Igor Griszczuk
![]() | |||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wzrost |
194 cm | ||||||||||||||
Masa ciała |
90 kg | ||||||||||||||
Kariera | |||||||||||||||
Aktywność |
1981–2002 | ||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
|
Igor Griszczuk (biał. Ігар Грышчук[1], Ihar Hryszczuk; ur. 9 czerwca 1964 w Mińsku) – białoruski (od 20 lutego 1998 posiada także polskie obywatelstwo) koszykarz i trener, zakończył sportową karierę w 2002. Grał w m.in. Anwilu Włocławek. W barwach włocławskiej drużyny grał z numerem 12, który został zastrzeżony, na pozycji rzucającego obrońcy lub niskiego skrzydłowego. Od 13 października 2008 do grudnia 2010 był trenerem Anwilu Włocławek. Z dniem 10 marca 2010 został trenerem reprezentacji Polski w koszykówce.
Ukończył Białoruski Instytut Wychowania Fizycznego. Ma żonę Inę, córkę Maję i syna Aleksandra.
W wyborach samorządowych w 2024 r. został radnym Włocławka startując z listy Koalicyjnego Komitetu Wyborczego Lewicy.[2]
Kariera
[edytuj | edytuj kod]Od 1981 do 1991
[edytuj | edytuj kod]Griszczuk rozpoczął grę w koszykówkę w czwartej klasie szkoły podstawowej. Jego pierwszym klubem był mistrz Białorusi, RTI Mińsk, dla którego zaczął grać w wieku 17 lat. Później grał w Dinamo Moskwa, gdzie odbywał równocześnie służbę wojskową. Na sezon 1990/91 wrócił jednak do swojego pierwszego klubu. Wtedy wraz z zespołem pojechał na Turniej Wyzwolenia Warszawy, na którym został wypatrzony przez właściciela klubu Provide Włocławek, Andrzeja Dulniaka i menedżera Mirosława Noculaka. Zespół Griszczuka został zaproszony na turniej do Włocławka. Transfer przez jakiś czas stanął w miejscu – władze Białorusi nie zezwalały zawodnikom poniżej 28 roku życia wyjechać na Zachód. Po długich pertraktacjach transfer doszedł do skutku.
1991/92
[edytuj | edytuj kod]Już w swoim pierwszym sezonie na polskich parkietach białoruski zawodnik osiągnął sukces sportowy. Wraz z Jewgienijem Pustogwarem był najlepszym zawodnikiem Provide'u Włocławek, który do ostatniej chwili w II lidze walczył o bezpośredni awans z Pogonią Szczecin. Rywalizację wygrali jednak szczecinianie, więc Provide stanął do walki w barażach, gdzie zmierzył się z Górnikiem Wałbrzych. Provide pokonał Górnika 3:1 (107:106, 85:94, 100:95, 104:91) i awansował do I ligi. Griszczuk w sezonie zasadniczym rzucał średnio 23,3 pkt., ale w barażach już 28,3 pkt. na mecz[3].
1992/93
[edytuj | edytuj kod]Po awansie Provide zmienił nazwę na Nobiles. Włocławianie w tym sezonie nie byli faworytami, ale zatrzymani dopiero w finale przez Śląsk Wrocław. Nobiles Włocławek przegrał 0-3 (73:121, 84:92, 65:101), ale Griszczuk został królem strzelców całych rozgrywek za zdobycie w sumie 1044 pkt. Przegląd Sportowy wybrał go do piątki najlepszych graczy sezonu.
1993/94
[edytuj | edytuj kod]Igor Griszczuk w następnym sezonie był drugim w zespole (po Romanie Olszewskim) oraz piątym strzelcem ligi i doprowadził Nobiles drugi raz z rzędu do finału – Białorusin rzucał średnio 21,6 pkt. (888 pkt. przez cały sezon). Nobiles Włocławek w rywalizacji ze Śląskiem Wrocław przegrał 1:3 i złoto znów powędrowało do Wrocławia (83:74, 79:87, 80:81, 73:81). W Pucharze Europy Nobiles odpadł w eliminacjach – po pokonaniu Spartaka St. Petersburg (103:63[4] i 76:69[5]) oraz porażce z KK Zadar (60:86 i 78:75)[6].
