Przejdź do zawartości

Józef (Maslenikow)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Józef
Aleksiej Maslenikow
Metropolita romeński i buryński
Ilustracja
Kraj działania

Ukraina

Data i miejsce urodzenia

3 listopada 1978
Słobodzieja

Metropolita romeński i buryński
Okres sprawowania

2021-2023

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego

Śluby zakonne

4 kwietnia 1997

Diakonat

24 marca 1996

Prezbiterat

7 stycznia 1997

Nominacja biskupia

11 listopada 2008

Chirotonia biskupia

18 listopada 2008

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

18 listopada 2008

Miejscowość

Kijów

Miejsce

Ławra Peczerska

Konsekrator

Włodzimierz (Sabodan)

Współkonsekratorzy

Jan (Popow), Mitrofan (Jurczuk), Elizeusz (Iwanow), Włodzimierz (Melnyk), Aleksander (Drabynko), Pantelejmon (Poworozniuk)

Józef, imię świeckie Aleksiej Aleksandrowicz Maslenikow (ur. 3 listopada 1978 w Słobodziei) – biskup Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w mołdawskiej Słobodziei, na Ukrainie mieszkał od 1992 r. 24 marca 1996 r. przyjął święcenia diakońskie z rąk biskupa zaporoskiego i melitopolskiego Bazylego. 7 stycznia 1997 został wyświęcony na kapłana, zaś 4 kwietnia tego samego roku złożył wieczyste śluby zakonne z imieniem Józef. W 2001 otrzymał godność ihumena. W 2004 r. uzyskał w trybie zaocznym dyplom seminarium duchownego w Biełgorodzie, zaś w 2006 w tym samym trybie ukończył Kijowską Akademię Duchowną[1].

Między rokiem 1997 a 2005 pracował w cerkwiach św. Dymitra Sołuńskiego oraz św. Olega w Astrachance. W lipcu 2005 r. został skierowany do pracy duszpasterskiej w parafii Zmartwychwstania Pańskiego w Witebsku. Od grudnia 2006 r. był proboszczem parafii św. Jerzego w Zaporożu. 19 czerwca 2008 r. otrzymał godność archimandryty[1].

11 listopada 2008 r. otrzymał nominację na biskupa wolniańskiego, wikariusza eparchii zaporoskiej. Chirotonia odbyła się 18 listopada 2008 r. w ławrze Peczerskiej, z udziałem metropolity kijowskiego i całej Ukrainy Włodzimierza, arcybiskupów biełgorodzkiego i starooskolskiego Jana oraz białocerkiewskiego i bogusławskiego Mitrofana, biskupów berdiańskiego i nadmorskiego Elizeusza, szepetowskiego i sławuckiego Włodzimierza, perejasławsko-chmielnickiego Aleksandra oraz wasilkowskiego Pantelejmona[2].

Od kwietnia 2009 do grudnia 2010 r. był biskupem ordynariuszem eparchii zaporoskiej. 25 grudnia tego roku Synod Kościoła przeniósł go na katedrę konotopską i głuchowską[3].

W 2011 r. wszedł w skład Wyższej Rady Cerkiewnej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego[4].

W 2012 r. został mianowany wikariuszem eparchii konotopskiej, którą dotąd kierował jako ordynariusz, z tytułem biskupa jampolskiego[5]. W 2013 r. został ordynariuszem nowo utworzonej eparchii romeńskiej[6].

17 sierpnia 2015 r. został podniesiony do godności arcybiskupa, a 17 sierpnia 2021 r. otrzymał godność metropolity[7].

W październiku 2022 r., w trakcie inwazji Rosji na Ukrainę, po tym, gdy terytorium jego eparchii znalazło się po rosyjską okupacją, udał się do Rosji[8][9] i tam pozostał[10]. 23 listopada 2022 r. Święty Synod Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego pozbawił go katedry i przeniósł w stan spoczynku[1]. Został również na Ukrainie objęty sankcjami personalnymi[11].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c Сторінка архієрея [online], ІОСИФ, Митрополит, 19 stycznia 2013 [dostęp 2023-08-29] (ukr.).
  2. Иосиф, епископ Запорожский и Мелитопольский (Масленников Алексей Александрович).
  3. Священный Синод Украинской Православной Церкви принял решения по ряду вопросов церковной жизни.
  4. Образован Высший Церковный Совет Украинской Православной Церкви.
  5. Żurnały zasidannja Swiaszczenoho Sinodu Ukrajińskoji Prawosławnoji Cerkwy.
  6. Protokoły posiedzenia Świętego Synodu z 25 września 2013.
  7. Українська Православна Церква молитовно відзначила сьому річницю інтронізації свого Предстоятеля. church.ua, 17 sierpnia 2021. [dostęp 2021-08-17]. (ukr.).
  8. Громкий скандал в УПЦ МП: митрополит получил российский паспорт и уехал молиться за мобилизацию в РФ [online], Главком | Glavcom, 8 października 2022 [dostęp 2023-08-29] (ros.).
  9. Spór o status Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Patriarchatu Moskiewskiego w Ukrainie (cz. 1) | Instytut Europy Środkowej [online], ies.lublin.pl, 29 stycznia 2023 [dostęp 2023-08-29] (pol.).
  10. «Список Зеленского», или Приостановка церкви [online], web.archive.org, 26 stycznia 2023 [dostęp 2023-08-29] [zarchiwizowane z adresu 2023-01-26].
  11. Зеленский ввел санкции против наместника Киево-Печерской лавры [online], Новая газета Европа, 28 grudnia 2116 [dostęp 2023-08-29].