Melania Sinoracka
![]() 1948 rok | ||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia |
13 czerwca 1923 | |||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci |
28 lutego 1975 | |||||||||||||||
Informacje klubowe | ||||||||||||||||
Klub | ||||||||||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||
|
![](http://178.128.105.246/host-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6e/Grob_Melanii_Sinorackiej.png/220px-Grob_Melanii_Sinorackiej.png)
Melania Maria Sinoracka (ur. 13 czerwca 1923 w Podgórzu (obecnie dzielnica Torunia), zm. 28 lutego 1975 w Toruniu) – polska lekkoatletka, specjalizująca się w rzucie oszczepem i pchnięciu kulą, a także siatkarka; zawodniczka Pomorzanina Toruń.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Córka Ignacego Sinorackiego i Heleny - rodziny związanej z Podgórzem od ponad 140 lat[1]. Ojciec był z zawodu listonoszem[2]. Od dziecka była niezwykle żywiołowa, czym zresztą różniła się od reszty rodzeństwa. Grała z kolegami w piłkę, latała po płotach i drzewach[1]. W 1937 ukończyła szkołę podstawową i rozpoczęła pracę jako ekspedientka w toruńskiej dyrekcji Kolei Państwowych, gdzie sprzedawała pączki[1].
W latach 1950–1952 pełniła funkcję referenta w Toruńskiej Fabryce Wodomierzy, a następnie, do 1957 pracowała w Toruńskich Zakładach Przemysłu Odzieżowego w dziale oceny jakości produkcji. Zmarła na nowotwór w 1975 (w wieku 52 lat), została pochowana na nowym cmentarzu na Podgórzu w Toruniu[1].
Kariera sportowa
[edytuj | edytuj kod]W wieku 14 lat wstąpiła do Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół", rok później rozpoczęła treningi lekkoatletyczne w Pomorzaninie Toruń. Po wojnie wróciła do sportu i została dwukrotnie mistrzynią Polski w rzucie oszczepem (1947 i 1948). Dodatkowo w 1948 zdobyła także złoto halowych mistrzostw kraju w pchnięciu kulą.
Reprezentowała Polskę podczas Igrzysk Olimpijskich 1948 w Londynie – w konkursie rzutu oszczepem, z wynikiem 35,74 m, zajęła 11. miejsce. W latach 1947–1949 trzykrotnie reprezentowała Polskę w meczach międzypaństwowych odnosząc jedno zwycięstwo indywidualne.
Grała również w siatkówkę, 14 lutego 1948 wystąpiła w historycznym, pierwszym meczu reprezentacji Polski w siatkówce z reprezentacją Czechosłowacji.
Rekordy życiowe
[edytuj | edytuj kod]- Rzut oszczepem – 39,85 m (15 października 1948, Warszawa)
- Pchnięcie kulą – 10,69 m (10 lipca 1949, Kraków)
Upamiętnienie
[edytuj | edytuj kod]Jej imieniem nazwana została uliczka na toruńskim osiedlu Podgórz.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Szymon Spandowski , Melania Sinoracka. Nasza pierwsza olimpijka., „Nowości”, 24 lipca 2012 [dostęp 2022-09-05] .
- Polski Komitet Olimpijski: Melania Sinoracka – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl. www.olimpijski.pl. [dostęp 2014-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-29)]. (pol.).
- Wyniki olimpijskie Sinorackiej w serwisie Sports-Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-31)]. (ang.).