1994/95
[edytuj | edytuj kod]W tym sezonie Griszczuk znów był najlepszym strzelcem drużyny – śr. 20,86 pkt. na mecz. Jednak tym razem Nobiles zdobył tylko brązowy medal po tym, jak pokonał Śnieżkę ASPRO Świebodzice 3-0 (101:82, 98:76, 85:78). Wcześniej, bo już w ćwierćfinale Griszczuk wraz z Anwilem pokonał w play-offach zespół Śląska – włocławianie wygrali z mistrzami Polski 3-0 (86:77, 88:72, 86:76). Oprócz brązowego medalu Griszczuk zdobył także Puchar Polski, po zwycięstwie z Mazowszanką Pruszków. Oprócz tytułu trzeciej drużyny w Polsce Nobiles także uzyskał tytuł od Polskiego Komitetu Olimpijskiego za szczególne zasługi promowania fair play wśród kibiców[7]. W europejskich pucharach Nobiles wygrał z Honką Playboys Espoo (90:81 i 96:82), Ovarense Aerosoles Ovar (75:58 i 84:99) i słynnym Żalgirisem Kowno (88:99 i 89:73), ale po trafieniu do grupy zajął czwartą pozycję, nie awansując do półfinału – Anwil spotkał się wtedy z m.in. Benettonem Treviso, zwycięzcą, i Tau Ceramica, finalistą rozgrywek.
- Po zakończeniu sezonu Igor Griszczuk został po raz drugi wybrany przez Przegląd Sportowy do najlepszej piątki graczy sezonu.
- W europejskich pucharach notował średnio 22,8 pkt. (czwarty strzelec rozgrywek) i 4,1 asysty na mecz (piąty wynik)
1995/96
[edytuj | edytuj kod]To był jeden z dwóch pamiętnych sezonów w Polsce Igora Griszczuka. 3 kwietnia 1996 roku, gdy jeszcze w rozgrywkach ligowych Anwil spotkał się ze Śląskiem Igor Griszczuk niezadowolony z decyzji sędziowskich po meczu wtargnął do szatni arbitrów, grożąc im białoruską mafią. Zawodnika za to zdyskwalifikowano na dwa mecze mistrzowskie ze Śląskiem, a dodatkowo Wydział Gier i Dyscypliny Polskiego Związku Koszykówki nałożył karę na klub wysokości jednego tysiąca złotych[8]. Sankcje wobec Griszczuka i klubu z Włocławka wpłynęła znacząco na przebieg półfinałowej rywalizacji Anwilu ze Śląskiem, bo białoruski koszykarz nie mógł zagrać w dwóch pierwszych pojedynkach – po czterech meczach Śląsk wygrał 3-1 (93:94, 110:103, 94:112, 76:97) i awansował do finału. Rozbity włocławski zespół nie zdobył nawet brązowego medalu, przegrywając w minifinale z Polonią Przemyśl. W Europie Nobiles w eliminacjach pokonał węgierski Marc Koermend (70:92 i po 2 dogr. 87:60) oraz słowacki Inter Slovnaft Bratysława (76:87 i 80:59), ale w rozgrywkach grupowych zajął przedostatnie miejsce, m.in. dwukrotnie ponosząc klęskę z PAOK Saloniki 66:109 (35:49) i 57:112 (30:58).
- Został po drugi z rzędu, trzeci w ogóle, a jak się potem okazało ostatni raz wybrany przez Przegląd Sportowy do piątki najlepszych graczy ligi
- Był drugim strzelcem rozgrywek w kraju z 801 pkt. na koncie
- W europejskich pucharach był najlepszym strzelcem sezonu, zdobywając 26,9 pkt. na mecz[9]
1996/97
[edytuj | edytuj kod]Griszczuk wciąż nie schodził poniżej 20 pkt. na mecz, ale Anwil w play-offach odpadł już w ćwierćfinale z Komfortem/Forbo Stargardem Szczecińskim – 0:3 (73:77, 70:87, 70:76). Porażka spowodowała, że Griszczuka i kolegów Zarząd Klubu Nobiles Włocławek ukarał finansowo, mimo że w europejskich rozgrywkach zostali zatrzymani dopiero w 1/8 przez portugalskie FC Porto (91:81 i 65:95)[10].
