Przejdź do zawartości

San Diego Sockers

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
San Diego Sockers
Przydomek

Sockers, Sox

Barwy

           

Data założenia

1978[1]

Państwo

 Stany Zjednoczone

Stadion

Qualcomm Stadium
(1978-1984)
San Diego Sports Arena
(1980-1996) i (2001-2004)
Del Mar Arena
(od 2009)

Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

San Diego Sockersamerykański klub piłkarski, założony w 1978 roku, z siedzibą w San Diego w stanie Kalifornia. Powstał po wcześniejszych przekształceniach i zmianach nazwy zespołu.

Używane nazwy przed 1978 rokiem: Baltimore Comets w 1974-1975, San Diego Jaws w 1976 oraz Las Vegas Quicksilvers w 1977.

Jeden z najpopularniejszych klubów piłkarskich w latach osiemdziesiątych w USA, obok New York Cosmos. Jest jednym z najbardziej utytułowanych zespołów w halowej piłce nożnej w historii USA. Zespół zdobył dziesięć halowych tytułów mistrza kraju, występując jednocześnie w North American Soccer League oraz Major Indoor Soccer League. San Diego Sockers w swojej historii występowali również w Continental Indoor Soccer League oraz World Indoor Soccer League. Działalność klubu była zawieszana w 1996 i 2004 roku, z powodu kłopotów finansowych. W 2009 roku San Diego Sockers zostało reaktywowane.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Od Baltimore przez Las Vegas do San Diego

[edytuj | edytuj kod]

W 1974 roku powstał zespół Baltimore Comets, oparty na miejscowych drużynach z Baltimore w stanie Maryland. Baltimore Comets przystąpili do rozgrywek w North American Soccer League. W latach 1974 i 1975 swoje mecze rozgrywali na Memorial Stadium w Baltimore. Na początku 1975 roku zostali wyrzuceni z Memorial Stadium z powodu niepłacenia czynszu i przenieśli się na Towson University, obecnie Johnny Unitas Stadium.

Po zakończeniu sezonu w 1975 roku zespół został przeniesiony do San Diego w stanie Kalifornia, zmieniona została też nazwa na San Diego Jaws. W 1976 roku przystąpili do rozgrywek, ponownie w North American Soccer League. Swoje mecze rozgrywali na Aztec Bowl oraz San Diego State University.

W 1977 roku zespół został ponownie przeniesiony, tym razem do Las Vegas w stanie Nevada. Ponownie została zmieniona nazwa na Las Vegas Quicksilvers. W Las Vegas grali tylko jeden sezon w 1977 roku występując w North American Soccer League. Mecze rozgrywali na Sam Boyd Stadium, średnia frekwencja na meczach Quicksilvers wynosiła 7092.

Najbardziej znanym zawodnikiem Quicksilvers był słynny Eusébio, ale zdołał strzelić tylko 2 bramki w 17 meczach.

W 1978 roku zespół powrócił do San Diego, zmieniona została nazwa, która przetrwała do dziś, na San Diego Sockers.

Właścicielem wszystkich wcześniejszych zespołów jak i nowo powstałego San Diego Sockers, pozostawał Bob Bell.

1978-1996

[edytuj | edytuj kod]

W 1978 roku po przeniesieniu się do San Diego, zespół przystąpił do rozgrywek North American Soccer League (grupa konferencji zachodniej). San Diego Sockers występowało w lidze NASL, aż do jej rozwiązania w 1984 roku. Dochodząc w tym czasie trzykrotnie do półfinału i trzykrotnie finału, konferencji zachodniej na boiskach otwartych.

W 1980 roku North American Soccer League utworzyło rozgrywki w systemie Indoor, mecze odbywały się w hali. Do NASL Indoor przystąpili również Sockersi. Od tej pory zespół San Diego Sockers, grał w dwóch systemach rozgrywek Outdoor i Indoor, mając tylko jedną drużynę.

W 1982 roku zespół zdobył swój pierwszy tytuł, Halowego Mistrza Stanów Zjednoczonych. Po tym sukcesie San Diego Sockers przystąpiło do rozgrywek Major Indoor Soccer League, gdzie mecze rozgrywane były tylko w hali, o tej pory zespół występował w dwóch ligach NASL (na boiskach i w hali) oraz MISL (w hali).

