roku został głównym dyrygentem i dyrektorem muzycznym Covent Garden Theatre[1][2].
Dokonał samobójstwa wspomaganego wraz z żoną w szwajcarskiej klinice Dignitas[3][4].
Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego (1986)[1]. W 1991 roku otrzymał tytuł szlachecki[1]. W 1992 roku Royal Philharmonic Society przyznało mu tytuł Dyrygenta Roku[1].
Przetłumaczył na język angielski libretta oper Chowańszczyzna Modesta Musorgskiego, Wojna i pokój Siergieja Prokofjewa oraz Katarzyna Izmajłowa i Nos Dmitrija Szostakowicza[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 2. Część biograficzna cd, suplement. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2001, s. 99–100. ISBN 978-83-224-0722-6.
- ↑ a b c d e f g h Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 2 Conf–Gysi. New York: Schirmer Books, 2001, s. 928. ISBN 0-02-865527-3.
- ↑ a b Neda Ulaby: Conductor Downes, Wife Die In Suicide Clinic. npr.org, 2009-07-14. [dostęp 2022-06-15]. (ang.).
- ↑ Światowej sławy dyrygent i jego żona poddali się eutanazji w szwajcarskiej klinice. gazeta.pl, 2009-07-14. [dostęp 2022-06-15]. (pol.).