1997/98
[edytuj | edytuj kod]W tym sezonie nowym szkoleniowcem Igora Griszczuka został Eugeniusz Kijewski, który kilka miesięcy wcześniej zdobył z reprezentacją Polski siódme miejsce na Mistrzostwach Europy. Jednak Griszczuk wraz z Anwilem zajął dopiero siódmą pozycję w lidze, ulegając w play-offach Bobrom Bytom – w pierwszym meczu Bobry wygrały po dogrywce 88:87, a Griszczuk zdobył 26 pkt. (11/15 z gry)[11]. W drugim meczu było 87:86 ponownie dla bytomian – Griszczuk rzucił 20 pkt. przy skuteczności 8/13, schodząc z boiska za pięć fauli na cztery minuty przed końcem[12]. W trzecim pojedynku wynik znów był bliski remisu, lecz po raz kolejny wygrali koszykarze Bobrów. W hali OSiR we Włocławku choć Griszczuk zdobył 26 pkt. goście odnieśli zwycięstwo 97:92[13]. Co więcej – Anwil spotykał się z bytomianami siedem razy i za każdym razem schodził z boiska pokonany. Griszczuk zagrał w sześciu spotkaniach i w średnio notował 21,8 pkt. na mecz[14][15][16].
20 lutego stał się Polakiem. Stefan Lewandowski, ówczesny wiceprezes WTK będąc w Kancelarii Prezydenta usłyszał od ministra Edwarda Szymańskiego – „ojcu chrzestnemu to obywatelstwo polskie wręczamy z postanowieniem prezydenta RP”. Na ten paszport Griszczuk czekał prawie pięć lat. Gdy odbierał dokument w Urzędzie Wojewódzkim we Włocławku z rąk wojewody Wojciecha Gulina był bardzo szczęśliwy.
1998/99
[edytuj | edytuj kod]W tym sezonie Griszczuk był najbliżej złotego medalu. Najpierw w ćwierćfinale Nobiles wygrał z AZS Elaną Toruń 3-1 (97:79, 83:62, 72:87 i 87:72) – w pierwszym meczu Griszczuk uzyskał sześć przechwytów, co jest czwartym wynikiem w historii polskich play-offów (a statystyki są liczone od właśnie sezonie 98/99)[17]. W półfinale włocławianie spotkali się z Bobrami Bytom i Anwil zrewanżował się rywalom za porażkę w ubiegłym sezonie. Włocławianie gładko zwyciężyli 3-0 (67:66[18], 85:60[19] i 76:71[20]), a Griszczuk w rzucał kolejno 22, 10 i 16 pkt., a w trzecim meczu w decydującym momencie trafił za trzy punkty[21]. W finale czekał Śląsk Wrocław, który w swoim składzie miał Macieja Zielińskiego, Adama Wójcika, Raimondasa Miglinieksa, Josepha McNaulla czy Charlesa O’Bannona. Po dwóch meczach we Wrocławiu było 2:0 dla Śląska (75:62 – tutaj Griszczuk zdobył 18 pkt.[22] i 70:61). We Włocławku Anwil doprowadził jednak do remisu (84:72 i 81:70). Następne dwa spotkaniach nie przyniosły rozstrzygnięcia, bo oba zespoły wygrały po jednym spotkaniu (71:78 po dogrywce wygrał Śląsk, 71:68 – Białorusin zdobył 8 pkt.[23]) i 13 maja 1999 w Hali Ludowej doszło do siódmego spotkania. W IV kwarcie Igor Griszczuk w pojedynkę doprowadził do stanu 60:60, lecz w ostatnich kilkudziesięciu sekundach za trzy punkty z dziewięciu metrów trafił Łotysz Raimondas Miglinieks, a Adam Wójcik przeprowadził dwie składne akcje i Śląsk Wrocław wygrał 67:60, zdobywając mistrzostwo Polski – Białorusin zdobył w tym meczu 17 pkt.[24]
W tym sezonie Griszczuk zdobywał śr. 14,1 pkt. Zasłynął jednak w innych statystykach – asyst. 20 września 1998 Anwil rozgromił Zastal Zielona Góra 119:86, a Igor zanotował na swoim koncie 15 asyst. Jest to siódmy wynik w historii Polskiej Ligi Koszykówki[17]. W czwartym finałowym pojedynku ze Śląskiem (81:70 dla włocławian) Griszczuk uzyskał 11 dokładnych podań, co jest trzecim wynikiem w historii ligi, jeśli chodzi o play-offy[17].