Później nastąpiło pasmo sukcesów, zespół zdobył w 1983 roku kolejny tytuł mistrzowski tym razem w lidze MISL, później kolejne mistrzostwo w 1984 w lidze NASL w rozgrywkach halowych.

Po rozwiązaniu ligi NASL w 1984 roku, Sockersi występowali już tylko w lidze MISL, zdobywając kolejne tytuły Halowego Mistrza Stanów Zjednoczonych. Kolejno w latach: 1985, 1986, 1988, 1989, 1990, 1991, i 1992.

W 1992 roku liga MISL została rozwiązana, w wyniku tego w 1993 roku zespół przystąpił do ligi Continental Indoor Soccer League i występował w niej do 1996 roku.

W 1996 roku po kilku zmianach własnościowych, Ron Fowler (1987-1991), Oscar Ancira, Sr. (1991-1994), San Diego Sports Arena Management (1994-1996), zespół został rozwiązany z powodów finansowych.

2001-2004

[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza reaktywacja San Diego Sockers nastąpiła w 2001 roku. Zespół przystąpił do World Indoor Soccer League. W sezonie 2002/2003 zespół przystąpił do nowej Major Indoor Soccer League, która powstała z połączenia z World Indoor Soccer League.

Tuż przed rozpoczęciem sezonu 2004-2005, klub przejął Raj Kalra właściciel Vancouver Ravens, drużyny Lacrosse’a występującej w National Lacrosse League. Zaledwie dwa miesiące po zakupie, okazało się, że Raj Kalra nie płaci wynagrodzenia piłkarzom oraz sztabowi szkoleniowemu, od momentu przejęcia Sockersów.

W związku z tym, 30 grudnia 2004 roku, władze ligi odebrały San Diego Sockers licencję, a zespół został ponownie rozwiązany.

Obecnie

[edytuj | edytuj kod]

W 2009 roku dwóch lokalnych biznesmenów z San Diego, David Pike i Carl Savoia oraz były piłkarz i trener, Phil Salvagio postanowili przywrócić dawny blask San Diego Sockers. Właścicieli połączył sentyment San Diego Sockers. Zespół w sezonie 2009-2010 zdobył tytuł mistrzowski w lidze PASL-pro.

Lata w lidze

[edytuj | edytuj kod]
  • North American Soccer League Outdoor (NASL) 1974-1984
  • North American Soccer League Indoor (NASL) 1980-1982, 1983-1984
  • Major Indoor Soccer League (MISL) 1982-1983, 1984-1992
  • Continental Indoor Soccer League (CISL) 1993-1996
  • World Indoor Soccer League (WISL) 2001
  • Major Indoor Soccer League (MISL) 2002-2004
  • Professional Arena Soccer League (PASL) od 2009

Właściciele San Diego Sockers

[edytuj | edytuj kod]
  • Bob Bell (1978-1987)
  • Ron Fowler (1987-1991)
  • Oscar Ancira, Sr. (1991-1994)
  • San Diego Sports Arena Management (1994-1996)
  • brak danych (2001-2004)
  • Raj Kalra (2004)
  • David Pike i Carl Savoia (2009)

Wyróżnienia i sukcesy

[edytuj | edytuj kod]

Tytuł dywizji w sezonie regularnym – NASL, MISL i CISL

  • 1978, 1979, 1981, 1981-1982, 1982-1983, 1983-1984, 1984, 1984-1985, 1985-1986, 1987-1988, 1990-1991, 1991-1992, 1996

Mistrz rozgrywek – NASL Indoor

  • 1982, 1984

Mistrz rozgrywek – MISL

  • 1983, 1985, 1986, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992

Najcenniejszy zawodnik sezonu w lidze – MISL

Najcenniejszy zawodnik przy zdobyciu mistrzostwa – MISL

Najwięcej punktów – NASL Indoor

Najwięcej punktów – MISL

Lider asyst – MISL

Obrońca roku – MISL

Najlepszy bramkarz roku – NASL

Najlepszy bramkarz roku – MISL

Najlepszy bramkarz roku – CISL

Trener roku – MISL

Młody talent roku – MISL

Młody talent roku – CISL

Drużyna All Star – NASL

Drużyna All Star – MISL

Drużyna All Star – CISL

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]