1999/00
[edytuj | edytuj kod]W tym sezonie znowu zdobył srebrny medal – po finałowej porażce z Zepterem Śląskiem Wrocław, który ograł Anwil 4-1 (78:64, 62:48, 57:59, 71:70 (Griszczuk rzucił 6 pkt.), 84:71). Na europejskich parkietach Griszczuk osiągnął więcej, bo wraz z Anwilem w Pucharze Koracza zaszedł aż do półfinału, zajmując 1 miejsce w grupie, a w 1/16 oraz 1/8, eliminując kolejno szwajcarskie Lugano i belgijską Antwerpię. W 1/2 właśnie zatrzymało ich dopiero hiszpańskie Estudiantes Madryt.
2000/01
[edytuj | edytuj kod]Griszczuk w kolejnym sezonie po raz już piąty w karierze awansował finału mistrzostw Polski, lecz znów przegrał ze Śląskiem zdobywając ostatecznie srebrny medal. Wrocławski zespół pokonał drużynę Griszczuka 4-1 (78:68[25] , 78:76, 80:82[26], 79:76, 92:76 – Griszczuk rzucił w tym meczu 13 pkt.[27]). W Europie Anwil z Griszczukiem ponownie zaszedł do ćwierćfinału Pucharu Europy, pokonując po drodze hiszpańskie Caja San Fernando, ale ulegając ostatecznie z francuskim El Chalon.
2001/02
[edytuj | edytuj kod]To był ostatni sezon Igora Griszczuka w zawodowej karierze na koszykarskich parkietach. Griszczuk, skłócony z trenerem Aleksandrem Petroviciem, był dużo mniej skuteczny i miewał spotkania z zerowym dorobkiem punktowym. Anwil mimo tego znowu radził sobie na europejskich parkietach, bo występując w Pucharze Saporty awansował do kolejnej rundy z sześciozespołowej grupy jako czwarty. W 1/8 dwukrotnie rozgromił słowacką Slovakofarmę Pezinok, a w ćwierćfinale po dwumeczu pokonał grecki Panionos Ateny (74:83 i 76:59). W półfinale włocławski zespół stanął naprzeciw hiszpańskiej Pamesie Walencja i przegrał (65:77 i 53:58 – Griszczuk w drugim meczu rzucił tylko 5 pkt.). W polskiej lidze od włocławian znów lepszy okazał się Śląsk, lecz tym razem obie drużyny nie spotkały się w play-offach. Anwil odpadł już po półfinałowych pojedynkach z Prokomem Treflem Sopot. Po przegranej w pięciu meczach 4-1, zespół z Kujaw w meczu o brązowe medale nie sprostał także Stali Ostrów Wielkopolski. Ostatni pojedynek Griszczuka ze Śląskiem odbył się we Wrocławiu, a Białorusin zdobył wtedy 12 pkt., rzucając czterokrotnie za trzy punkty i Anwil pokonał wrocławian 80:65.
2002 i 2006
[edytuj | edytuj kod]- Kilka miesięcy później po zakończonym sezonie Igor Griszczuk oficjalnie zakończył karierę koszykarza. Stało się to faktem 16 września 2002], kiedy to odbył się mecz pożegnalny, na który przybyli jego dawni koledzy z boiska m.in. Roman Olszewski, Siergiej Żedulok i Jewgienij Pustogwar.
- 21 października 2006 roku tuż przed meczem Anwilu z Czarnymi Słupsk władze klubu z Włocławka zdecydowały się powiesić pod sufitem Hali Mistrzów koszulkę z numerem 12 i jego nazwiskiem. Od tej pory żaden koszykarz występujący w Anwilu nie będzie mógł grać z tym numerem.
W 2014 objął białoruską drużynę Cmoki Mińsk[28]. W sezonie 2014/15 zdobył mistrzostwo kraju[29].
Reprezentacja
[edytuj | edytuj kod]Jeszcze zanim trafił do Polski był reprezentantem drugiej kadry Związku Radzieckiego. Po rozpadzie ZSRR reprezentował barwy Białorusi, ale po raz ostatni zagrał 30 października 1996 roku w meczu z Bośnią i Hercegowiną w ramach eliminacji do Mistrzostw Europy w 1997 roku w Barcelonie. W tych eliminacjach Griszczuk rozegrał w sumie cztery mecze, notując w nich średnio 18 pkt., 4,2 zb. i 3 asysty.
W styczniu 2002 roku otrzymał powołanie na zgrupowanie reprezentacji przed meczami eliminacyjnymi do ME z Węgrami i Polską, ale ostatecznie zdecydował, że w kadrze nie zagra.
Osiągnięcia
[edytuj | edytuj kod]Zawodnicze
[edytuj | edytuj kod]- Drużynowe
Wicemistrz:
Brązowy medalista mistrzostw Polski (1995)
- Zdobywca Pucharu Polski (1995, 1996)
- Półfinał Pucharu Saporty (2001/02)
- Ćwierćfinał Pucharu:
- Awans do I ligi z Anwilem Włocławek (1992)
- Indywidualne
- MVP:
- Polskiej Ligi Koszykówki (1993)
- meczu gwiazd (1995)
- 5-krotny uczestnik meczu gwiazd PLK (1994, 1995, 1996 – Poznań, 1996 – Sopot, 1999)
- 4-krotnie zaliczany do I składu najlepszych zawodników PLK (1993, 1995, 1996, 1999)
- Lider:
- strzelców:
- PLK (1993 – 23,3 pkt. na mecz)
- Pucharu Europy (1996 – 26,9 pkt. na mecz)
- PLK w asystach (1996, 1999 – 7,2 asyst na mecz)
- strzelców:
- Zwycięzca konkurs rzutów za trzy punkty PLK (1994)
- dwukrotny:
- Sportowiec Roku Województwa Włocławskiego (1992, 1994)
- uczestnik konkursu rzutów za 3 punkty PLK (1994, 1995)
- Członek Drużyny trzydziestolecia Anwilu Włocławek (2022)[30]
Igor Griszczuk w swojej koszykarskiej karierze w Polsce w 388 meczach zdobył łącznie 6774 pkt. (średnio na mecz 17,2), co plasuje go na siódmym miejscu w klasyfikacji najlepszych strzelców Polskiej Ligi Koszykówki, licząc ostatnie dwadzieścia sezonów. Griszczuk 851 punktów rzucił tylko podczas rywalizacji włocławsko-wrocławskiej, co jest najlepszym wynikiem w historii.
Trenerskie
[edytuj | edytuj kod]- Drużynowe
Mistrz:
- Polski (2003 jako asystent Andreja Urlepa)
- Białorusi (2015, 2016, 2017)
Wicemistrz Polski (2005 – jako asystent, 2010)
Brązowy medalista mistrzostw Polski (2006, 2009)
- Finalista Pucharu Polski (2004 jako asystent)
- Indywidualne
- Trener Roku:
- Asystent trenera drużyny:
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- Anwil Włocławek
- Święta wojna
- Mecze reprezentacji Polski w koszykówce mężczyzn prowadzonej przez Igora Griszczuka
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W. Drema: Лепшы гарадзенскі валейбаліст хоча змяніць грамадзянства. Twoj styl, 2010-04-12. [dostęp 2012-04-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (biał.).
- ↑ Wybory Samorządowe 2024 [online], wybory.gov.pl [dostęp 2024-04-08] (pol.).
- ↑ Sezony Anwilu Włocławek w I lidze – 1991/92. www.naszwloclawek.prv.pl. [dostęp 2008-02-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (19 października 2007)]. (pol.).
- ↑ Spartak – Anwil 63:103. www.fibaeurope.com. [dostęp 2009-02-16]. (ang.).
- ↑ Na parkietach Europy – 1993/94. www.fibaeurope.com. [dostęp 2009-02-16]. (ang.).
- ↑ Na parkietach Europy – 1993/94. www.pickandroll.republika.pl. [dostęp 2008-02-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (24 stycznia 2008)]. (pol.).
- ↑ Sezony Anwilu Włocławek w I lidze – 1994/95. www.naszwloclawek.prv.pl. [dostęp 2008-02-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (19 października 2007)]. (pol.).
- ↑ Życiorys Igora Griszczuka. Tygodnik KOSZYKÓWKA PLK, 24 września 2002 roku. [dostęp 2008-02-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (30 listopada 2009)]. (pol.).
- ↑ Rozgrywki Pucharu Europy 1995/96. www.fibaeurope.com. [dostęp 2009-02-16]. (ang.).
- ↑ Na parkietach Europy – 1996/97. www.pickandroll.republika.pl. [dostęp 2008-02-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (4 marca 2016)]. (pol.).
- ↑ 8 kwietnia 1998, I runda play-off, I mecz Anwilu z Bobrami Bytom. www.bobry.kurian.pl. [dostęp 2008-02-07]. (pol.).
- ↑ 9 kwietnia 1998 r., I runda play-off, II mecz Anwilu z Bobrami Bytom. www.bobry.kurian.pl. [dostęp 2008-02-07]. (pol.).
- ↑ 15 kwietnia 1998, I runda play-off, III mecz Anwilu z Bobrami Bytom. www.bobry.kurian.pl. [dostęp 2008-02-07]. (pol.).
- ↑ 26 października 1997, runda zasadnicza, Nobiles Anwil Włocławek – Browary Tyskie Bobry Bytom 62:78 (44:40). www.bobry.kurian.pl. [dostęp 2008-02-07]. (pol.).
- ↑ 25 stycznia 1998, runda zasadnicza, Ericsson Bobry Bytom – Anwil Nobiles Włocławek 81:79 (32:40). www.bobry.kurian.pl. [dostęp 2008-02-07]. (pol.).
- ↑ 14 marca 1998, runda zasadnicza, Ericsson Bobry Bytom – Anwil Nobiles Włocławek 75:68 (33:43). www.bobry.kurian.pl. [dostęp 2008-02-07]. (pol.).
- ↑ a b c Rekordy Polskiej Ligi Koszykówki. www.e-coach.pl. [dostęp 2008-02-07]. (pol.).
- ↑ 1 mecz play-off. www.wks.prv.pl. [dostęp 2008-02-11]. (pol.).
- ↑ 2 mecz play-off. www.wks.prv.pl. [dostęp 2008-02-11]. (pol.).
- ↑ 3 mecz play-off. www.wks.prv.pl. [dostęp 2008-02-11]. (pol.).
- ↑ 14 kwietnia 1999 r., III mecz play-off, Ericsson Bobry Bytom – Nobiles Anwil Włocławek 71:76 (28:39). www.bobry.kurian.pl. [dostęp 2008-02-07]. (pol.).
- ↑ Początek Zeptera. www.oko.dziennik.krakow.pl. [dostęp 2008-02-07]. (pol.).
- ↑ Rozstrzygnięcie za trzy dni w czwartek, Zepter – Nobiles 3:3. www.oko.dziennik.krakow.pl. [dostęp 2008-02-07]. (pol.).
- ↑ Zepter pokonał Anwil i zdobył mistrzostwo. www.gazeta.pl. [dostęp 2008-02-07]. (pol.).
- ↑ Zepter wciąż bez porażki. www.oko.dziennik.krakow.pl. [dostęp 2008-02-07]. (pol.).
- ↑ Anwil zatrzymał licznik koszykarzy z Wrocławia. www.oko.dziennik.krakow.pl. [dostęp 2008-02-07]. (pol.).
- ↑ Zepter mistrzem Polski. www.wprost.pl. [dostęp 2008-02-11]. (pol.).
- ↑ Igor Griszczuk ponownie na ławce trenerskiej!. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2015-09-13]. (pol.).
- ↑ Igor Griszczuk zostaje w Tsmokach. Centrem – Garrett Stutz. Sportowe Fakty. [dostęp 2015-09-13]. (pol.).
- ↑ Drużyna 30-lecia wybrana. kkwloclawek.pl. [dostęp 2022-12-29]. (pol.).
- ↑ Igor Griszczuk trenerem roku na Białorusi. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2017-09-06]. (pol.).
- ↑ Najlepsi po sezonie: Rick bierze wszystko. plk.pl. [dostęp 2019-04-29]. (pol.).
- Białoruscy koszykarze
- Polscy koszykarze
- Koszykarze Anwilu Włocławek
- Koszykarze Spójni Stargard
- Polscy trenerzy koszykarscy
- Trenerzy Czarnych Słupsk
- Trenerzy koszykarzy Anwilu Włocławek
- Trenerzy Cmoków Mińsk
- Ludzie związani ze Słupskiem
- Ludzie związani z Mińskiem
- Koszykarze Dinama Moskwa
- Selekcjonerzy reprezentacji Polski w koszykówce mężczyzn
- Urodzeni w 1964
- Ludzie urodzeni w Mińsku
- Radni Włocławka